เคยไหม...ที่รู้สึก….อยู่ใกล้...กลับยิ่งไกล
ตระหนักถึง...ความรักและความปรารถนาดีเต็มหัวใจ แต่...ไม่รู้ว่าทำไม...กลับ...อึดอัด คับหัวใจ
ไม่ทำตาม...
ไม่ได้หมายความว่า...ดื้อดึง ต่อต้าน หรือ ปฏิเสธ
นิ่งเฉย...
ไม่ได้หมายความว่า...ไม่คิด ไม่รับรู้ หรือ ยอมรับ
ไม่ตอบ...
ไม่ได้หมายความว่า...ปฏิเสธ หรือ ยอมรับ
นั่นอาจหมายถึง...
ขอเวลา ขอพื้นที่ในการไตร่ตรอง ครุ่นคิด ทบทวน...หัวใจ...
...ขออย่าร้อนรน ทุรนทุราย ไปก่อนเลย....อาจไม่ใช่ดังที่เห็น ที่คิดว่าเป็น...
...มนุษย์ทุกคนต้องการ...พื้นที่ส่วนตัว (Personal space)...
พื้นที่ในการเป็นตัวของตัวเอง เพื่อใช้ไตร่ตรอง ครุ่นคิด ตัดสินใจ และ
รู้สึกด้วยหัวใจแท้ ๆ
ห่างเกินไป...ก็หนาว ใกล้เกินไป...ก็ร้อน
...รักใคร ปรารถนาดีกับใคร ... อย่าลืมให้...พื้นที่ส่วนตัว...
กับคนที่เรารักด้วยนะคะ
***********************************
จากคุณใบไม้ย้อนแสง....ขอบคุณมากค่ะ...ที่ช่วยเติมเต็มด้วย บทกวีของคาลิล ยิบราน...
"...จงรักกันและกัน แต่อย่าสร้างพันธะแห่งความรัก
และขอให้ความรักนั้น เป็นเสมือนห้วงสมุทรอันเคลื่อนไหวอยู่
ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณของเธอทั้งสอง
จงเติมถ้วยของกันและกัน แต่อย่าดื่มจากถ้วยเดียวกัน
จงให้ขนมปังแก่กัน แต่อย่ากัดกินจากก้อนเดียวกัน
จงร้องและเริงรำด้วยกัน และจงมีความบันเทิง
แต่ขอให้แต่ละคนได้มีโอกาสอยู่โดดเดี่ยว
ดังเช่นสายพิณนั้น ต่างอยู่โดดเดี่ยว
แต่ว่าสั่นสะเทือนด้วยทำนองดนตรีเดียวกัน
จงมอบดวงใจ แต่มิใช่ต่ออีกฝ่ายหนึ่ง
เพราะพระหัตถ์แห่งชีวิตอมตะเท่านั้น ที่จะรับดวงใจของเธอไว้ได้
และจงยืนอยู่ด้วยกัน แต่ว่าอย่าใกล้กันนัก
เพราะว่าเสาของวิหารนั้น ก็ยืนอยู่ห่างกัน
และต้นโพธิ์ ต้นไทร ก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันได้..."
(^__^)
สวัสดีค่ะน้องสาว
พี่จะหายหน้าหายตัวไปสองสัปดาห์นะคะ^^
แต่แม่อยู่ที่ไหนไหน....ลูกก็อบอุ่น
กอดแม่ กราบแม่ รักแม่
ใกล้ หรือ ไกล
ร้อน หรือ เย็น
รัก หรือ ชัง
คำตอบอยู่ใน...หัวใจเรา
พื้นที่ว่างและเป็นส่วนตัวของเราย่อมอยู่ในการภาวนาและเจริญสติ
(รูปภาพเวิ้งฟ้า ขุนเขา และสายน้ำ ต่างอยู่ แต่ก็รวมกันได้อัศจรรย์นัก)
น้องโหลค่ะ
เวลาทะเลนิ่ง .. งามมีเสน่ห์นะค่ะ
พี่ดาวลูกไก่คะ
ขอบคุณที่กรุณาประเดิมบันทึกให้น้องค่ะ
ชอบมาก ๆ กับข้อความที่พี่กล่าวไว้....พี่ก็สร้างพื้นที่เล็กๆ เป็นพื้นที่ส่วนตัวและ...หัวใจค่ะ แต่ก็มีพื้นที่ที่ใช้ร่วมกับคนที่เรารัก รักหลายคน หลายแบบก็หลายพื้นที่เหมือนกัน...หลายๆ พื้นที่มาต่อรวมกันก็เป็นแผ่นพื้นที่ผืนใหญ่ที่สัมพันธ์กัน และสอดประสานสร้างความแข็งแรง มีพลังสามัคคีรวมกันค่ะ
เป็นข้อความที่งดงามและให้ข้อคิดอย่างยิ่งแก่น้องค่ะ
(^__^)
อ.ประจักษ์คะ
ขอบคุณมากค่ะ
คนไม่มีราก...ระลึกถึงคุณแม่ที่จากไปมากเช่นกัน...
จึงมีบันทึกนี้...เพราะ คุณแม่เป็นผู้ที่รักลูกทุกคน ให้พื้นที่ และให้ความรักแก่เรา โดยไม่เคยมี...ข้อแม้...ค่ะ...^_^...
สวัสดีค่ะคุณ ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง
น้อมรับข้อคิด สอนใจ นำไปใคร่ครวญค่ะ
ใกล้ หรือ ไกล ร้อน หรือ เย็น รัก หรือ ชัง
คำตอบอยู่ใน...หัวใจเรา
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะพี่หมู
ทะเลกับใจคน ก็ไม่ต่างกันนะคะ...
ยามนิ่ง ด้วยดุลยภาพ ย่อมสงบงดงามและเบิกบานค่ะ
(^__^)
ต้อมมีพื้นที่ส่วนตัวที่สร้างไว้ด้วยกำแพงแน่นหนา หากแต่มีช่องว่างพอที่จะรับรู้ความเป็นไปในโลกข้างนอก ช่องว่างๆ เล็กๆ ที่มีให้ใครบางคนยื่นปลายนิ้วเข้ามาแตะสัมผัสกัน แล้วความอบอุ่นจะเกิดขึ้น พื้นที่เล็กๆ แต่คนทั้งสองฝั่งรู้สึกอบอุ่นและมั่นคง
แต่แล้ววันหนึ่ง..กำแพงที่เคยคุมขังทุกความรู้สึกได้ทะลายตัวลง ความรู้สึกต่างๆ ได้พัดกระจัดกระจาย และ..ต้อมกลับรู้สึกไม่อบอุ่นเท่าที่เป็น โลกทั้งใบไม่ปลอดภัย ความหวาดกลัว..ความไม่เชื่อมั่นกลับตะหง่านอยู่เต็มพื้นที่หัวใจ คนสองฝั่ง..คล้ายห่างกันไปทุกที
น้องต้อมคะ
อย่ากลัวเลยค่ะ...พื้นที่ส่วนตัวที่สร้างด้วยกำแพงแน่นหนา...มีช่องว่างและพร้อมเปิดรับ...เสมอเมื่อ..ถึงเวลา
อย่ากลัวที่จะห่างกันไปทุกที...บางครั้ง ห่างออกมาบ้าง ทำให้เราได้..หายใจและทบทวน...หัวใจและความรู้สึกอันแท้จริง
จงเชื่อมั่น ถ้าสิ่งนั้น คือความรู้สึก...อันแท้จริงแล้ว...
สักวัน...พื้นที่ส่วนตัวและหัวใจ...จะได้เปิดกว้างและใช้ร่วมกันจ้ะ
(^__^)
^^ ใช้บ่อยค่ะ อากัปกิริยาที่ไม่ทำตาม นิ่งเฉย ไม่ตอบ
พี่เอื้องแซะคะ
ที่พี่ถามว่า....แล้วเคยรู้สึกบ้างไหมว่า.....ยิ่งใกล้ยิ่งผูกพัน.... ยิ่งผูกพันก็ยิ่งเจ็บ....เศร้า...
บ่อยมากเลยค่ะ บางครั้งต้องกลับทบทวนอีกที....
อะไรคือความรู้สึกผูกพันนั้น...กันแน่....
จะได้ไม่.....เจ็บนานเกินไปค่ะ ... ไม่อยากเศร้านี่คะ
(^__^)
สวัสดีครับ พี่คนไม่มีราก
สวัสดีค่ะ...คนไม่มีราก
สวัสดีครับ
ขอเวลา ขอพื้นที่ในการไตร่ตรอง ครุ่นคิด ทบทวน...หัวใจ...
บางเวลา บางอารมณ์ อยากอยู่นิ่งๆ...
คุณต้อมคะ
คนไม่มีรากก็ใช้เป็นประจำค่ะ....
ไม่ทำตาม นิ่งเฉย ไม่ตอบ
คนเลยชมว่า...ดื้อเงียบ ตาใส ค่ะ
ครูโย่งคะ
ขอบคุณค่ะที่คอยแวะมาอยู่ใกล้ ๆ เสมอ ...
อยู่ใกล้ หรือ อยู่ไกล .... ก็ใน G2K นี่ล่ะค่ะ
(^__^)
พี่เอื้องแซะคะ
ใจคนเรานี่...ก็แปลกนะคะ...
บางที..ก็...อยากเศร้า...นี่นา...ทำไงดีคะ
ดื้อจัง ไม่ค่อยยอมฟัง เจ้าของเสียเลย...^_^...