เคยไหมคะ...ในยามที่คุณพบเจอกับปัญหาหรืออุปสรรคในการทำงานแต่คุณไม่สามารถเล่าให้คนรอบๆตัวคุณฟังได้ ในขณะเดียวกัน คุณก็ยังต้องคอยเป็นห่วงความรู้สึกของคนรอบๆตัวคุณ ในขณะที่ไม่มีใครเคยนึกถึงความรู้สึกของคุณเลยว่าในขณะนี้คุณเป็นอย่างไร คุณพบเจออะไรมาบ้าง (คุณอาจจะห่วงคนอื่นมากกว่าตัวคุณเองจนเขาเหล่านั้นเห็นเป็นเรื่องปกติก็ได้) มันท้อแท้ และอึดอัดมากใช่ไหมคะ (อึดอัดจนต้องยอมให้น้ำตาล้นทะลักออกมาบ้าง...สะใจดี )
แต่ในยามที่คุณคิดว่าคุณไม่มีใคร คุณอาจจะลืมไปว่า...ยังมีแววตาใสซื่อหลายๆคู่กำลังมองคุณอยู่ด้วยความห่วงใย
“ เธอ...เบาๆ สงสัยครูจะไม่สบาย ”
(เด็กน้อยคนนั้นพูดพร้อมกับใช้นิ้วชี้ปิดปากแสดงอาการห้ามพูด ในขณะที่เห็นว่าเพื่อนๆของเธอกำลังวิ่งเข้าห้องเรียนด้วยเสียงอันดัง หลังจากไปพักรับประทานอาหารกลางวันแล้ว)
คุณเชื่อไหม...คำพูดนั้น ทำให้คนบ้าคนหนึ่งที่กำลังนั่งท้อแท้ จะเป็นจะตายกับเรื่องที่พบเจอกลับคิดอะไรได้มากมาย มันเหมือนคนที่กำลังจะจมน้ำแล้วมีคนมาฉุดขึ้นฝั่ง (รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ)
นี่ฉันเป็นบ้าอะไรไปนี่.....
ฉันลืมหน้าที่ที่สำคัญของฉันไปได้อย่างไร ดูสิลูกลิงของฉันต่างมองฉันด้วยแววตาห่วงใยระคนกับสงสัย
ใช่แล้ว...ลูกลิงที่รักของฉัน ทำไมฉันลืมนึกถึงพวกเขาไปได้ แล้วฉันจะเป็นครูที่ดีได้อย่างไร ถ้าฉันละเลยเขา ไม่ดูแลเขา เขาอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ นี่คือปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของฉันใช่ไหม ฉันลืมนึกถึงสิ่งสำคัญนี้ไปได้อย่างไร
-------------------------------
ในชั่วโมงภาษาไทย
ฝนตกแดดออก นกกระจอกเข้ารัง
แม่หม้ายใส่เสื้อ ถ่อเรือไปดูหนัง
“ครูครับ...ผมอยากแต่งบ้าง แบบนี้ครับ”
ฝนตกแดดออก นกกระจอกเข้ารัง
ผัวเมียตีกัน อยู่ในรังนกกระจอก
ถึงแม้จะดูไม่สุภาพและไม่เข้าที แต่ก็มาจากความร้ายเดียงสา อุ๊บ ไร้เดียงสา และสามารถสร้างรอยยิ้มให้กับฉันได้...แต่ก็ต้องใช้เวลาอธิบายถึงความเหมาะสม ไม่เหมาะกันยาว
“ครูครับ...ทำไมนาฬิกาครูเดินเร็วจัง”
นั้นคือคำแก้ตัวของนายดัง(หรือยายดังใจของฉันเอง) เมื่อถึงเวลาส่งงานแต่นายดังทำไม่เสร็จเพราะมัวแต่เล่นอยู่ (เป็นคุณ...จะทำโทษลงไหมคะ)
“ ครูครับ...เย็นนี้ผมมาช่วยครูทำความสะอาดห้องนะครับ เดี๋ยวจะหาว่าขึ้นชั้นใหม่แล้วลืมครูเก่า ”
นั่นคือคำพูดของลูกชายที่เคยช่วยฉันทำความสะอาดห้องหลังเลิกเรียนทุกวัน แต่ตอนนี้ขึ้น ป.3 ไปแล้ว เข้าใจพูดใช่ไหมล่ะ
“ ครูครับ...ทำไมน้องไม่เรียงหนังสือในโต๊ะให้ดีล่ะครับ รกจัง”
เด็กชายคนเดิมถามขณะทำความสะอาดห้องเพรารู้ว่าฉันไม่ชอบให้ในโต๊ะสกปรกและไม่เรียบร้อย “ น้องเขาเพิ่งขึ้นมาจาก ป.1 ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง”
“ น้องนี่...ยังไม่รู้อะไรซะแล้ว ยังไม่เจอของจริง เวลาวิญญาณยักษ์เข้าสิงล่ะก็ หนีกันกระเจิง”
ตกลงเจ้านี่ชมฉันหรือว่า ลูบหลังแล้วตบหัวฉันกันแน่นี่
ครูครับ.... ครูขา....... ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฯลฯ(ตลอดทั้งวัน)
ถ้าฉันเฉลียวใจสักนิด ทุกคำพูดที่ดูเหมือนจะกวนโมโห จริงๆแล้ว เป็นคำพูดที่สร้างรอยยิ้มที่อิ่มสุขให้คนเป็นครูอย่างฉันได้มากมาย
กำลังใจของฉัน...อยู่รอบๆกาย(แต่ส่วนใหญ่จะอยู่รอบๆเอว) ของฉันนี่เอง
ขอบใจนะลูก(ลิง)ที่รัก ขอบใจที่ทำให้ครูยิ้มได้อีกครั้งในวันนี้ ถึงแม้มันยังไม่ใช่ยิ้มที่เต็มริมแก้มนักก็ตาม
สัญญาจ่ะ ต่อไปนี้ ครูจะไม่ยอมแพ้กับอะไรง่ายๆอีกแล้ว
พริบ พริบ พร้อย พร้อย ลอยฟ่องล่องฟ้า
ทุกคืนตื่นมา ร่าเริงเต้นรำ
ระบำแสงดาว พริบพราวยามค่ำ
น้ำค้างน้ำคำ นำรักฝากใคร
(ระบำแสงดาว จากหนังสือเรียนสาระการเรียนรู้พื้นฐาน ชุดภาษาเพื่อชีวิต ภาษาพาที ชั้น ป.2)
ขอบคุณ...กำลังใจรายวันของฉัน
ขอบคุณทุกท่าน....ที่นั่งอ่านคำรำพันของฉันจนจบ
สวัสดีค่ะ ศน.พี่เอื้องที่รัก คิดถึงจังค่ะ
ดีใจจังค่ะที่ ศน.พี่เอื้องมาเปิดบันทึกเป็นคนแรก บันทึกนี้อาจจะมีผู้เข้าชมไม่มาก เพราะไม่ได้เปิดให้ผู้ที่ไม่ได้เข้าระบบเข้ามาอ่านค่ะ
แค่อยากระบายเรื่องที่มันบันทอนกำลังใจในวันนี้ แต่ไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้(เกรงใจผู้ที่เข้ามาอ่านจังค่ะ)
อิ..อิ..นึกภาพคุณครูปรีดาสอนเด็กอนุบาล ถ้าจะน่ารักนะคะ
สมัยนี้อะไรก็แปลกไป ใส่กางเกงขายาวไว้ในกระโปรงสั้นยังดูดีเลยค่ะ เฮ่อ....
ขอกอดแน่นๆก่อนนอนนะคะ หนูจะได้ฝันดี
ขอบพระคุณ ด้วยความเคารพรักค่ะ
"... (อึดอัดจนต้องยอมให้น้ำตาล้นทะลักออกมาบ้าง...สะ(บาย)ใจดี)
ครูตุ๊กแกเป็นอะไรไปเนี่ย....
ก็เป็นแม่ครูตาทิพย์นะสิ!!!! (ไม่ได้หมายถึงหมอดูนะครับ)
อยากให้ครูทั่วไทย + คนไทยทั้งประเทศ มีตาทิพย์เหมือนครูตุ๊กแก ที่สามารถมองเห็นความงดงามเล็กๆ (แต่ยิ่งใหญ่) ที่อยู่รายรอบตัวได้ ...ชีวิตจะสุขจะทุกข์ ก็อยู่ที่มุมมอง อยู่ที่วิธีคิด จะคิดเชิงบวก หรือเลือกคิดทับถมตัวเอง ก็สุดแต่เราผู้เป็นเจ้าของใจจะคิด...
ครูตุ๊กแกของเรา มองเห็นความน่ารัก ความเอื้ออาทร ของลูกลิง ทั้งๆ ที่คนทั่วไปมองเห็นแต่ความร้าย ความซน... นี่ย่อมป็นเรื่องไม่ธรรมดา จริงๆ ครับ..... ท่านผู้ชม
ดีใจที่เด็กๆ ได้เรียนกับครูตุ๊กแก ;)
เอาใจช่วยครับ
สวัสดีค่ะ ครอบครัวก้านตอง คุณพ่อเล็ก (แอบทราบชื่อมาจาก บ้านศน.อ้วน)
ครูตุ๊กแกของเรา มองเห็นความน่ารัก ความเอื้ออาทร ของลูกลิง ทั้งๆ ที่คนทั่วไปมองเห็นแต่ความร้าย ความซน... นี่ย่อมป็นเรื่องไม่ธรรมดา จริงๆ ครับ..... ท่านผู้ชม
คุณพ่อเล็กก็ชมเกินไปค่ะ ปกติครูตุ๊กแกก็แลประหลาดๆอยู่แล้วค่ะ อ้าว
ลูกลิงของครูตุ๊กแกน่ารักไหมคะ..^__^
ไม่รู้เป็นอะไรครูตุ๊กแกจะถูกตาต้องใจกับเด็กซนๆ
แต่ที่แน่ๆวันนี้ครูตุ๊กแกหลงลืมตัวเองไปชั่วขณะ ปล่อยให้ความคิดครอบงำตัวเอง ถ้าปล่อยวางได้ก็ไม่ต้องเป็นทุกข์ จริงไหมครับท่านผู้ชม..คริ..คริ
แต่ความทุกข์นั้นมันก็สลายไปเพราะความซน และคำพูดใสซื่อ ร้ายเดียงสาของลูกลิงจริงๆค่ะ อิ..อิ..
ขอบคุณในมิตรภาพที่ส่งถึงกันนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์...นึกว่าคืนนี้จะไม่มาทักทายหนูเสียแล้ว
วันนี้เด็กๆเกือบโชคร้ายที่ได้เรียนกับหนูค่ะ พรุ่งนี้แก้ตัวใหม่ สู้ตายค่ะ
ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูตุ๊กแก น้องเขาสุดยอดเลยค่ะ
สวัสดีครับครูตุ๊กแก
หวัดดีจ้ะ น้องตุ๊กแก
ตราบใดเรายังมีชีวิต ตราบนั้นยังมีความรู้สึก เหงา เศร้า ท้อ แต่เราไม่ถอย ใช่ไหม เพราะเรามีพลังจากเจ้าลูกตัวน้อยๆของเรา ตาใสๆ ของเขา ทำให้เราสบายใจขึ้นเนาะ ส่งกอดเป็นกำลังใจให้อีกที
ภาพเด็กๆ น่ารักดีน่ะครับพี่
บางที บางเรื่อง บางครั้ง บางคราว เราก็ต้องเลือกคนคุยด้วยน่ะ
นึกถึงตอนเป็นเด็ก
บางเรื่องก็เล่าให้พ่อแ ฟังได้ บางเรื่องก็ไม่ได้ เพราะเล่าแล้วโดนตี
บางเรื่องต้องเล่าให้เพื่อนคู่ทุกข์ คูยาก (เพื่อนตาย (มีมากด้วยน่ะสำหรับผม))
บางเรื่องต้องคุยให้เพื่อนสาวคนสนิทฟัง ไม่คุย หัวแตก 5555++++
เป็นกำลังใจให้ พี่ ตุ๊ก --- แก สู้ๆๆๆๆๆๆๆ
มาเป็นกำลังใจให้ครูตุ๊กคนขยันนะจ๊ะ..
คิดถึงจ้า..ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ..(ช่วงนี้งานเยอะเนอะ.)^^
สวัสดีค่ะน้องแอมป์... วันนี้ล้างจานด้วยเครื่องหรือเปล่าคะ อิ..อิ..แอบแซว
น้องเขาสุดยอดนี่ น่ารักสุดยอด หรือซนสุดยอดคะ
แต่ในความรู้สึกของครูตุ๊กแก ถึงเขาจะซนสุดยอดแค่ไหน เขาก็น่ารักสุดยอดในความรู้สึกของครูเสมอค่ะ..ก็หลงรักลูกชาวบ้านเขาไปแล้วนี่ อิ..อิ
ส่งกำลังใจให้น้องแอมป์นะคะ ฝันดีค่ะ
สวัสดีค่ะครูสุ...
ลูกลิงของครูตุ๊กแกน่ารักและซนมากจริงๆค่ะ แต่ครูประจำชั้นซนกว่า อิ..อิ..
วันๆต้องคอยตอบคำถามมากมายหลายร้อยข้อ บางทีให้อ่านหนังสือภาษาไทยจบ ก็ให้นำสมุดขึ้นมาเขียนตามคำบอก มีเด็กบางคนถามว่า ครูครับ..สมุดวิชาอะไรครับ ฮือ..มันน่านัก..ครูตุ๊กแกก็เลยตอบไปว่า วิชาวิทยาศาสตร์มั๊งมีเขียนตามคำบอก เด็กคนเดิมตอบกลับมา ไม่ใช่ภาษาไทยเหรอครับ..เหอ..เหอ แล้วถามทำไมเนี่ย 555
แต่ในความซนของเขา..ก็แฝงความน่ารักไว้มากมายนะคะ ถ้าเราจะมองเขาด้วยรอยยิ้ม
ขอบคุณที่แวะมาทักทาย มีความสุขกับการทำงานนะคะ
พี่สาวจ๋า...
ในบางเวลาที่เรารู้สึกเหนื่อย ทั้งกาย และใจ ต่อให้เข้มและแข็งแค่ไหน ก็ต้องมีเวลาแอบเหงา เศร้า และท้อบ้าง จริงไหมคะ แต่ไม่ถอยนะคะ ข้ามคืนก็ฟื้นแล้วค่ะ
แต่การได้นั่งตอบคำถามทั้งมีสาระและไร้สาระของลูกลิง ก็ทำให้หนูมีความสุขได้อย่างประหลาด ก็กวนพอกันทั้งครูและเด็กนี่คะ อิ..อิ
ขอบคุณสำหรับกอดแห่งกำลังใจ ยืนให้กอดนานๆเลยค่ะ ^__^
สวัสดีครับ
แวะมาเยี่ยมครับ
ปัญหาคือพลัง ยิ้มของเด็กคือพลังยกกำลังสอง สู้ๆครับ
กราบสวัสดีค่ะท่านผอ.
ถ้าเป็นไปได้ในวันไหว้ครู หนูอยากกลับไปไหว้คุณครูของหนูทุกท่านที่ บล. และ มป.จังค่ะ แต่คงไม่มีโอกาสได้ไป
กราบขอบพระคุณด้วยความเคารพค่ะ
สวัสดีค่ะ...
มีเด็กเป็นเพื่อน ทั้งยาม ทุกข์ สุข และเหงา แต่ถ้าอยู่โรงเรียน ไม่มีโอกาสได้เหงาเลยค่ะ เด็กๆมีอะไรให้หนูปวดใจ อุ๊ย ปวดหัวได้ทั้งวัน แต่มีความสุขนะคะ
ความสุข และ กำลังใจอยู่รอบตัวและรอบเอวหนูทุกวันค่ะ
ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจ ฮึกเหิมเหมือนเดิมแล้วค่ะ ^__^
หวัดดีจ่ะน้องเจิด...
ถูกต้องจ่ะ..เรื่องบางเรื่องเราก็ต้องเลือกคนคุยด้วย แต่พี่ไม่มีเพื่อน...คนสนิทเหมือนน้องเจิดน่ะทำไงดี อิ..อิ..แซวซะ
บางเรื่องก็ไม่น่าเล่าให้พ่อแม่ฟัง กลัวจะไม่สบายใจตามเราไป แต่พี่เล่าไปแล้วอ่ะ อิ..อิ..
กำลังใจมาแบบนี้ พี่สู้ตายไอ้น้องชาย..สู้โว้ย..ย..ย..ยย...ย เย้
ขอบใจนะจ๊ะ