พ่อ แม่ ดีใจมากที่เพื่อนบ้านแวะมาเยี่ยม ทำอาหารร่วมกัน ดูท่านมีความสุขดีค่ะ

สวัสดีค่ะ  มีเรื่องปิติ ยินดีของพ่อแม่มาเล่าให้ฟัง ค่ะ

พ่อหลังออกจากโรงพยาบาล ผู้เขียนรับพ่อมาดูแลต่อที่บ้านพักใน มข. หลังโรงพยาบาล

ยังไม่ให้พ่อกับแม่กลับบ้านที่อุดร  ตั้งแต่รับท่านมารักษาตัวในโรงพยาบาล เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2551  อีกไม่กี่วันจะครบเดือน  สาเหตุเพราะอาการของพ่อ แพทย์ยังนัดดูอาการต่อเนื่อง ยังรับประทานยาปฏิชีวนะ แม้ไข้ไม่มีแล้ว  แต่ขายังบวม เดินได้ไม่คล่องตัว ต้องใช้ไม้เท้าค้ำยัน 

พ่อไม่เคยอยู่ขอนแก่นนานอย่างนี้มาก่อน ไม่คุ้นชิน  ท่านจึงคิดถึงบ้านที่อุดรมาก  บ่นอยากกับแม่ว่าอยากกลับทุกวัน 

อีกอย่าง พ่อมีนัดพบแพทย์อีกครั้ง วันที่ 9 กรกฎาคม และ 24 กรกฎาคม 2551  ซึ่งแม่ก็เกรงพ่อจะอ่อนเพลีย เหนื่อยจากเดินทาง จึงยังไม่ให้เดินทางไกล หรือกลับบ้าน  ส่วนบ้านที่อุดร ก็จะฝากเพื่อนบ้านดูแลให้  

วันนี้ แม่แวะไปดูบ้าน  ไปจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ  ค่าต่าง ๆ  ขากลับจากอุดร  มีเพื่อนบ้าน คือ น้าหม่อน  เพื่อนบ้าน  น้าแหล่ เป็นหลานชายพ่อ  น้ายอด แฟนน้าแหล่  และลูกชาย ก็ตามมาส่งและได้แวะมาเยี่ยมพ่อด้วย 

ดูพ่อท่านดีใจ จากนอนซม ก็ลุกขึ้นมานั่งทักทายต้อนรับ พูดคุยยิ้มหัวกัน ดูมีความสุข  พ่อแม่ดีใจ แม่ลงมือทำอาหารเย็นเลี้ยงก่อนที่พวกญาติๆ เขาเดินทางกลับอุดร 

 

เลยนะนำบรรยากาศตอนเพื่อนบ้าน แวะมาเยี่ยมอาการของพ่อถึงที่ขอนแก่น 

อาหารแม่ทำ อร่อยอย่าบอกใคร  มีทั้งอาหารไทย อาหารอิสาน ก็มีค่ะ

ลาบหมู 

 

แพนงหมู 

 

แกงบอนหวานใส่หน่อไม้และน้ำย่านาง 

 

เอาล่ะ  ได้เวลาตั้งวงทานข้าวกันแล้ว  เชิญนะคะ 

 

 

อิ่ม  อร่อยมากค่ะ 

ขออนุญาตนำมาบันทึกเก็บไว้ตรงนี้นะคะ