“ของดีราคาถูก” จะหาได้หรือ ผลสุดท้ายก็มีคน “ดี เก่ง กล้า” ยอมเข้ามาอยู่ในระบบราชการเพียงไม่กี่คน

ดี เก่ง กล้า ราคาถูก

 

เป็นคำจัดความของ “ข้าราชการ” ที่สังคมไทยต้องการ

 

ผู้ให้คำจัดความที่เฉียบคมดังกล่าวคือ คุณกฤษฎา อุทยานิน  ที่ปรึกษาสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง  ในวันงาน “cobweb party”  ศิษย์เก่าพบศิษย์ปัจจุบัน คณะเศรษฐศาสตร์ ธรรมศาสตร์

 

  • “ดี”   ข้าราชการจำเป็นต้องเป็นคนดี  เพราะเป็นผู้มีอำนาจรัฐอยู่ในมือ
  • “เก่ง”  ข้าราชการจำเป็นต้องเป็นคนเก่ง  เพราะเป็นผู้กำหนดนโยบายสาธารณะที่มีผลกระทบต่อคนส่วนใหญ่   หากไม่เก่ง  คิดไม่เป็น ทำไม่เป็น ก็พาประเทศไม่รอด
  • “กล้า”  ข้าราชการเป็นคนดีและเก่งยังไม่พอ   เพราะการกำหนดนโยบาย ย่อมมีหลายทางให้เลือก  มีผู้ได้ประโยชน์และเสียประโยชน์  แม้ไม่ใช่คนตัดสินใจขั้นสุดท้าย  แต่ข้าราชการสามารถตัดสินใจเพื่อเสนอทางเลือกเพียงหนึ่งหรือสองทางให้ฝ่ายการเมือง   หากไม่กล้าตัดสินใจ  ไม่กล้าต่อสู้กับความถูกผิด  นโยบายประเทศก็อาจจะไม่ตอบสนองต่อคนส่วนใหญ่ ไม่รักษาผลประโยชน์ของคนในประเทศ 

 

คุณกฤษฎาบอกว่า  ข้าราชการอาจจะยอม  แต่การยอมก็มีอยู่ในระดับหนึ่งเท่านั้น  ถึงที่สุดต้องมีความกล้า.. กล้าหาญ..ที่จะสู้กับความไม่ถูกต้อง

 

 

สุดท้าย  “ราคาถูก”   คงไม่ต้องอธิบายเพราะเงินเดือนข้าราชการต่ำเตี้ย (แม้จะมีสวัสดิการ)

 

เมื่อ “requirement”  หรือ คุณสมบัติสามข้อแรกสูงออกปานนั้น  แต่คุณสมบัติข้อสุดท้ายกลับกลายเป็นจุดหักมุม

 

“ของดีราคาถูก” จะหาได้หรือ   ผลสุดท้ายก็มีคน “ดี เก่ง กล้า” ยอมเข้ามาอยู่ในระบบราชการเพียงไม่กี่คน   

*************

 

ทำอย่างไรจึงจะทำให้คนดี เก่ง กล้า ที่ฐานะครอบครัวอยู่ในเกณฑ์ดีหรือพอใช้ ไม่เดือดร้อน ได้หันมาเห็นความสำคัญในการทำงานภาครัฐ....

 

ยากยิ่งในสังคมปัจจุบัน...  เพราะครั้งหนึ่งในอดีต ข้าราชการเป็นอาชีพที่มีเกียรติ  แต่ปัจจุบันนอกจาก “ราคาถูก” แล้วยังดูเหมือนจะเริ่ม “โหลยโท่ย  ไร้ศักดิ์ศรี”  ยังไม่รวมถึง “ระบบราชการ” ที่ถูกกล่าวหาว่าไม่ได้เรื่อง

 

ยิ่งเราต้องการภาครัฐที่เล็กลง  เราก็ยิ่งต้องการคนของรัฐที่เก่ง ดีและกล้ากว่าเดิม

 

ไม่ใช่ภาครัฐที่ใหญ่เทอะทะ  ปล่อยให้ผู้มีอำนาจเงินมาซื้อคนของรัฐและกุมอำนาจรัฐอย่างที่เป็นอยู่...

 

ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่บางคนยอมเดินตามหลังนักการเมืองอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว  ทั้งที่รู้ๆกันอยู่ว่า นักการเมืองคนนั้นไม่ดี เห็นแล้วรู้สึกสงสารประเทศไทย... สงสารบรรพบุรุษที่อุตสาห์ช่วยสร้างชาติกันมา

 

 

ก่อนที่ทุกอย่างจะแย่งลงไปกว่านี้อีก  สถาบันการศึกษาจำเป็นต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อสร้างมุมมองของนักศึกษาในการเลือกอาชีพให้กว้างกว่าเดิม...  กระทรวงศึกษาธิการจำเป็นต้องมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการผลิตบุคลากรเพื่อตอบสนองความต้องการที่หลากหลายของสังคม   กพ.อาจต้องหันมาทำงานเชิงรุกมากขึ้นในการดึงคนดี คนเก่ง คนกล้า เข้ามาทำงานในภาครัฐ  

 

ที่สำคัญที่สุด ....คนที่อยู่ในภาครัฐต้องเข้าใจเกียรติภูมิของตัวเอง … ที่เข้ามาทำงานเพื่อสาธารณะ...