แก่ขึ้นอีกปี
อ้วนพีขึ้นอีกเยอะ
ใบหน้าบานเบอะ
แต่ความจำยังไม่ถึงขั้นเลอะเลือน

 

ไม่ค่อยมีของฝาก
รักในยามยากคือความเป็นเพื่อน
กี่ยาวนานผ่านวันเดือน
วิถีใจไม่เคยเคลื่อน, เป็นเพื่อนใจ

 

เราจะเป็นตายายบนดวงจันทร์ ..
เฉกเช่น  เคยเฝ้าฝัน  อยู่หรือไม่
หรือจะเป็นคนธรรมดาอยู่ป่าไพร
ปลูกสวนไม้ปลูกสวนฝันอยู่ปลายนา

 

.......

 

แก่ขึ้นอีกปี
รอยตีนกามากมีบนใบหน้า
แต่รอยยิ้มยังอิ่มในดวงตา
ฉันเห็นเสมอมา... ไม่เปลี่ยนแปลง