ความสุขหาได้จากการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
ร่วมด้วยช่วยกันหาหนังสือ
หลาย ๆ ท่านอาจจะสงสัยว่าบุคคลในภาพกำลังทำอะไรกันอยู่ เรากำลังหาหนังสือเพื่อไปบริจาคให้เด็กที่จ . สิรินทร์(เด็กรักป่า) ที่เราจะไปช่วยกันในวันที่ 27-28 มิถุนายนนี้
เรารีบไปกันแต่เช้าเพื่อที่จะไปเลือกหนังสือทีสำนักวิทยยริการ (ห้องสมุด)ให้กับน้อง ๆ ที่สุรินทร์
เมื่อเราไปถึงสำนักวิทยบริการเราดีใจมากหนังสือที่เขาจำหน่ายออกมีจำนวนมาก เราก็เริ่มค้นหาหนังสือที่สามารถนำไปให้เด็ก ๆ ได้อ่าน แต่พอหาไปได้สักพัก เราก็เริ่มหนักใจ เนื่องจากหนังสือที่มีอยู่ไม่ตรงกับความต้องการของพวกเรา
เราเริ่มเดินวนไปวนมา เราเริ่มนึกถึงเด็กว่าจะหาหนังสือดี ๆ และเหมาะกับเขาได้อย่างไร เราก็เดินไปเจอวาสาร หนังสืองานมีเป็นจำนวนมาก ผู้เขียนก็เริ่มคิดนอกกรอบมีรอยยิ้มบนริมฝีปาก เรานึกออกแล้ว ทันใดนั้นข้าพเจ้าก็ได้เอ่ยถามเจ้าหน้าที่ห้องสมุดว่า
"วารสาร กับหนังสืองานขอได้หรือเปล่า" พี่เขาก็เลยบอกว่า
"เอาไปได้ถ้ามีประโยชน์" ข้าพเจ้าก็ตอบไปว่า
"เออที่กองกิจมีงานแนะแนว อย่างนี้เป็นเหตุผลที่ดีหรือเปล่า" พี่เขาหัวเราะ แล้วเอ่ยว่า
"ให้คิดนอกกรอบไว้ " ตัวข้าพเจ้าเองก็นึกในใจว่าพี่เขาจะบอกอะไรเราเป็นนัย ๆ หรือเปล่านะ แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เราคิดไว้แล้วตอนที่เห็นวารสารและหนังสืองาน (เก่า ๆ ) ว่าเราควรจะจัดการเช่นไร...........
พอขนหนังขึ้นรถที่มีหนังสืองานเต็มรถ เราก็บอกคนขับรถให้มุ่งหน้าไปสู่จุดหมาย.....ก่อนถึงทางเข้ามีป้ายเขียนว่า (รับซื้อของเก่า) เราก็เลี้ยวรถเข้าไปสู่จุดหมาย พูดคุยกับคนขายเล็กน้อยตามประสาคนคุ้นเคย และเราก็เริ่มตกลงราคา ปกติเขาให้กระดาษสีกิโลละ 2 บาท แต่เราบอกว่าให้อีกหน่อยทำบุญร่วมกัน เราจะเอาเงินไปซื้อหนังสือให้กับน้องที่จ.สุรินทร์ ตอนแรกก็ให้ 2.50 สตางค์ ก็เลยขอเป็น 3 บาท เขาก็ให้เพื่อทำบุญ
สรุปแล้วเราได้เงินมาทั้งสิ้น 1,300 บาท ตอนแรกน้องๆ ที่ไปขนหนังสือด้วยกัน นึกว่าจะขายหนังสือวารสารได้ไม่ถึงขนาดนนี้ด้วยซ้ำ
ตอนแรก ๆ เอาไปขายก็กลัว ๆ ว่าจะไม่ดี แต่คิดไปคิดมา ถ้าเอาหนังสืองาน กับวาสารไปให้น้อง ๆ อ่าน คงไม่มีใครอยากอ่านแน่นอน เราก็เลยตัดสินใจทำแบบนี้ เพื่อเอาเงินหาซื้อหนังสือที่เหมาะกับพวกเขา ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับการกระทำในครั้งนี้ ข้าพเจ้าก็ขอรับผิดเพียงคนเดียวแทนน้อง ๆ กองกิจ ฯ
เรามุ่งหน้าเข้าที่ทำงาน และบอกกับน้อง ๆ ว่าเราจะเก็บความลับกันอยู่ 3 คนนะ (ยิ้ม)
ลืมนึกไปว่ายังไม่ได้เตรียมกันกับน้องนุ้ย ว่าห้ามบอกใครนะเราจะดำเนินการกันเงียบ ๆ แต่ก็ไม่ทันซะ แล้ว น้องนุ้ยรายงานคุณแผ่นดินเรียบร้อย พอมาถึงเขาก็ถามว่าได้เท่าไหร่ ข้าพเจ้าก็อึ้งเล็กน้อย (รู้ได้ยังไง) อ้อนุ้ยนั้นเอง ว้าวแย่จัง กะว่าจะไม่บอกใคร ยิ้มกันถ้วนหน้า เขาก็บอกว่าดีแล้ว ไม่เสียแรงที่เข้าโครงการพฤหัสสกัดความรู้ (ยิ้มเล็ก ๆ ) แล้วก็นึกในใจว่าจะรอดหรือเปล่าเรา
บ่ายเราก็เลยนำเงินที่ได้ทั้งหมดไปซื้อหนังสือที่เราต้องการ .......
ภาพกิจกรรม

ภาพแรก : เจอหนังสือ ลัทธิเศรษฐกิจ
น้องเขาจะอ่านรู้เรื่องหรือเปล่านะ หัวเราะแล้วถ่ายเป็นหลักฐาน

ภาพที่ 2 เรียกน้อง ๆ นิสิตที่เข้าร่วมโครงการมาช่วยกันค้นหนังสือ
\
ภาพที่ 3 เราก็เริ่มขอรับบริจาคกระดาษจากสำนักงาน และเพื่อน ๆ ที่ทำงานด้วยกัน เราจะนำไปขายวันนี้แล้วจะได้เท่าไหร่นะ ตื่นเต้น
เป็นกำลังให้เราด้วยนะค่ะ วันนี้ก็คงหาหนังสือกันได้อีกทั้งวัน แล้วจะนำมาเล่าฟังอีกครั้งค่ะ
เยี่ยมมาก เริศที่สุด เพราะเธอคือเซียน!
โห ต้องได้ใช้ ๕ส แล้ว หละ
เยี่ยมมาก เริศที่สุด เพราะเธอคือเซียน!
-ขอบคุณมากน้องนุ้ย ที่ยกให้เป็นเซียน ทำแบบนี้บ่อยไม่ได้ปวดหลัง อุอุอุ
สวัสดีครับ
วันนี้ผมมีนัดกับร้านหนังสือในเมือง
จะไปรับหนังสือที่ขอบริจาคไว้ตั้งแต่เมื่อวาน
จะตามไปสมทบนะครับ
ขอบคุณค่ะอาจารย์แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้ค่ะ
วันนี้ผมเริ่มทรุด..ไม่ไหวแล้ว
แต่ก็ขอให้ทุกคน สู้ ๆ กันอีกต่อไป
ดีจัง ที่มีแบบนี้
บึดๆ บึดจำบึด สู้ๆๆพี่ เอาใจช่วยเต็มที่
เรายังมีก๊อก2 ครับพี่
หนังสือ เยอะมากเลยคะ คนแยก คัด ต้องเหนื่อยน่าดู
พรุ่งนี้ เจอกันใช่มั้ยคะ ที่ เด็กรักป่า
ป้าด!!
แม่นางไห
ส่งใจมาช่วยเด้อค่า
....
เสียดายไม่ได้ไปด้วย
ไปบ่อย ๆ ลูกชายงอนแล้วค่ะ
อิอิอิ
กอดบักหำน้อยสองนายเผื่อด้วยเน้อ
สวัสดีครับ
แวะมาขอบคุณอีกรอบที่ช่วยประมูลตุ๊กตาให้เด็ก รวมถึงการเหมารถไอติมเลี้ยงเด็ก ๆ อย่างเริงร่า
ว่าแต่เงินที่จ่ายนั้น..
ไม่เกี่ยวกับนายแผ่นดิน ใช่ไหมครับ !
ก่อนถึงพฤหัสสกัดความรู้ แวะมาศึกษาเรื่องเหล่านี้กันดีกว่า
http://gotoknow.org/blog/sawaengkku/86218
http://gotoknow.org/blog/sawaengkku/135998
http://gotoknow.org/blog/sawaengkku/138785
อย่าหายไปนานสิครับ...
ลุกมาเขียนบันทึกใหม่ ๆ ได้แล้วมั๊ง