พ่อของฉัน..ตอนนี้อยู่ที่ไหน
วันนี้..วันที่ 19 มิถุนายน 2551
ครบ 4 ปี แล้วที่พ่อของฉันจากไป วาระสุดท้ายพ่อ พ่อมีโรครุมเร้า จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคไตวายเรื้อรัง ในวันที่ 19 มิถุนายน 2547
ฉันจำได้ว่า 4 ปี ผ่านมาแล้ว เรายังคิดถึงพ่อ ยังสงสัยว่า พ่อไปอยู่ที่ไหน ในเมื่อเราเคยเรียนมาว่า..สสารไม่มีวันหายไปไหน แล้วพ่อเรา....ไปอยู่ที่ไหนนะ ทำไมเราถึงรู้สึกว่าพ่อยังไม่ไปไหน ยังเดินวนเวียนอยู่ใกล้ๆเรา
พ่อเคยบอกเราว่า... ถ้าพ่อเสียชีวิต แล้วให้นำกระดูกและเถ้าถ่านทั้งหมดไปลอยที่แม่น้ำโขง ให้ไหลไปประเทศลาว แล้วพ่อจะไม่มาเกิดอีก
เมื่อตอน...พ่อเสียชีวิตใหม่ๆ แม่บอกว่า...พ่อยังเดินไปมาอยู่ใกล้ๆแม่ บางวันพ่อก็เดินมานอนเตียงแม่
เราก็คิดว่า...แม่คงคิดถึงพ่อมากเกินไป เพราะพ่อกับแม่อยู่ด้วยกัน มากกว่า 50 ปี แม่คงจิตนิวรไปเอง
แม้กระทั่งวันนี้... เราโทรศัพท์กลับไปหาแม่ แม่ยังบอกว่า..พ่อมาเยี่ยมทั้งวัน เราก็ตรวจสอบการรับรู้เรื่องอื่นๆ แม่ก็พูดรู้เรื่องทุกอย่าง แล้วอาจเพราะแม่ผูกพันแม่มาก อาจเป็นไปได้...ที่แม่คิดไปเอง
สำหรับลูกๆยังคิดถึงพ่อ..แต่ก็ทำใจได้ เมื่อนึกถึงความทุกข์ทรมานของพ่อ ก่อนจะจากเราไป เราจะทำบุญหาพ่อทุกเดือนเมษายน
วันนี้...พวกเราจะขอจดจำความดี ความงาม..ของพ่อไว้
พ่อฉัน..เป็นคนเก่ง หน้าตาดี เป็นผู้นำชุมชนและดูแลให้พวกเราเติบโตเป็นกำลังของชาติ ด้วยสองมือพ่อ ในวัยสูงอายุพ่อมีความสุขในบ้านสวนของพ่อ บ้านสวนของเราเหมือนรีสอร์ทน้อยๆ เป็นที่รวมของลูกๆหลานๆทุกคน
วันนี้ ไม่มีพ่อ.. เราอพยพแม่ กลับมาบ้านเก่าของแม่แล้ว
เรานัดกันว่า.. คงจะทำบุญอุทิศส่วนกุศล ให้พ่อไปสู่สรวงสวรรค์กัน ในวันอาทิตย์ที่ 22 มิถุนายน 2551 นี้ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่อุบล
พี่แก้วขา
คุณแม่น้าอึ่งเสียเมื่อ 20 มิย. ปีที่ผ่านมาค่ะ
อย่างไรก็ตามท่านก็อยู่ในใจเราเสมอนะคะ
ระลึกถึงท่านที่นี่ค่ะ แม่น้าอึ่งอ๊อบ
พ่อของฉัน ระลึกถึงเสมอค่ะ
http://fangseecomefamilyandme.blogspot.com/2007/09/blog-post.html
น้องครูมิม
ขอบคุณค่ะ ที่ให้กำลังใจเสมอ
สวัสดีค่ะน้อง..น้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮ
ขอระลึกถึงแม่น้อง ด้วยคนนะคะ
ป่านนี้แม่คงไปสู่สวรรค์นะ
แวะมาให้กำลังใจอีกครับ
รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
เรายังมีภาพแห่งความทรงจำ..พ่อกับแม่ แต่งงานกัน
ขอบคุณค่ะครูโย่ง หลังจากโทรคุยกับแม่ แม่ยังคิดถึงพ่อเสมอค่ะ
บ้านเก่าของพ่อกับแม่
สวัสดีครับ ..
ผมเชื่อเหลือเกินว่า ในวิถีปัจจุบัน สายตาแห่งความห่วงใยจากท่านก็ยังเฝ้ามองพี่แก้วด้วยความชื่นชม
ผมชอบบรรยากาศของบ้านสวนมาก . ผมเองก็ใฝ่ฝันถึงการมีบ้านสวนอย่างเหลือเกิน อยากมีให้เร็วที่สุด มิใช่มีและพิงพักในวัยแก่ชรา .
ตอนนี้เลยพยายามอย่างมากกับการลงรากฐานให้ได้ในเร็ววัน ..
....
ขอให้มีพี่แก้วและคนในครอบครัวมีความสุขกับชีวิต และขอให้ภาระกิจที่จะมีขึ้น บรรลุไปได้ด้วยดี
...
โชคดี ครับ
ขอบคุณค่ะน้องพนัส พี่เคยรู้สึกว่ายังเสียดายวันเวลาที่เราไม่มีโอกาสดูแลพ่อเท่าที่ควร ยังไม่ได้ทำอะไรให้พ่อตั้งหลายอย่าง
แต่พวกเราก็กลับมาปรับปรุงบ้านเก่าของพ่อกับแม่ใหม่ ดีใจที่มีเวลาได้คิด และช่วยกันปรับบ้านให้แม่ใหม่ค่ะ
บ้านใหม่ของแม่
ร่วมระลึกถึงคุณพ่อของพี่แก้ว ด้วยคะ
ดูรูปคุณพ่อ พี่แก้ว แล้ว ท่านเป็นคนมุ่งมั่น จริงจัง สมกับเป็นผู้นำของชุมชน
....................
ป.ล. หน่อยได้รับพัสดุแล้ว วันนี้จืด เดินไปถามในห้องข้างหลังที่ทำงาน ปณ. น่ะคะ ....ขอบพระคุณพี่แก้ว อย่างสูงเลยคะ
พี่เอ๋ฝันถึงพ่อ มากกว่าฝันถึงคนอื่น
I was dreaming about him more than anyone.
ขอบคุณน้องหน่อยค่ะ สิ่งที่พ่อทำมาในอดีต ทำให้เราจดจำสิ่งที่ดี สมัยก่อนบ้านพี่ไม่มีไฟฟ้าใช้ พ่อพี่จะจุดตะเกียงพายุ ให้ลูกทุกคนนั่งอ่านหนังสือกัน พ่อจะรอจนทุกคนอ่านหนังสือและทำการบ้านเสร็จ พ่อก็จะรอดับตะเกียงเอง
พี่เอ๋
You were dreaming about him more than anyone and we too.
I think, We love dad forever.
See you soon.
คุณพ่อ ก็จากไปในปี 47 เหมือนกันค่ะ ระลึกถีงท่านเสมอ แต่แทบไม่มีรูปถ่ายของท่าน ขอมีท่านอยู่ในใจก้เพีบงพอแล้วค่ะ
ขอระลึกถึงท่านด้วยค่ะ รูปถ่ายของครอบครัวเป็นประวัติศาสตร์ทำให้เราจดจำ แต่การจดจำในใจก็ประทับใจได้ค่ะ
สวัสดีครับ
มาร่วมรำลึกถึงท่านด้วยคนครับ...
แม้ท่านจะจากไปแล้วแต่ความดีที่ได้สั่งสมก็จะยังคงอยู่ต่อไปครับผม...
ขอบคุณครับ...
ขอบคุณค่ะ ที่บ้านเป็นบ้านไม้ สมัยก่อนเป็นสวน ร่มรื่นค่ะ