"สุดยอดของการทำพันธุ์ ก็คือการสร้างคนทำพันธุ์"
นานๆผมจะได้เขียนบันทึก วันนี้จึงอยากนำเรื่องราวเก่าๆเมื่อประมาณ 2 ปีที่ผ่านมาซึ่งเป็นช่วงที่ผมยังมีอาชีพเป็นคนทำพันธุ์มาเล่าให้ฟัง เป็นสิ่งที่ผมเคยพูดกับน้องๆในทีม ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนงานใหม่
ความสำเร็จและความผิดพลาดจากการทำงานที่ผ่านมานั้นช่วยสอนให้ผมตระหนักถึงผลกระทบต่างๆที่จะตามมา หากเรายังไม่สามารถทำงานร่วมกันเป็นทีมได้
ผมจึงให้ความสำคัญกับการทำงานเป็นทีมค่อนข้างมาก และเชื่อในเรื่องพลังแห่งทีม
บ่อยครั้งที่ผมได้ยินเสียงเหล่านี้ผุดขึ้นมาในใจ
"การจะสร้างทีมงานนั้นว่ายาก แต่การสร้างทีมงานที่ดีและมีความแข็งแกร่งนั้นยากกว่า เราต้องพยายามสร้างทีมงานที่ดีและหากได้มาแล้วเราต้องรักษาความแข็งแกร่งของทีมไว้ให้ได้" โดยเป้าหมายในการสร้างทีมของผมอยู่ที่การสร้างคนทำพันธุ์รุ่นใหม่ ให้เรียนรู้ได้เร็วกว่าผมให้ได้ เพราะผมคิดอยู่เสมอว่า
"สุดยอดของการทำพันธุ์ ก็คือการสร้างคนทำพันธุ์"
ผมจึงบอกกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่น้องๆว่า ขอให้ใช้พลังของทีมเพื่อ
- บินไปสู่เป้าหมายที่สูงที่สุด
- โอบกอดและให้ความอบอุ่นแก่เขาที่มาใหม่
- สอนบินแก่พวกพ้องที่ยังบินไม่แข็ง
- เยียวยาและรักษาบาดแผลแก่เขาผู้บาดเจ็บ
- บินหาอาหารร่วมกันอย่างสง่า และรังสรรค์สิ่งดีๆให้กันและกัน
- สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้แก่องค์กรต่อไป
(มีต่อครับ)
ทำไมจึงพูดอย่างนั้น
บินไปสู่เป้าหมายที่สูงที่สุด
การทำงานร่วมกันนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องฝันให้ตรงกันถึงจุดหมายร่วม
โอบกอดและให้ความอบอุ่นแก่เขาที่มาใหม่
เป็นธรรมดาที่จะมีการเข้า-ออกของสมาชิกในทีม แต่ถ้าหากมีการเข้า-ออกบ่อยๆ ก็คงไม่ธรรมดาแน่ๆใช่ไหมครับ ผมไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น ผมต้องการสร้างวัฒนธรรมภายในทีมให้สมาชิกในทีมทุกคนมีใจที่เปิดกว้าง พร้อมเรียนรู้ และยินดีเสมอที่จะให้การต้อนรับสมาชิกใหม่ที่อาจจะก้าวเข้ามาทำงานร่วมกันในอนาคต ด้วยใจที่ยอมรับความแตกต่าง
อยากให้สมาชิกเก่ามองสมาชิกที่เข้ามาใหม่ราวกับว่า...เขาคือผู้ที่เรากำลังรออยู่ เพื่อมาเติมเต็มซึ่งกันและกัน
ขณะเดียวกัน ผมก็อยากให้สมาชิกใหม่รู้สึกว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมให้เร็วที่สุด เพื่อจะได้ขับเคลื่อนทีมที่มีพลังออกไปพร้อมกันให้เร็วที่สุดเช่นกัน
สอนบินแก่พวกพ้องที่ยังบินไม่แข็ง
การสอนงาน (coaching) เป็นเรื่องปกติที่พบเห็นได้ในองค์กรแทบทุกแห่ง แต่การสอนงานด้วยใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาของผู้ที่ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงเป็นสิ่งที่ผมคาดหวัง
บรรยากาศในการทำงานเป็นสิ่งสำคัญ การให้โอกาสเขาได้เรียนรู้จากความผิดพลาดเพื่อจะไม่ผิดซ้ำอีกย่อมดีกว่าการไม่ยอมผิดพลาดในครั้งแรก แต่ผิดพลาดแบบซ้ำซากโดยที่ไม่รู้สาเหตุและแนวทางป้องกันในครั้งต่อไป
เยียวยาและรักษาบาดแผลแก่เขาผู้บาดเจ็บ
ในบางครั้งสมาชิกในทีมอาจเผชิญกับเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกเบื่อ เหนื่อย ท้อแท้ต่างๆนานา ทั้งในเรื่องงาน หรือแม้กระทั่งเรื่องส่วนตัว แต่การปลูกฝังให้เกิดความรัก เอื้ออาทรกันในทีม ผมเชื่อว่าจะช่วยนำพาให้เขาเหล่านั้นผ่านพ้นเหตุการณ์ร้ายๆ หรือช่วงเวลาที่ไม่พึงใจไปได้อย่างไม่ยากนัก
บินหาอาหารร่วมกันอย่างสง่า
ผมหมายถึงการเลี้ยงชีพชอบครับ
จรรยาบรรณเป็นสิ่งสำคัญในทุกๆวิชาชีพ ผมจึงสอนให้เขาบินหาอาหารอย่างสง่า ไม่ใช่บินหาอาหารแบบหลบๆ ซ่อนๆ คนที่มีคุณธรรมประจำใจย่อมมีคุณค่าในตัวเอง และเป็นที่ต้องการของสังคม
และรังสรรค์สิ่งดีๆให้กันและกัน ...ใครก็ตามที่เปิดใจกว้าง ยอมให้คนอื่นเตือนสติได้เป็นผู้ที่มีศักยภาพและมีความหมายต่อความสำเร็จของทีม แม้จะมีอุปสรรคภายนอกเข้ามา ผมเชื่อมั่นว่าหากใจของทีมงานแต่ละคนไม่มีกำแพงกั้นไว้ เราจะฟังกันด้วยความเข้าใจกัน และทำงานด้วยกันอย่างมีความสุข
สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้แก่องค์กรต่อไป...ฝากพวกเขาว่าอย่าหยุดฝัน ช่วยกันคิด ช่วยกันแก้ ปัญหา ช่วยกันพัฒนางาน เพื่อนวัตกรรมทางพันธุ์พืชให้สมกับชื่อของ...คนทำพันธุ์ (Plant breeder)
เยี่ยมมากเลยค่ะ
ขอยืมไปใช้บ้างนะคะ
ขอบคุณค่ะ
เป็นบันทึกที่สร้างแรงบันดาลใจทีมงานมากเลยครับ
--------------------------------------------------------
ผมเพิ่งกลับมาจาก "อัมพวา"ครับ เอาภาพมาให้ชมก่อน ๑ ภาพครับ
อาสนวิหารแม่พระบังเกิด อ.อัมพวา สมุทรสงคราม
ตามมาอ่านบันทึกดีๆค่ะ
เยี่ยมมากครับ
ขออนุญาตเอาไปใช้บ้าง
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีค่ะน้องกบ
* เป็นปรัชญานก ที่จุดประกายได้มากจ้ะ
* ตอนแรก พี่แอบเดาว่า จะเกี่ยวกับนก
* ที่พี่เคยอ่านเจอ? ... ดีใจค่ะ ได้ข้อคิดดี
* .... จะรอติดตามตอนต่อไปค่ะ .... *
เพิ่งตามมาอ่านจ๊ะ แล้วจะรออ่านต่อนะจ๊ะ ^ ^
สวัสดีครับคุณกบ
ผมพึ่งทราบว่าคุณกบเปลี่ยนงานใหม่นะครับเนี่ย เป็นกำลังใจให้ต่อสู้ต่อไปครับและยินดีกับการได้เรียนรู้ ท้าทายประสบการณ์ใหม่ ๆ
เรื่องทีมผมว่ายอดเยี่ยมครับ เปรียบเหมือนฝูงนกจริง ๆ และจะขอนำไปอ้างอิงด้วยครับ
ไม่ค่อยได้เข้ามาทักทายเพื่อน ๆ พี่ ๆ เลยครับ ผมว่าผมกำลังเดินทางอยู่ภายใน และสับสนกับมันบางครั้ง แต่ผมจะพยายามหากทางที่ชัดเจนให้มากขึ้นครับ
ขอให้มีความสุขนะครับ แล้วคุยกันใหม่
ดีใจมากครับที่ pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ] แวะมาเยี่ยม และมาประเดิมบันทึกนี้เป็นคนแรก
ดีใจและยินดีมากครับที่บันทึกนี้เป็นประโยชน์แก่ป้าแดง ไม่ต้องยืมครับ นำไปใช้ได้เลย เพราะถ้ายืมต้องมีดอก อิอิ
ขอบคุณครับพี่เอกสำหรับกำลังใจ
ชอบมุมภาพครับ ทำให้ภาพอาสนวิหารฯ มีพลังและศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้นครับ
การสอนงานด้วยใจ
""""
นี่เป็นความใฝ่ฝันที่ผมอยากทำให้ได้ และทำให้สำเร็จ ...
และเชื่อว่า ลูกน้อง ทั้งหลาย คงเข้าใจบ้างกระมังว่า ผมใช้หัวใจสอนงาน -
เปรียบเทียบได้เยี่ยมเลยครับ
สวัสดีค่ะ
เข้ามารับความรู้..เพิ่มโลกทัศน์...^_^...
- บินไปสู่เป้าหมายที่สูงที่สุด
- โอบกอดและให้ความอบอุ่นแก่เขาที่มาใหม่
- สอนบินแก่พวกพ้องที่ยังบินไม่แข็ง
- เยียวยาและรักษาบาดแผลแก่เขาผู้บาดเจ็บ
- บินหาอาหารร่วมกันอย่างสง่า และรังสรรค์สิ่งดีๆให้กันและกัน
- สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้แก่องค์กรต่อไป
ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่แบ่งปันค่ะ มีความสุขมาก ๆ นะคะ
นำภาพแม่น้ำ Swan มาฝาค่ะ...ไม่ใช่...สีทันดร..นะคะ...แต่ถ้าอยากไปอีกฝั่ง..ก็ต้องข้าม..เหมือนกัน......
มาเยี่ยม คุณข้ามสีทันดร
อ่านแล้วได้มุมคิด และเข้าใจการรวมทีมนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
น้องกบครับ
ซีดี ที่ส่งมาให้ ได้รับแล้ว
ยังไม่ได้เปิดดูเลยครับ
ขอบคุณมาก
ขอบคุณมากๆเลยนะคะ..ซีดี..ได้ปั๊บเปิดฟังปุ๊บเลยค่ะ..ถูกใจมากๆ..คงจะได้ฟังบ่อยๆ..ค่ะ..ไว้เตือนสติตัวเอง..
คุณกบใจดีจังค่ะ..ได้กุศลเยอะๆนะคะ..^^
สวัสดีทุกท่านครับ
ขอบคุณมากครับสำหรับกำลังใจและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เรื่องการสร้างทีม
นี่เป็นความใฝ่ฝันที่ผมอยากทำให้ได้ และทำให้สำเร็จ ...
และเชื่อว่า ลูกน้อง ทั้งหลาย คงเข้าใจบ้างกระมังว่า ผมใช้หัวใจสอนงาน -
ผมเชื่อว่า เขาจะเข้าใจในสิ่งที่พี่ทำไม่วันใดก็วันหนึ่ง :)
ตามาขอบคุณที่แวะมาเย่ยมบล็อกค่ะ
สบายดีไหมค่ะ ต้องเดินทางไกลไหม