วันนี้ดีดตัวขึ้นมาจากที่นอน ก็ อันเนื่องมาจาก เสียงโทรศัพท์ของแม่ของน้องที่โทรมาถามว่าลูกต้องมาทำงานไหม

วันนี้ตั้งใจจะนอนตื่นสายๆเผื่อไว้ ที่คืนนี้ต้องเข้าบุญในยามค่ำคืน

เลี่ยงการไปทำพิธีวันแม่ ด้วยข้ออ้างที่ว่า แอคสิเด็นท์ทางด้านสรีระของผู้หญิง

อยากนอนคิดถึงและระลึกถึงแม่บนที่นอนอันนุ่ม.....แต่ว่า.....ไม่ได้เสียแล้ว

 

ฝนตกปรอยๆข้างนอกหน้าต่างเป็นบรรยากาศที่ชวนนอนต่อ

แพลนกับตัวเองไว้ว่า วันนี้ จะถอนหญ้า รอบๆอ่างน้ำพลุหน้าบ้าน ก็ทำไม่ได้อีกแล้ว

มีอะไรหลายสิ่งหลายอย่างที่ชีวิตที่มักไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้เสมอ

คนเราจึงต้องมีการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้ากันไงละ

ช่างเถอะนะชีวิตก็มักจะเป็นแบบนี้

ใครโชคดีก็มีชีวิตที่สวยงาม

ใครโชคไม่ค่อยดีก็ต้องดิ้นรน ค้นหา ในสื่งที่อยากจะได้อยากจะเป็น

คนเราที่หาทางไม่ออกไม่ได้ ก็มักจะโทษโชคชะตา วาสนา

ส่วนเราละ

สำหรับในวันที่บรรยากาศ เงียบ เหงา เย็น สบายเช่นนี้

เสียงกรุ๊งกริ๊งจากโมบายหน้าบ้าน

มันทำให้เหมือนชีวิตช้าลง

พอชีวิตช้าลง แทบจะหยุดเสียทุกอย่าง

มันช่างมีความสุขที่แปลกประหลาด

ไม่ต้องดิ้นรน นั่งอยู่กับที่

รับฟังเสียงจากธรรมชาติ เสียงจากใจของตัวเอง ความสุขก็มาเอง เหมือนได้สูดอากาศเข้าเต็มปอด

เคยบอกน้อง ที่ซึมเศร้า  เพราะคำพูดของคนว่า

แม้..ฤาษีอยู่กลางป่า ก็ยังมีคนไปขอหวย

แล้ว ปถุชนคนธรรมดา จะหลีกเลี่ยง คำพูดกระแทกใจได้อย่างไร

ปล่อยวางเถอะนะ.......ในวันนี้......วันที่ไม่ต้องไปทำงาน ไม่ต้องทิ้งพ่อที่ต้องดูแล เพียงงานที่ทำไปวันวัน ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เป้าหมาย คืออะไร

วันนี้เป็นวันแม่ที่สงบสุขและเบาสบาย