เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา...คณะอักษรศาสตร์ มีการสอบภาษาอังกฤษ...เป็นข้อสอบของคณะเลยเจ้าค่ะ...พุทโธ ธัมโม สังโฆ...ช่วยลูกช้างด้วย...น้องจิก็เตรียมตัวคิดว่าพร้อมแล้วกับการออกศึกครั้งนี้
เช้านี้ที่สดใส...ด้วยสมองที่เตรียมความพร้อม...ฉันเต็มที่กับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในไม่กี่นาทีข้างหน้า สู้ว๊อยยยยยยยย!!!!
ทันใดนั้น...เมื่อเข้าห้องสอบไป...ก็ยังร่าเริงแจ่มใสอยู่...พระเจ้าช่วยกล้วยตาก....พอเห็นข้อสอบเท่านั้นแหละเจ้าค่ะ....น้ำตาแทบร่วง....นี่มันอะไรเนี่ย....ทำไมไม่เห็นเหมือนที่เราอ่านเลย ศัพท์แต่ละคำตีกันอยู๋ในสมอง....ท่องอะไรมามั่งเนี่ย....นักรบคนนี้เหมือน ดาบหัก ปืนหมดลูกกระสุน ธนูไม่มีลูกศร แงๆๆๆๆ
ทำไปทำมา...เสร็จ...หมดเวลา เก็บข้อสอบ...ออกจากห้อง....จากยิ้มเมื่อตอนเช้า เข้าห้องด้วยความมั่นใจ..ออกมาด้วยสีหน้าแบบว่า เต่าขาเป๋ เลยเจ้าค่ะ....แต่ก็เอาเถอะ มันผ่านไปแล้ว จะไปทุกข์อะไรกับมัน ครั้งหน้าแก้ตัวใหม่....(น้ำตาร่วง)...
เพื่อนที่แสนดีพาไปเดินข้ามสะพานสระแก้ว....อากาศดี ช่วยให้จิตใจดีขึ้นมานิดหนึ่ง...ลมพัดเย็นๆ...คิดถึงบ้านนนนนนนนนนนน........อยากปีนต้นไม้...
มาวันนี้เรียนวิชาอังกฤษอีกครั้ง....เห็นคะแนนแล้วเจ้าค่ะ....แบบว่าหัวเราะเลย....เอ๊ย...อะไรเนี่ย ทำไมมันได้แค่นี้...พอหัวเราะเสร็จ ก็มานั่งเศร้ากับเพื่อนต่อ.....แบบว่า มึนกับคะแนนตัวเอง...แล้วเราจะเครียดไปใย...มายิ้มสู้ต่อไปกันดีกว่าเพื่อนรัก
ลุง ป้า น้า อา ..... น้องจิพยายามแล้ว...แต่จะพยายามให้มากกว่านี้อีกเจ้าค่ะ.....พระเจ้าคงไม่ช่วยน้องจิแน่ๆ....ดังนั้น น้องจิต้องช่วยตัวเองให้มากกว่านี้.....สู้ต่อไป " โก๊ะจิจัง "
รักและคิดถึงทุกๆท่านมากๆๆเลยนะเจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูเสียงเหน่อๆๆ
มาเร็วจังเลย กำลังคิดถึงอย่างแรง แงๆๆๆ....ช่วยด้วย...ช่วยหนูกับเพื่อนๆด้วย พระเจ้าไม่โปรด...การเขียนประโยคค่ะ เรียบเรียงประโยคด้วย คิดถึงนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
ครูเสียงเหน่อมาแล้ว
คุณพ่อเสียงแหม่ง ๆก็มาแล้ว ......
what ?what ?what ?
สวัสดีเจ้าค่ะ พ่อกระท้อน
พ่อจ๋า แงๆๆๆ กอดดดดดดด ลูกคิดถึงนะเจ้าค่ะ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมลูก ตอนนี้เครื่องหมาย ???????? มันเต็มสมองลูกไปหมด แถมมันบั่นทอนกำลังใจของลูกมากๆเลย ลูกจะทำไงดี คิดถึงนะเจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่ Your sister.
ขอบคุณที่แวะมาเป็นกำลังใจให้น้องจิเจ้าค่ะ น้องจิ...น้องจิจะพยายามสู้ต่อไปเจ้าค่ะ ต้องมีสักวันต้องมีสักวัน ท่องคำตามฝัน ปลอบใจรอวันที่คอยแสนไกล รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^
มาแอบดูเด็กเหน่อ หน้าตาขี้เหร่ เอ้ยหน้าตาดี ตั้งใจเรียน รักษาสุขภาพ โดยเฉพาะเสียงน่าจะพูดน้อยๆ แล้วจะเรียกใช้บริการอีกเมื่อชาวบางลี่ต้องการ...5555
สู้ สู้น้องจิ....
(ในฐานะผู้มีประสบการณ์มาก่อน แง่บ แง่บ)...บางทีต้องอ่านเยอะกว่าตำราเรียน
....บางทีก็ต้องเดาศัพท์ คือไม่จำเป็นต้องรู้ความหมายทุกตัว
....บางทีคะแนนก็เป็นแค่คะแนน อ่ะ จริง ๆ นะ ....เพราะฉะนั้นฮึดสู้ ขยันต่อไปนะ อย่าเพิ่งท้อ
สวัสดีเจ้าค่ะ พ่อประจักษ์จ๋า
พ่อๆๆ ลูกพร้อมช่วยเต็มที่ ตอนนี้เสียงหายดีแล้ว อาการดีขึ้นมาแทบจะปกติ พ่อไม่ต้องห่วงค่ะ คิดถึงพ่อนะเจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
สวัสดีครับน้องจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่อินจ๋า
คิดถึงนะค่ะ สบายดีไหมเอ่ย ตอนนี้น้องจิก็ทำใจอยู่ แล้วจะฮึดสู้ต่อไป ตอนน้องจิเรียนในห้องน้องจิตอบครูได้ แต่พอสอบน้องจิมีปัญหาทำไมงงไปหมด ทำไม่ค่อยได้ พระเจ้าไม่เข้าข้างเลย แงๆๆ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูโย่ง
ตอนนี้น้องจิก็กำลังทำใจ แล้วก็ตั้งใจสู้ใหม่ วันนี้จะปลดปล่อยหนึ่งวันโดยการไปกีฬาเฟรชชี่ พระเจ้า แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากไป เพราะว่า อยากจะอ่านหนังสือ อยู่กับหนังสือ แงๆๆๆ จิตใจน้องจิว้าวุ่น หนูจะทำไงดีค่ะ กอดๆๆๆ คิดถึงอย่างแรง รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ---> น้องจิ ^_^
ถ้าน้องจิ เครียด
ครูโย่ง มาชวนน้องจิ
ไปดูพระเอก ที่นี่ นะครับ
สำนึกดีหลานจิ..พักนี้หลวงน้ารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรกำลังปรับใจ
เมื่อรู้ข่าวว่า..เขาพระวิหารและบริเวณรอบๆจะตกเป็นของเขมร
หลวงน้าเกิดที่ศรีสะเกษรู้ข่าวและเห็นคนไทยเศร้าเรื่องไทยต้องสูญ
เสียดินแดนไปให้ต่างชาติอดไม่ได้ที่จะเศร้าไปด้วย..หลานจิต้องรักชาติรักแผ่นดินไทยให้มากๆนะอย่าให้เหมือนนักการเมืองที่โกงได้แม้กระทั่งชาติบ้านเกิดเมืองนอน..ขอให้หลานมีแต่ความสุขเสมอๆ..หลวงน้าปิยธรรม
ใจเย็นน้อง ตั้งสติไว้ ขยันอ่านหนังสือ หัดเขียนและอ่านให้มาก หาเพื่อนที่เก่งมาช่วยติว ปรึกษาครูขจิตเพิ่มเติม งานนี้ยันต์ของคุณลุงช่วยไม่ได้นะ อันนั้นไว้กันผีอย่างเดียว การเรียนภาษานี่ต้องพยายามเองแล้วล่ะ บอกแล้วว่าให้หัดเขียนบล็อกเป็นภาษาอังกฤษก็ไม่เชื่อ จะได้ช่วยกันติว อ้อ...อ่านหนังสือพิมพ์ก็ช่วยได้นะ อ่านของเด็กก็ยังดี student weekly อะไรทำนองนั้นน่ะ
ชอบสะพานนี้มาก ๆ เคยไปนั่งชมมาแล้ว สุดแสนจะโรแมนติค
....
พรุ่งนี้ที่ มมส ..ไหว้ครูแล้วนะครับ
สู้ๆครับ อย่าไปท้อมัน ภาษาอังกฤษอย่าไปกลัวมัน เราทำได้มีอะไรที่คนไทยอย่างเราทำไม่ได้บ้าง สวัสดีครับ
แข็งแกร่งประดุจสะพานที่หนูฟูจิยืนอยู่นะครับ
สู้ๆๆๆ ครับ
มาเป็นกำลังใจให้จ้า...มีครูภาษาอังกฤษ เก่งๆตั้งหลายคนแน่ะ..เว้นครูแอนคน..อิอิ..สู้สู้...น่ะค่ะ...เป็นห่วงจ้า