วันนี้(today)...แม่ปลุกตั้งแต่เช้า...น้องจิไม่อยากจะตื่นเลย ที่ปลุกไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ..น้องจิมีภารกิจต้องไปมหาวิทยาลัย เพราะ รุ่นพี่นัดซ้อมดนตรีไทยค่ะ....ตอนเช้านั่งรถไป แบบว่า ที่นั่งเหลือเฟือ แทบจะนอนบนรถเมล์ได้เลย...พอถึงมหาวิทยาลัย ก็ไปที่ตึกภาคสังคีตศิลป์ไทย  คณะอักษรศาสตร์.....เสียงดนตรีก้องอยู่ในหู...รีบขึ้นไปซ้อม...ซ้อมได้ประมาณ 2 ชั่วโมงพี่ก็ให้ไปทานข้าว..แล้วกลับมาซ้อมใหม่....

             พอซ้อมเสร็จแล้ว...น้องจิก็กลับบ้าน..ยืนรอรถเมล์ตั้งแต่ 4 โมงเย็น...ป๊าดดดดดด วันนี้มันเป็นวันอะไรของหนูก็ไม่ทราบค่ะ.....รถเมล์ไม่มาเลย รอจนถึง 6 โมงกว่าๆ...ถึงได้มารถเมล์สายสุพรรณมา....เสียงแตรเหน่อๆดังมา พาหัวใจชุ่มชื่น นึกว่าจะตกรถซะแล้ว.....

            รถเมล์คันนี้ คนขับไม่รู้ไปกินตำแยมาจากไหนค่ะ...แทนที่จะจอดนิ่งๆให้น้องจิขึ้น..กลับขับไปด้วยตลอดเลย แล้วน้องจิจะขึ้นได้ไหม...กระเป๋ารถเมล์ก็บอกว่า หนูก้าวซิลูก..น้องจิอยากจะบอกไปว่า หนูจะขึ้นได้ยังไงล่ะค่ะ ก็ลุงเขาขับตลอดหนูก็ต้องวิ่งแทนที่จะก้าว...ในที่สุด ก็ตัดสินใจ ก้าวขึ้นอย่างกลัวๆ...เฮ้อ!!!!

            พอขึ้นไป น้องจิมีบุญวาสนามากๆค่ะ...ยังคงเหลือที่ให้น้องจิได้ยืนเขย่งอยู่บ้าง...รถเมล์เต็มมากๆ......น้องจิคิดในใจว่า....น้องจิสูง 163....ก็ถือว่าสูงแล้วนะ แต่ทำไม มีคนสูงกว่าอีกเนี่ย...คนบนรถเมล์ทั้งสูง ทั้งตัวใหญ่ เบียดกันเป็นปลากระป๋องอัดเม็ดเลยค่ะ...เฮ้อ!! แทบจะไม่มีพื้นที่หายใจ

            ทันใดนั้น...หูน้องจิที่เป็นส่วนรับสัมผัสในการฟัง..ก็ได้แว่วๆเสียงผู้หญิงสองคน อายุประมาณรุ่นป้าๆแล้ว....คุยกันเกี่ยวกับงานดอนเจดีย์ ที่จังหวัดสุพรรณ เป็นงานประจำปี...น้องจิไม่ต้องทายก็รู้ว่าเป็นคนจังหวัดสุพรรณบุรี สำเนียงป้าแกออกอย่างไม่เปิดเผยชะขนาดนั้น.....

            น้องจิดีใจมากๆ เมื่อได้ยินป้าเขาคุยกันว่า....นี่เมื่อต้นปีฉันไปงานดอนเจดีย์มา...ฉันไปดูเด็กๆมันเล่นอีแซวกัน...มีอยู่โรงเรียนหนึ่ง นั่งดูไปฉันขำไม่ได้หยุด......(ทันใดนั้นน้องจิก็นึกในใจทันที...ใช่โรงเรียนเราหรือเปล่า)...แล้วน้องจิก็กางหูฟังต่อไป..

            ป้าแกก็คุยว่า .....ชอบแม่ขวัญจิตร้องอีแซว....ไปดูอีแซวงานดอนเจดีย์ประจำ....จะมีเด็กมาแข่งกันทำนองนั้นแหละค่ะ....และป้าก็พูดกันประเด็นที่น้องจิยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่...55555++....ป้าเขาพูดว่า ฉันถูกใจโรงเรียนบางลี่...เนื้อหาดี....ร้องแล้วฉันฟังออกอยู่โรงเรียนเดียวแหละ...มีเด็กอยู่ 2 คน มันเก่ง เสียงดี...ผู้ชายตัวสูงๆมันรำเข้าท่าดี..ส่วนเด็กผู้หญิงก็น่ารัก เสียงดี พูดเก่ง ตลกๆหน่อย เดี๋ยวมีงานดอนฉันจะพาไปดู ฉันชอบ...(น้องจินึกในใจ 5555++ ป้าๆๆๆ ใจเย็นๆ นินทาระยะเผาขน)...55555+++..แบบว่า ไม่นึกเลย จะมีคนเอาอีแซวโรงเรียนบางลี่ไปพูดถึงด้วย  ครูพิสูจน์เป็นอย่างไรบ้าง 55555++

             แบบว่า อยากจะบอกป้าเขาว่า ...ป้าหนูเองค่ะ ป้าหนูเอง...พยายามมองหน้าป้าเขา เผื่อป้าจะจำได้  ป้าก็ไม่มองหนูเลย...โถ่ๆๆๆๆๆ .....อิอิ........และแล้วป้าก็เปลี่ยนเรื่องไปคุยเรื่องการเมืองต่อไป....ไอ้คนโน้นเป็นอย่างโน้น ไอ้คนนี้เป็นอย่างนี้ ...55555+++ คงจะสนุกกว่าอีแซวซะแล้ว อิอิ

            พอน้องจิยืนไปได้สักประมาณ เกือบๆ 1 ชั่วโมง...ก็มีผู้ชายคนหนึ่ง สะกิดน้องจิ..แล้วบอกว่า น้องนั่งเปล่า...น้องจิก็ยิ้มให้แล้วบอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ....แล้วพี่เขาก็ลุกขึ้นเลย....แล้วเดินไปหน้ารถเมล์...อ๋อ ที่แท้ที่ยืนให้ก็เพราะถึงบ้านนี่เอง...น้องจิก็เดินตามไปด้วย..ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ก็ถึงบ้านน้องจิเหมือนกัน..พี่เขาเห็นน้องจิเดินตามลงมาก็ยิ้มๆ คงจะขำที่จะชวนน้องจินั่งทำไม เพราะก็ต้องลงเหมือนกัน 55555++..แต่ก็ยังดีที่มีน้ำใจตอนถึงบ้าน(บ่นในใจ) อิอิ

            พอกลับมาถึงบ้าน....คิดถึงเจ้าน้องชายตัวแสบจัดๆ..วันนี้เลยขอหล่อด้วยหน่อย..ปกติเจ้าโย้จะไปอยู่ที่บ้านป้าค่ะ วันนี้มาให้เห็นหน้า มาหน้าตาดีคู่กับพี่หน่อยซิน้องเอ๋ย

           

          เจ้าโย้ติดเชื้อน้องจิค่ะ เก๊กเป็นอยู่ท่าเดียว ...5555++ ไม่อยากจะเอ่ย......อิอิ

           

                   น้องสุดหล่อ...โชว์แบบกลางแจ้งหน่อย...5555++ ป.4 สูงขึ้นนะเนี่ย

           

                   ขอหน้าตาดีแบบเดี่ยวๆมั่งนะน้องนะ 555555+++......อิอิ

          วันนี้ก็ได้ผจญภัยอีกวันหนึ่ง แม้รถเมล์จะแน่นสักเท่าไหร่ แต่ก็มีเรื่องไม่คาดคิดให้ยิ้มได้  อิอิ อย่างนี้ไม่เสียเที่ยวเจ้าค่ะ 55555++ ทุกๆท่านสบายดีไหมเจ้าค่ะ ตอนนี้ที่บ้านน้องจิฝนกำลังตกเลยค่ะ

           รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ คิดถึงทุกๆท่านค่ะ ----->น้องจิ ^_^