ความไม่พอเพียง และไม่พอดี

      วันนี้มีโอกาสไปใช้สนามบินแห่งใหม่ของประเทศไทยหลังจากไม่ได้ไปใช้มานาน ผู้คนยังมากมาย

       เครื่องออกบัตรอัตโนมัติใช้ได้ แต่ print out ไม่ออก

ไปถามเจ้าหน้าที่ของบริษัทที่ใส่เสื้อ Uniform สีม่วง ก็ชี้โบ้ชี้เบ้ให้ไปถามเคานเตอร์ใกล้ๆ

เดินไปจะถามมีคนนั่งบริการเต็ม แต่ปิดทุกช่อง โอชีวิตบริการสุดยอด ชี้ไปข้างหน้าก่อน

สรุปว่าได้ตั๋วก็แล้วกัน เดินไปราวสิบนาทีถึงประตูทางเข้าเครื่อง

ห้องแน่นไปหมด เก้าอี้ก็เต็ม

แต่ที่เต็มเพราะความไม่มีน้ำใจมากกว่า บางคนก็วางกระเป๋าไว้บนเก้าอี้ บางคนก็นั่งกั๊ก คุยกัน ปล่อยให้มีช่องว่าง แต่ใครจะกล้านั่งเพราะคุยกัน

โอ้ชีวิต ความไม่พอดี ไม่พอเพียง

สนามบินระดับนานาชาติ ยังต้องนั่งรอกับพื้น

ดอดเข้าไปตรวจสอบในห้องน้ำเพื่อดูพัฒนาการ

เหมือนเดิมครับ คราบน้ำเลอะเทอะ ไม่สะอาดตา ไม่สมราคาที่ค่าตั๋วขึ้น

แต่

บริการ แย่ แย่ และ แย่

       นี่บอกเพื่อพัฒนา นะ ไม่ได้ ว่าใคร

       สาธุ สาธุ

       อ้อ เช้านี้ไปทำบุญ ทำสังฆทานมาแล้วนะ เข้าพรรษา

JJ2008 ฅ ฅน ธรรมดา