วันศุกร์ทุกศุกร์ ครูอ้อยจะต้องทำหน้าที่ขายของที่ร้านค้าสหกรณ์ของโรงเรียน
นักเรียนชั้นประถมมีความน่ารัก ความซื่อสัตย์ และมีคำพูดที่ทำให้ครูอ้อย ประทับใจหลายครั้ง
การขายของให้นักเรียนต้องหัวไว นักเรียนมักจะได้เงินมาจากบ้านเป็นธนบัตร ดังนั้น ต้องมีเงินเหรียญไว้ทอนให้กับนักเรียน
ส่วนใหญ่ครูอ้อยจะถามว่า...ซื้อกี่บาท บอกครูซิ แล้วต้องทอนเท่าไร บอกครูซิ นักเรียนก็ได้คิดเลขวิธีลบไปด้วย ของใช้ที่มีบริการนั้น ก็ต้องเป็นสินค้าที่ชวนซื้อ สีสันสวยงาม และทันสมัย
ตัวครูอ้อยก็ต้องจำราคาให้แม่นๆ ในแต่ละวันศุกร์เวียนมาถึง หน้าตาสินค้าก็มีมาใหม่ ให้ต้องจำราคาขายไปด้วย ฝึกสมองไปด้วยกันกับนักเรียน
คุณป้า...ความคิดถึง มีขายไหมคะ อิ..อิ
ครูพี่อ้อยจ๋า มีหน้าที่เหมือนหนูเลย หนูจะขายวัน จันทร์และวันพฤหัส เป็นคนซื้อขนมมาลงเองนะคะ แต่ไม่เคยจำราคาได้เลยค่ะ (ความจำดีเลิศนะเนี่ยหนูน่ะ อิ..อิ.)
แต่หนูยังไม่เคยเจอเรียกป้านะคะ อย่างมากก็ แม่ค้า อันนี้กี่บาท ส่วนมากจะเป็นเด็กอนุบาลช่วงเปิดเทอมใหม่ๆค่ะ
เหนื่อย แต่ สนุกนะคะ
ฝันดีนะคะคุณป้า อิ.อิ..
คุณป้าเลยเหรอคะ.555เด็กหนอเด็ก
พี่อ้อยเนี่ย..สุดยอดมนุษย์เลยค่ะ..จัดสรรเวลาให้กับชีวิตได้ดีมากๆ..แอ๊วล่ะทึ่งจริงๆ...
ยังไงดูแลสุขภาพด้วยนะคะ.น้องๆรักและเป็นห่วงค่า...^_____^
สวัสดีครับ คุณ ป้า ครับ
ทุกวันนี้ลูกสาวของหัวหน้าเรียก "น้า"
ยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ (-_-')
สวัสดีค่ะหลาน....ครูตุ๊กแก
ตอนที่อยู่และสอนที่ต่างจังหวัด เป็นแม่ค้าประจำค่ะ
มาอยู่ที่ กทม.คิดว่า จะไม่ได้เป็น แม่ค้า แต่ก็มาได้เป็น
แหม พอเป็นแม่ค้า เรียก คุณป้า เลย นับญาติเลยเชียว
น่ารักจริงๆค่ะ
คิดถึงหลานมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะน้องสาวที่แสนสวย ..... คุณครูแอ๊ว
เมื่อสองปีก่อน ที่นี่ G2K ก็เรียกครูอ้อยว่า ครูมหัศจรรย์ค่ะ
เดี๋ยวนี้ ไม่มีใครเรียกแล้ว เพราะ คนดังลืมหลังควายค่ะ
คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องชาย .... ครูโย่ง
การเรียกนำหน้าชื่อ เป็นญาติ นี่เป็นเสน่ห์ของคนไทยจริงๆนะคะ
เด็กๆยังเรียกอยู่ แสดงว่า ความเป็นไทยของพวกเรายังไม่เลือนหายไปนะคะ
ดีใจที่ได้เป็นคุณป้า แล้วตัวล่ะ ดีใจไหมที่ได้เป็นคุณน้า
สงสัยเสียใจมั้ง ที่ไม่ได้เป็น คุณลุง
อิอิ
สวัสดีค่ะน้องสาว ...... มโนมัย
ดีแล้วค่ะ เรียกนับเป็นญาติ น่ารักดีนะคะ น้าคือ น้องของแม่ เชียวค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูอ้อย
ตอนนี้เรียกป้า อนาคตคงต้องเป็นคุณยาย มีคุณครูที่เกษียณอายุไปแล้วแต่ท่านใจดีมาช่วยสอนศิลปะให้ นักเรียนเรียกคุณยาย ตามหลานของท่านน่ะค่ะ
สวัสดียามเช้าค่ะ น้องรัก .... NONGYAO - CHAMCHOY
คงอีกนาน ที่จะมีคนเรียกคุณยาย หลานยังไม่มาเลยค่ะ รอรอรอ
ขอบคุณค่ะ คิดถึงนะคะ
ที่ประเทศญี่ปุ่น เขาไม่มีคนขายครับ แต่มีกล่องใส่เหรียญไว้ กล่องนี้ ๑๐๐ เยน กล่องนี้ ๕๐ เยน ใครหยิบสินค้าก็จะมีราคาบอกไว้ เด็กก็จะหยอดเงินใส่กล่อง แต่ยังสงสัยว่าเอามาใช้ที่เมืองไทยได้ไหม แต่ผมว่าทำได้โดยใช้สินค้าราคาไม่แพงก่อน แล้วลองติดกล้องวงจรปิดดูก็ได้ จะได้รู้พฤติกรรมนักเรียน น้องอ้อยจะลองดูไหมล่ะ แต่ว่ารับผิดชอบเอาเองนะอิอิ
สวัสดีค่ะ พี่ชาย อัยการชาวเกาะ
ขอบคุณค่ะพี่ชาย อิอิ ยังไม่กล้ายืนยัน
สวัสดีค่ะคุณหมอนนท์คนขัยนของครูอ้อย .... เพื่อนร่วมทาง
คนที่บ้านไม่เห็นชมครูอ้อยแบบที่คุณหมอชมเลยค่ะ
ฮือฮือ
นักเรียน ยังเล็กอยู่ คิดว่าคนขายคือแม่ค้า
เธอเรียก คุณป้า ก็น่ารักแล้วนะคะ
ขอบคุณค่ะ
คุณป้าขา
คิดถึงค่ะ
จากคุณป้าอีกคน (ชินแล้วค่ะ .... ที่ทำงานเรียกป้าค่ะ .... อย่างกะเราแก่นัก แค่เป็นพี่ของแม่ของลูก ๆ เท่านั้นเอง.....จริง ๆ
เรียก "พี่"ก็ได้)
สวัสดีครับ...
บทบาทของคุณป้าน่ารักจังครับ..
แม่บ้านให้ตังค์น้องดินเป็นเหรียญ 10 หนึ่งเหรียญ และเหรียญ 5 อีกหนึ่งเหรียญ (ยังไม่ให้เป็นธนบัตร) .. 10 บาทให้ซื้อขนมกิน อีก 5 บาทให้เก็บออมกับทางโรงเรียน
ส่วนเจ้าจุก ..ฝากไว้กับครูประจำชั้น ..
...
ชอบตรงนี้จังเลยครับ
ส่วนใหญ่ครูอ้อยจะถามว่า...ซื้อกี่บาท บอกครูซิ แล้วต้องทอนเท่าไร บอกครูซิ นักเรียนก็ได้คิดเลขวิธีลบไปด้วย
สวัสดีครับ
แวะเวียนมาเยี่ยม หลังจากที่หายไปนาน ไปเขียนบล็อกอยู่ที่ oknation อีกที่หนึ่งครับ
ผมไม่เคยขายของสหกรณ์สักที เลยไม่เคยถูกเด็กๆเรียกว่าลุง แต่ถึงจะได้ขายของก็คงไม่มีใครจำครูไม่ได้หรอกครับ เพราะทั้งโรงเรียนมีเด็กอยู่ไม่กี่คนเองครับ
อูยยยย หลาน คิดถึงป้าเหรอ .... น้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮ
อิอิ เอิ๊กเอิ๊ก ป้าขำขำ พูดไม่ออกเลย
คิดถึงเหมือนกันค่ะ
สวัสดีค่ะน้องชาย ... แผ่นดิน
แต่ก็ไม่นำพา เพราะเพื่อนบอกว่า ...ชักช้า
อิอิ..ก้ไม่รู้จะรีบไปไหน .. ครูรนรานหมดเลยค่ะ