อุบัติเหตุเกิดได้ ทุกเวลา จงอย่าประมาท

วันนี้ มีโอกาสสร้างบรรยากาศ แม่ลูกปรับความเข้าใจกัน  ไม่มีหลาน  ตอนเที่ยง ให้น้องสาว 2 คน  พาพ่อแม่และผู้เขียนไปดูผลการติดเหล็กดัดมุ้งลวดที่บ้านใหม่  ดูทุกมุม  ทุกห้อง  ไปจบที่ห้องนอนผู้เขียน ต้องการย้ายหมุนหัวเตียงใหม่ เพราะช่างทำไว้ ไม่จัดเข้าที่  ผู้เขียนเห็นแม่กุลีกุจอช่วยขยับ  แม่แก่แล้ว ไม่อยากให้ทำ แต่ก็ขัดแม่ไม่ได้  ไม่ได้เรียกใครช่วยเลย  พาขยับกันอยู่ 2 คน  และแล้ว เตียงหลุดออกจากกัน หัวเตียง ปลายเตียง และแผ่นข้างเตียง ก็หลุดตกลงมาเข้าที่เท้าขวาของผู้เขียนทันที สุดปัญญญาชักขาเท้าหนีไม่ทันแล้วค่ะ ได้เรื่องเลย สันเตียงไม้สักหนาประมาณ 1.5 นิ้ว หนักประมาณ 15 กก. ทับเท้าขวา  บวมเป่งขึ้นมาทันที แม่ก็รีบเอายาหม่องมาทาให้จนหนาเตอะ  และรู้สึกชา  หลังจากนั้นก็รีบกัลบมาที่ทำงาน  ให้แพทย์ตรวจ แพทย์ซักประวัติตรวจร่างกายบริเวณที่บาดเจ็บ กดหาที่เจ็บที่สุด ตรงง่ามนิ้วเท้าข้างขวา นี่เอง แพทย์ไม่แน่ใจ ส่งเอ๊กซเรย์เท้าขวา  เห็นร่องรอยกระดูกร้าว แตกยังดูไม่ชัดเจน อาจต้องใส่เฝือก ผู้เขียนไม่อยากใส่เฝือก แพทย์ให้ลองลงน้ำหนักดูว่าเจ็บไหม ผู้เขียนเจ็บเฉพาะที่ไม่ร้าวไปที่ไหน  น่าจะเป็นกล้ามเนื้อชอกช้ำจากการถูกกดทับด้วยของหนัก  แพทย์แนะนำให้ประคบเย็น ลดการเดิน ให้ยาคลายกล้ามเนื้อ ยาแก้ปวด มาให้รับประทาน บอกไม่ดีให้ไปพบที่ห้องตรวจกระดูก ผู้เขียนรับทราบและเข้าใจดี  ขณะนี้ก็มานั่งประคบเย็นที่ทำงาน ทานยา  และทำสรุปโครงการอบรมและทำข้อมูลบริหารความเสี่ยงส่งผู้บริหารแผนก ฯ ตอนนี้รอน้องสาวมารับกลับบ้านอยู่ค่ะ   

เหตุเพราะไม่ประมาณกำลังแท้ ๆ  ระวังแค่ไหน ก็โดนจนได้