ชีวิต คือ การเดินทาง
หัวใจก็คงเหมือนกัน..ใช่ไหม?
ชีวิตเราออกเดินทางตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาดูโลก
หัวใจของเราก็ออกเดินทางเพื่อตามหาใครบางคน..เหมือนกัน..
"destiny"
"โชคชะตา"
หรือแม้กระทั่ง "พรหมลิขิต" ที่ใครๆ เรียกกัน
ในโลกใบน้อยนี้..มีผู้คนมากมาย
มีใครคนหนึ่งพัดผ่านเข้ามาในวิถีชีวิตของเรา
แม้เป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ
สิ่งนี้ คือ "ปฏิหาริย์" หรือเปล่า?
ที่คนสองคนได้มาพบกัน และ..รักกัน..
ที่ทำให้คนสองคนนี้ต้องพลัดพรากจากกันไป
อาจจะเพราะด้วย..เหตุผลมากมายร้อยพัน..
อาจจะเพราะด้วย..ผู้คนที่รายล้อม
จะเป็นไปได้ไหม..
ที่ ณ วันหนึ่ง..คนสองคนนี้จะกลับมารักกันอีกครั้ง
เมื่อเวลาผ่านไป..จะเป็นไปได้หรือเปล่า
ความรักของฉัน
เป็นรักในรูปแบบที่คงจะคล้ายกับใครอีกหลายๆ คน
เป็นรักที่สัมผัสได้ แต่ครอบครองไม่ได้
เป็นรักเงียบๆ ที่ดำเนินไปเพียงฝ่ายเดียว
ฉันมีความสุขกับการปล่อยให้ความรักของฉันรายล้อมอยู่รอบๆ ตัวเธอ
ฉันมีความสุขกับการปล่อยให้ความคิดถึงของฉันเดินทางไปพูดคุยกับเธอ
เท่านี้เอง..ที่ความรักของฉันต้องการ
ไม่ปรารถนาอะไรมากไปกว่าการได้รัก
ทั้งหมดนี้เป็นความสุขของฉัน
โดยที่เธอไม่จำเป็นต้องรับรู้หรือสัมผัสได้
และเมื่อวันหนึ่ง..
กับการที่เข้าใกล้ของฉันได้ทำร้ายเธอ..ทำให้เธอเดือดร้อน..
ฉันยินดีที่จะถอยห่างออกมา
ไม่อนุญาตให้ตัวเองเข้าใกล้เธออีก
แต่..ฉันอนุญาตให้หัวใจรักเธอได้เท่าเดิม..มากกว่าเดิม..เหมือนที่เคยเป็น
จาก หนังสือทำมือเล่มสอง..ยินดีที่ได้รัก
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เพลง : โชคชะตา
อัลบั้ม : Deep
ศิลปิน : โซฟา
โชคชะตานำพาให้เราได้เจอะเจอกัน
ทำให้เธอและฉันใกล้กันจนเกิดความรัก
ทำให้เรานั้นได้รู้จักกับความสุขล้น
ทำให้ฉันนั้นได้เจอคนที่ฉันตามหา
แต่โชคชะตาก็เริ่มเล่นกลจนเราหวั่นไหว
ทำให้เราไม่ค่อยแน่ใจเราเป็นคู่กันรึเปล่า
จากวันที่เคยมีกันทำให้ฉันรู้สึกเหงา
จากเคยเดินตามกันเป็นเงาทำให้เราไม่เข้าใจ
หรือเราจะรักกันไม่ได้อีกแล้ว..ไม่ไหว
หรือเราเดินมาไกลได้เพียงแค่นี้..เท่านั้น
โชคชะตาที่ทำให้เราได้พบกัน
โชคชะตาที่ทำให้เราได้รักกัน
มันอยู่ไหน
เรื่องของเรามันเป็นเพราะมีบางคนขีดไว้
หรือว่ามันเป็นเรื่องหัวใจของคนสองคน
มันจะเป็นไปได้ไหมถ้าจะเริ่มอีกสักหน
หรือว่าฉันนั้นต้องอดทนและยอมเข้าใจ
หรือเราจะรักกันไม่ได้อีกแล้ว..ไม่ไหว
หรือเราเดินมาไกลได้เพียงแค่นี้..เท่านั้น
โชคชะตาที่ทำให้เราได้พบกัน
โชคชะตาที่ทำให้เราได้รักกัน
ฉันอยากขอให้ความรักของเรากลับมาเหมือนเดิม
หรือเราเดินมาไกลได้เพียงแค่นี้..เท่านั้น
หรือเราจะรักกันไม่ได้อีกแล้ว..ไม่ไหว
หรือเราเดินมาไกลได้เพียงแค่นี้..เท่านั้น
โชคชะตาที่ทำให้เราได้พบกัน
โชคชะตาที่ทำให้เราได้รักกัน
มันจบแล้ว
สวัสดีครับน้องต้อม
หาก "ปาฏิหาริย์" มีจริงใคร ๆ ก็คงรักกันได้ง่ายขึ้น จริงไหม
แต่น่าจะเป็น "พรหมลิขิต" มากกว่า
"พรหมลิขิต" หรือ "กรรม" ที่คนเราได้กระทำร่วมกัน
ทำให้คนเราต้องมาพบกัน เจอกัน เข้าใจกัน
และรักกัน ดูแลซึ่งกันและกัน และเป็นคู่ชีวิตในที่สุด
(ฝันไปหรือเปล่านี่) คิก คิก
จะ "ปาฏิหาริย์" หรือ "พรหมลิขิต" ก็ขอหนูสักคนเถอะค่ะ แบบว่า..เออ..อยากมี ^^
ต้อมเชื่อมาโดยตลอดว่า การที่เราได้มารู้จัก พูดคุย พบปะ กันก็อาจจะเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงมาจากพันธสัญญาในอดีต
เจอพี่อ็อดครั้งแรกก็..รู้สึกสะดุดกับตัวหนังสือกวนๆ น่ารัก ตอนนั้นคิดว่าผู้หญิงคนนี้น่ารักจัง แสนรู้ไปหมด (มารู้เอาตอนหลังว่าท่านพี่เป็นญาติสนิทกับลุงกูเกิ้ล) แล้วพอผ่านมาสักระยะก็..ไม่ไว้วางใจในตัวพี่ขึ้นมาเสียเฉยๆ ทำไมดูท่าทางเธอรู้จักฉันไปหมด ต้องเป็นพวกนั้น(โจทก์เก่าๆ)ปลอมตัวมาแน่ๆ เลย ไม่เอานะ ไม่เอาแล้ว อย่ามาใกล้ฉัน ฉันไม่คุยกับเธอแล้ว....ไปดีกว่า....
ถ้าท่านพี่ไม่กล้าที่จะออกมาแสดงว่ามีตัวตนอยู่จริงๆ ด้วยการให้ข้อมูลของตัวเอง เราก็คงจะไม่ได้พูดคุยกันมายาวนานถึงขนาดนี้ ขอบคุณนะคะ..ขอบคุณเหลือเกิน ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ ที่เริ่มต้นที่ตรง "หัวใจ"
นี่ไง หนังสือเล่มนี้..ที่ต้อมติด(แปะ)ท่านพี่ไว้ แต่ตังค์ที่ให้มาเอาไปซื้อขนมหมดไปนานแล้วนะ อิอิ เออ..ถ้าไม่มีหนังสือเล่มจริงให้ก็มาอ่านเอาในนี้ก็แล้วกันนะคะ (แม่หมูอีกคน ทราบแล้วเปลี่ยนๆๆ--ก็ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ทำใหม่แล้วนี่นา นะนะน๊า)
ยินดีที่ได้รู้จักท่านพี่เหมือนกันค่ะ งั้นขอแนะนำตัวอย่างไม่เป็นทางการ(อีกที)ก็แล้วกัน หนูก็เป็นน้องกะเหรี่ยงตัวอ้วนกลมน่ารัก ใสซื่อ นิสัยดี ยังไงล่ะ อิอิ
ตามพี่สาวสูงยาวเข่าดีคนข้างบนมา จะบอกว่า >>> ดีใจจังที่... เรา = พี่สาว + สุดสวย +หลายๆๆๆๆๆ คนในที่นี้) มาเจอกัน คุยกัน คิดถึงกัน จนทุกวันนี้ มิตรภาพดั่งดอกไม้ที่ผลิบานงดงาม
จะบอกว่า...เชื่อในพรหมลิขิตเหมือนกันนะ
เคยเจอบ้างมั๊ย!...
" ...ก็ไม่รู้ว่าอะไรทำให้เราได้พบกัน ทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้ เธอก็มีโลกของเธอ ต่างกับฉันมากมาย เหมือนไม่มีอะไรเลยที่คล้ายกัน
แต่ถามว่าชอบเธอไหม สบตาแล้วถูกใจไหม ก็ตอบว่าใช่เป็นอย่างนั้น จะเป็นลิขิตจากฟ้าหรือว่าปาฏิหารย์ อะไรยังไงก็คงไม่สำคัญ เท่ากับวันนี้ฉันมีเธอ...
เพลงของพี่ปั๋ง ประกาศิต โบสุวรรณ
จะบอกกับยาหยีเหมือนกันนะ ว่ายาหยีสวยจัง! เอ๊ย อยากบอกว่ารู้สึกขอบคุณที่พี่สาวเป็นกามเทพ เอ๊ย! angel ชักพาให้เราได้มาคุยกันด้วย (นอกเหนือจากที่ต้องขอขอบคุณ G2K แห่งนี้) ยินดีที่ได้รู้จักพี่นะจ๊ะ
จริงๆ แล้วพี่ยาหยีก็แอบชอบหนูมานานแล้วใช่ไหมล๊าว(หล่ะ)? ^^ อิอิ
สวัสดีครับ
เชื่อ...เรื่อง "โชคชะตา"
เชื่อ... เรื่อง ..."พรหมลิขิต"
และเชื่อเรื่องชีวิตคือการเดินทาง...เพราะมีจุดเริ่มต้นและจุดจบเหมือนๆ กันทุกคน
เพียงแตกต่างว่า ระหว่างการเดินทาง...แต่ละคนได้ "สร้าง" อะไรไว้ให้จดจำ....
...ขอบคุณๆๆๆๆ.....
โชคชะตา.
ใช่โชคชะตา...นะเอง
เคยรู้สึกและมักจำครั้งแรกสุดที่ได้สบตากับใครบางคน แต่หลายคน ต่างเพียงแค่เวลา นั้นคงจะเพราะโชค...ชะตา ทำให้เจอะเจอกัน
เรื่องต่อจากนั้นสุดแท้แต่ (พระ) พรหมจะลิขิต เมื่อเดินทางไปด้วยกันได้ช่วงระยะหนึ่ง พอถึงทางแยก ก็ไม่ควรต้องฝืน รีรอการบอกลา...แยกทางกันวันนี้ดีๆ ดีกว่า
ใครจะรู้ วันหนึ่งข้างหน้าอาจมีทางเดินกลับมาบรรจบให้เจอกันใหม่ ใครจะรู้...นะ!
คิดถึง พรหมลิขิตบันดาลชักพา...อีกหนึ่งเพลงของสุนทราภรณ์ ฟังๆ แล้วออกจังหวะคึกคัก อ้าวมาทำบันทึกเค้าเสียอารมณ์อีกแล้ว...แต่ววว!
ค่ะ ระหว่างการเดินทาง..เราแต่ละคนก็จะมีเรื่องราวต่างๆ ให้เลือกว่าจะจดจำหรือลืมเลือน
แต่ต้อมชอบนะคะ คำว่า "โชคชะตา" ^^ นั่นไง เราถึงได้มารู้จักกัน คุณพิทักษ์ถึงได้มาเจอกับพี่สาว อิอิ
น้องจ๊ะก็แอบหวังว่าในวันข้างหน้า โชคชะตาจะชักพาใครบางคนให้เดินทางมาบรรจบกันอีกครั้ง..และครั้งนี้ จะไม่ยอมให้ใครหรืออะไรมาจากพรากเราไปได้อีกแล้ว
จริงๆ แล้วคิดถึงเพลงของสุนทราภรณ์ เหมือนกันนะเนี่ย ^^ นี่..ว่าแต่ไม่ชมกันสักคำว่าหนังสือทำมือน่ารักน่ะ น้อยใจแล้วนะ
+ ถึง หนูเนปาลี...
+ โชคชะตาและพรหมลิขิต...เชื่อทั้งสองอย่าง...
+ แต่ทุกข์สุขแค่ไหน...อยู่ที่เรากำหนด....
+ พูดง่ายแต่ทำยากกกกกก.....
+ ฮา ๆ เอิ้ก ๆ
+ อารมย์ดีมากวน ๆ ....
พรหมลิขิต โชคชะตา วาสนา หรือสวรรค์แกล้ง
รักเขาอยู่ห่างๆ ช่างทรมานเหลือเกิน
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะน้องต้อม
พี่ชอบหนังสือทำมือเหมือนกันค่ะ
ทำ-เข้าเล่มแบบง่ายๆ ไว้ให้เด็กๆ อ่าน ช่วยกระตุ้นความสนใจได้ดี
..
หนังสือทำมือเล่มเล็กน่ารักเหมือนเจ้าของเลยเนอะ
^^
ซึ้งจริงๆ ยินดีที่ได้รัก...น้องต้อม
โชคชะตา มีจริง... หรือไม่ แต่ที่แน่ ๆ เราต้องเดินไปหาสิ่งที่เราต้องการด้วยตนเองก่อน...
ต้อมเองก็เชื่อเช่นนั้นค่ะ ว่า สุขหรือทุกข์..เรากำหนดเองได้ ^^ ขอบคุณที่อารมณ์ดีๆ มากวนกันค่ะ น้องแอมแปร์วันนี้เป็นไงบ้างคะ? โอ๊ ลั๊น ลา ดีหรือเปล่าเอ่ย?
สำหรับต้อมแล้ว..รักอยู่ห่างๆ ก็ได้ค่ะ ป้าแดง ยินดีที่ได้รักก็พอ ^^ ขอบพระคุณป้าแดงนะคะ ทำให้ต้อมนึกถึงเพลงประกอบหนังเรื่อง "คู่กรรม" เลย ป้าแดงร้องให้ฟังหน่อยสิคะ
มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มา เพราะถ้าไม่มา..ต้อมน้อยใจแย่ (และกำลังจะทำตาเขียว วับวาว อยู่แล้วเชียว อิอิ)
เป็นที่รีไซส์ไว้น่ะค่ะ เป็นหนังสือทำมือเล่มเล็กๆ ขนาดเท่าฝ่ามือ ซึ่งเล่มจริงก็หมดไปนานแล้วตั้งแต่เมื่อสองสามปีที่แล้ว(มั้ง) ต้อมยังไม่มีเล่มจริงเลยค่ะ งกมาก..ขายจนหมด ^^ อ๋อ เล่มนี้ปกเป็นกระดาษหอมด้วยค่ะ
ต้อมชอบรูปที่วาดแล้วเอามาแปะติดหน้าปกมากเพราะวาดเอง อิอิ เออ..ว่าแต่อาจารย์ชอบฟังเพลงของฟองน้ำหรือคะ?
ถูกใจจัง หนังสือเล่มเล็กน่ารักเหมือนเจ้าของ อิอิ ถึงแม้ตอนนี้เจ้าของจะตัวโตๆ แล้วก็ตาม แต่ความน่ารักก็ยังคงมีอยู่เหมือนเดิม..มากกว่าเดิมนะนั่น พี่สาวพูด(พิมพ์)ถูกใจต้อมจริงๆ กอดก๊อดกอดแน่นๆ เลย ^^
ดีจังค่ะ ที่ชอบในเสน่ห์ของหนังสือทำมือเหมือนกัน..
อรุณสวัสดิ์ มาฟังเพลงเพราะๆ
เพลงเพราะ..กลอนซึ้งครับ