เวลาแม่นั่งคุยกับพระอาจารย์อย่าออกไปไหน มันจะดูไม่เหมาะสมที่แม่นั่งคุยกับพระอาจารย์ตามลำพัง

เมื่อเช้าวันนั้น....ฉันมาทำงานเช้า  เลยได้มีโอกาสนั่งปั้นข้าวเหนียวจิ้มแจ่วแต่เช้ากับน้องๆ...แทนที่จะได้จิ้มกับน้าบัว(แม่บ้านที่เกษียณไปแล้ว.....)

เป็นเรื่องจริงที่น้องผู้เล่าท่านนี้...แม้พูดเรื่องธรรมดา...ก็พาฮาได้......

 

น้องพาลูกไปวัดเพื่อนำเสนอโครงการกับพระอาจารย์   เธอสั่งลูกของเธอว่า   เวลาแม่นั่งคุยกับพระอาจารย์อย่าออกไปไหน  มันจะดูไม่เหมาะสมที่แม่นั่งคุยกับพระอาจารย์ตามลำพัง

 

“เวลาไปถึงวัด  มันน่ะชอบออกไปวิ่งเล่น  เวลาแม่นั่งคุยกับพระน่ะนะ...”

 

“มาคราวนี้มันก็เชื่อฟังเด๊... มันถอดรองเท้าพร้อมกับถุงเท้าแล้วมานั่งด้วย...เหม้นนน...เหม็น...เหม็นอีหลีเด๊....ทนไม่ไหว....เลยบอกมันว่า  โอ๊ย...ลูก...  โตไปไกลๆซะไป๋....”

 

แล้วแม่ก็วิจารณ์ลูกต่อว่า 

 

“มันจะถอดแต่รองเท้าแล้วใส่ถุงเท้าเข้ามาด้วยก็ไม่ได้....มั้นนน...ดันถอดถุงเท้าด้วย.....เหม้นนนน....เหม็นจนทนไม่ไหว...เอ๋า...จังสั้นคือจะต้องนั่งคุยกับพระสองคนละ  บาปก็บาปวะ  อยากอายพระแหม”