สิ้นเดือนสิงหาคม เข้าสู่เดือนใหม่ เดือนกันยายน เดือนนี้เป็นเดือนสำคัญของบุคลที่ผมรู้จักและรักเขาทั้งสองมาก ทั้งๆที่ๆไม่ใช่คนในครอบครัวของผม เหตุใดผมจึงเข้ามาถึงบันทึกเรื่องนี้ล่วงหน้า  คงเป็นเพราะว่า ตั้งแต่นี้ไปคงไม่ได้เข้ามาในเว็บนี้บ่อยๆอีก 2 เดือนจากนี้เป็นการเคลียงานเก่าที่คงค้าง และต้องสะสางงานใหม่ ที่จะเกิดขึ้นอีกมากมาย ในช่วงระยะเวลาที่เหลืออีก 2 เดือน ที่จะทำงานที่นี่ จำเป็นต้องเคลียให้จบภายใน ระยะเวลาที่กำหนด  จึงขอเขียนบันทึกอวยพรวันคล้ายวันเกิดทั้งสองล่วงหน้า

 

++++++++++++++++++++++++++++++++

        คนแรกคือน้องสาวของผมอยู่ที่อุ้มผาง จำนวนพี่น้องของผมทั้งเจ็ดคนมีผู้หญิงเพียงคนเดียวคือพี่สาว ผมอยากได้น้องสาวมากๆ แต่ก็ไม่ได้  พ่อแม่ของน้องอิ๋ว ซึ่งผมเคารพและรักเหมือนกับพ่อแม่ผมอีกคนหนึ่ง ยก น้องอิ๋วให้เป็นน้องสาวของผมตั้งแต่ผมเข้าไปทำงานในพื้นที่อุ้มผางใหม่ๆ ผมเองมีความเชื่อเรื่องในอติตชาติ ที่เราไม่เห็นและไม่ทราบว่าจะมีจริงหรือเปล่า แต่ผมเชื่อว่า ผมมีความผูกพันกับครอบครัวนี้มาก เหมือนเคยเป็นอะไรกันมาในชาติปานก่อน และครอบครัวนี้ก็รักผมมากๆเช่นกัน ปกติเมื่อลงพื้นที่อุ้มผาง ทุกครั้งผมจะไปพักที่บ้านน้องอิ๋วตลอด และมีความรู้สึกเหมือนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ผมลงพื้นที่อุ้มผางครั้งล่าสุด เธอบอกผมว่า วันที่ 8 กันยายนนี้ จะเป็นวันคล้ายวันเกิดของเธอ น้องอิ๋วบอกว่า ให้พี่ชาย ครูข้างถนนมาให้ได้ และผมเองก็สัญญาว่าจะมาให้ได้เช่นกัน ทุกสิ่งทุกอย่างไม่แน่นอน ไม่รู้ว่าเมื่อถึงเวลานั้นจะไปได้หรือเปล่า

  

 

พ่อแม่ของ น้องอิ๋ว และพ่อแม่ คนที่ 2 ของครูข้างถนน

 

++++++++++++++++++++++++++++++++

   คนที่สอง เธอเป็นเพื่อน เป็นคนคอยให้กำลังใจผมและเราคอยให้กำลังใจกันและกันมาตลอด ผมเองยังเคยคิดที่จะอยู่ใกล้   คอยดูแล แต่แล้วมันก็เป็นไปไม่ได้จริงๆ  วันคล้ายวันเกิด อยากนำเค้ก ให้เธอเป่าเทียน มีเพียงสองเรา  แต่ทุกอย่างที่คิดเป็นแค่ความฝัน มันเป็นแค่ความฝันลมๆแล้งของผมจริงๆ แต่ถึงอย่างไร ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน แห่งหนใด เธอเองจะอยู่กับใคร ก็ยังส่งใจส่งความคิดถึง ความปรารถนาดีให้กับเธอเสมอ  ขอฝากบันทึกและเสียงเพลงนี้ล่องลอยไปกับสายลมให้กับใครคนนั้น

               

          เพลงใคร  "ครูซัน  สมพงศ์ หมื่นจิตต์ "

     ********************

ใครเล่าเอย  เคยร่วมร้องเพลง ฉันบรรเลง เพลงจากภูเขา

ใครเล่าเอยเคยใช้คำว่าเรา ใกล้ชิดสนิทแนบเนา สองเราจะเดินก้าวไป

ใครดูแล ยามฉันเป็นไข้ ใจเคลียเคล้า เฝ้าห่วงใย

ปลอบใจมิให้ฉันเพ้อ  เสียงกีตาร์ลอยมาเหงาๆ ฉันคงเฝ้ารอเธอ

คนเล่นก็น้ำตาเอ่อ คิดถึงเธอผู้จากไป

ใครเคยให้พลัง ให้ความหวังอันยิ่งใหญ่

ใจหายเมื่อเธอจากไป คิดถึงเธอคนที่เคยใกล้กัน

 

ใจหาย เมื่อเธอจากไปวันนี้จึงไม่มีใครคนนั้น ใจหาย

เมื่อเธอห่างไกล คิดถึงใครคนดีที่หนึ่งคนนั้น