กลับบ้านพ่อ..พาแม่ไประลึกถึงความหลัง
วันนี้ถึงแม้จะฝันร้ายไปแล้ว แต่ขอระลึกถึงพ่อ หลังจากพาแม่ทำธุระเสร็จ ก็หาโอกาสพาแม่ไปในที่แม่อยากไป แม่บอกอยากกลับไปหนองแก ดินแดนที่พ่อกับแม่อยู่ด้วยกัน ก่อนพ่อจะจากไป พ่อเสียชีวิตโดยสงบที่บ้านสวนแห่งนี้ท่ามกลางลูกหลาน
กระท่อมน้อยหลังนี้ หลังที่พ่อใช้นอนพักผ่อนตอนกลางวัน

บ้านหลังสุดท้าย ที่พ่อกับแม่อยู่ด้วยกัน
ย้อนอดีตไป ที่ดินนี้พ่อกับแม่มาอยู่ตอนวัยสูงอายุ ปลูกต้นไม้ ต้นมะพร้าว ต้นมะม่วง ต้นกล้วย และให้คนทำนาด้วย มีบ่อเลี้ยงปลา ทุกปีพวกเราจะไปฉลองปีใหม่กันที่นี่ เราแทบไม่ต้องไปเที่ยวที่ไหน ที่นีเป็นรีสอร์ทน้อยของลูกหลาน

บ่อปลาของพ่อ
ปีใหม่พ่อจะทำข้าวหลามให้เรากิน พ่อจะนั่งและนอนในกระท่อมน้อยกลางบ่อของพ่ออย่างมีความสุข
มาวันนี้กระท่อมน้อยของพ่อยังตั้งอยู่ตามลำพัง ไก่น้อยและเป็ดยังวิ่งไปมา เรือน้อยสีแดงที่หลานๆเคยพายเล่น วางอยู่รอคอยคนมาหา
ต้นมะพร้าวกำลังเติบโต สวนป่าของพ่อยังดูร่มรื่น

แม่อยากนั่งอยู่อีกกระท่อม..เพื่อมองกระท่อมน้อยที่พ่อเคยอยู่ ไม่อยากกลับบ้าน

<h3><span style="color: #ff00ff;">แวะมาเยี่ยมบ้านพี่แก้ว ครับ</span></h3>
<h3><span style="color: #ff00ff;">บ้านพ่อ..วันนี้ช่างเงียบเหงาเหลือเกิน..แต่ก็ยังร่มรื่นค่ะ</span></h3>
<h3><span style="color: #ff00ff;">บรรยากาศร่มรื่นจริง ๆ ครับ</span></h3>
สวัสดีค่ะครูโย่ง
บ้านพ่อค่ะ พี่เคยมีความสุขอยู่ที่บ้านหลังนี้ แต่ตอนนี้แม่ย้ายกลับมาบ้านแม่แล้ว บ้านหลังนี้ให้พี่ชายมาเฝ้าไว้ค่ะ
ไก่น้อยยังวิ่งไปมาค่ะ
บ้านพ่อ..ภาพประทับใจของเราค่ะ
สวัสดีค่ะ
วันนี้..เรารู้สึกแบบนี้จริงๆค่ะ
ความประทับใจเก่า ๆ ยังมีให้ระลึกถึงอยู่เสมอครับ...
ขอบคุณครับผม...
ประทับใจแบบเหงาๆ แต่ก็ยังระลึกถึง...สิ่งที่พ่อทำให้กับพวกเราได้มีความสุข..ในแต่ละช่วงวัยของชีวิตค่ะ
บรรยากาศ บ้านดูสงบ ร่มรื่นดีนะคะ
ภาพความทรงจำดีๆ มีคุณค่าเสมอค่ะ
มีความสุขในวันนี้ และวันต่อๆไป นะคะ
ขอบคุณคุณสายธาร ที่มอบสวนดอกไม้มาประดับสวนของพ่อค่ะ
ขอบคุณพี่แก้วที่บอกเล่าเรื่องราวให้อ่าน ได้น่าประทับใจ เป็น bereavement support ที่ดีมากๆ ยอดเยี่ยมสำหรับคุณแม่ และลูกหลานในครอบครัว อ่านแล้วประทับใจ บ้านสวนน่ารักขฃจังค่ะ
บ้านสวนร่มรื่น น่าอยู่ค่ะ แต่พ่อไม่อยู่เลยเหงาๆๆค่ะ
พี่แก้วครับ..
ผมว่าที่เป็นพื้นที่แห่งชีวิตที่อบอุ่นและเรียบงามอย่างน่ายกย่อง
ผมเชื่อว่าที่นี่และเรื่องราวของคุณพ่อ. จะเป็นความทรงจำที่มีชีวิตสำหรับทุกคนในครอบครัวตลอดไป
....
สวัสดีค่ะคุณพี่แก้ว
เมื่อวานครบรอบวันพ่อไม่อยู่วันนี้ แม้จะหลายปีแล้ว แต่บ้านก็ยังเงียบ วันนี้พาแม่ไปทำบุญมาค่ะ ความทรงจำถึงพ่อและทุกสิ่งทุกอย่างที่มีร่วมกันจะคงอยู่ตลอดไปเหมือนคุณแผ่นดินเขียนค่ะ น่าเอาเรือลงไปพายเล่นในน้ำจังค่ะ และเสื่อ หมอนอีกสักชุด ไว้นอนเล่นที่ศาลานะคะ
เป็นความทรงจำที่อบอุ่นมากค่ะ วันเวลาที่ดี ผ่านไปเร็วมากค่ะ
ตอนแม่อยู่ที่นั่น แม่ยังแข็งแรง พายเรือไปเก็บดอกบัวมาทำแกงอร่อยมาก หลานๆจะพายเรือเล่นกันอย่างสนุก ตอนนี้เงียบมากค่ะ
พี่แก้วจ้ะ,
คนขยันเนี่ย เขียนบันทึกได้เยอะจริงๆเลยนะคะ อ่านแล้วสนุกมาก ปุ้ยอ่านไปหลายเรื่องแ้ล้วค่ะวันนี้ พี่แก้วเขียนต่อไปนะคะ ได้เป็นหน้าประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งของบ้านเรา บันทึกด้วยภาพและคำบรรยายเผยแพร่ออกไป เป็นประโยชน์มากค่ะ โดยเฉพาะสำหรับคนอยู่ห่างไกลบ้าน ได้เข้าแวะเวียนมาชม เหมือนได้ท่องเที่ยวไปด้วยกันนะคะ
ปุ้ย
เดินทางปลอดภัยนะ
enjoy your life
น่าจะเรียกว่า...อนุสรณ์สถานแห่งความรักอันยิ่งใหญ่...แม้ภาพถ่ายยังมีกลิ่นอายแห่งความภักดีของแมกไม้...สายนำ..สรรพสัตว์ที่อยู่รวมกัยอย่างลงตัวมีความสุขสังเกตได้จากทุกอย่างมีชีวิตชีวาในตัวเอง...จะว่าเป็นฤดูกาลไม่น่าจะใช่..น่าขอบคุณผู้ดูแลบ้านคงสภาพน่าชมเชย....แวะมาเยี่ยมทักทายครับคุณแก้ว
คุณวุฒิศักดิ์ ศรีเสมาเมือง
เป็นอนุสรณ์สถานที่พ่อ แม่ ลูกเคยมีความสุขทุกครั้งที่กลับบ้าน ตอนนี้ก็ยังดูดี แต่เงียบมากเพราะคิดถึงพ่อ เพราะพ่อเคยอยู่ที่นี่ค่ะ
คุณพ่อมหาสม สำบายดีแล่ว นั่งโจ่งโก่งอยู่ผู้เดียว บ่อมีคนมากวนประสาท วุ่นวาย ลูกหลายหลานหลาย.......ควมนั่นควมนี่...... เทิงภาษาลาว เทิงภาษาไทย..
ภาษา อังกถษ. เฮ่อ!!!!!! ซั๋น ก็สิเบื่อคือกันละวะ.... แต่ ก็ ฮักลูกฮักหลาน ยู๊
นั่งคอยลูกคอยหลานอยู่....*ศาลาสมอำนวย*
ยามดั๋ยน๊อ..พวกคนขอนแก่น.สิมาเยี่ยม ? เอ้า พวกกรุงเทพ ใกล้มาแล้เด๊.
ใกล้ สิ สงกราน...แล่วน๊อ....เขาสิมามื่อ วันที่ 15 เมษายน...ตี๊ เพราะ 13-14 เมษายน พวกเขา สิต้องไปฉลอง อยู่ ชัยนาท.... พ่อมหาสม บอกว่า *เดี๋ยว น้องๆ ก้มาดอก*
พี่สุขศรี บอกพ่อ ว่า เสียดายน๊อ...พ่อ!! พวกหนูก็บ๊อดั้ยมาหาพ่อ ทุกปี ถ้ามาก็อยากให้ครบทุกคน...น๊อ... น้ำตาไหล ในขณะ ที่เว่ากับ พ่อ...พ่อว่า
เลยถ่ายรูป บ๊อ ครบ กันทุกคน แต่ก็ทำใจน๊อ
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ คือ อายุพวกเฮา นี่ล่ะ
ตอนนี้มีความสุขแล้ว
นั่งเบิ่ง ปลาบึก กระ โดด โลดเต้น อยู่พู๊เดียว ....อีหยังสิมีความสุข สงบ.........
ฉัน เห็น ปลาบึก กระโดด เวลาฝนตก....
*********
ถ้าฉันกลับไทย คราวต่อไป!!!!! ปลาบึก บ๊อมีควมสุข ฉัน สิ พาปลาบึกไป แม่น้ำโขง
********************************************************
พ่อพวกเฮา เราเห็นพวกเฮา แต่พวกเฮาบ่อเห็นเรา....
เวลาเห็น กับเข่าแซบๆๆๆๆ จัด พาเข่า ให่ พ่อ กินแหน่..........