เฮ้อ................

วันนี้ประชุมเสร็จประมาณทุ่มกว่า ๆ

ทานข้าวที่ร้านประจำ   กลับเข้าบ้าน  จอดรถ  เปิดบ้าน  เปิดไฟ 

เปลี่ยนเสื้อผ่า  นุ่งผ้าเช็ดตัว 

เตรียมกระเป๋า  เก็บข้าวของ  เสื้อผ้า  เอกสาร  หนังสือ  เข้ากระเป๋า

ต้องไปกรุงเทพฯ  ต้องไปกรุงเทพฯ  ต้องไปกรุงเทพฯ  เอ๊ะ  ไปทำไม 

หยิบหนังสือแต่งตั้งของทางธนาคารที่วางอยู่บนโต๊ะหนังสือมาดู 

เพื่อทบทวนวัตถุประสงค์ว่า "ไปทำไม กรุงเทพฯ"

อ๋อ  ไปอบรม  (สงสัยช่วงนี้นิสัยไม่ค่อยดีเค้าเลยต้องส่งเข้าอบรมบ่มนิสัย อิอิ)

อ๋อ  ไปอบรมเพื่อพัฒนาศักยภาพบุคลากร  เพื่อการปฏิบัติงานที่ทรงประสิทธิภาพ

ไปพักที่  รร.แม่น้ำริเวอร์ไซ้ด์    เค้าให้แต่งกายสุภาพ(เอาสุภาพขนาดไหนวะ)

วันนี้เหนื่อยจัง    อาบน้ำเสร็จแล้ว   ปะแป้งเย็น    สบายตัว   ใส่เสื้อผ้า

มานั่งอยู่หน้าคอมพ์   บ่น  บ่น  บ่น    อ้าวววว  ก็เราอยู่คนเดียวนี่หว่า  555555555

นั่งนึกย้อนเวลาดู   ที่ผ่านมาทำให้คิดว่า  " วิถีคนโสด "  นี่น่าสนใจ 

อะไร ?   ยังไง !  และ  ทำไม !+++ 

คำถามที่นำหน้าและลงท้ายด้วยประโยคข้างต้นนี้   หลั่งไหลมามากมาย

เออนะ  ประเด็นนี้น่าสน   

เอาไว้ว่าง ๆ  มาเขียนวิเคราะห์ตัวเอง   ด้วยประเด็นนี้น่าจะดี

กับ " วิถีคนโสด "     เขียนแบบเอาฮา    แต่อาจจะมีสาระบ้าง  

ตีแผ่จากชีวิตโสดของตัวเอง   

อันนี้น่าสน   เริ่มมองตัวเองละเอียด   ละเมียดขึ้น

อิอิ   555555555555555555555555555555    แค่คิดก็ฮาอยู่คนเดียวแล้ว   อิอิ

เอาเป็นว่า    " วิถีคนโสด "   ผ่านการอนุมัติทันที

อ้าววว   กระเป๋ายังเก็บไม่เสร็จ   เอกสารก็ยังไม่ได้เตรียม  

แล้วชุดสุภาพเป็นแบบไหนหว๋า

อยู่กรุงเทพฯ ตั้งหลายวัน   ช่วงเย็น ๆ จะไปเปิดหูเปิดตาไหนดี   

รึว่าจะหาเจ้ามือมาเลี้ยงข้าว

อาจจะไปร้านหนังสือเจ้าประจำ   ไปหาเพื่อนดีมั้ย   

รึว่าจะนอนอยู่ที่โรงแรม   ฯลฯ    ฯลฯ   ฯลฯ

เอ๋า ๆ ๆ    กระเป๋ายังไม่เสร็จ   เอกสารก็ยังไม่ได้เตรียม    เฮ้ออออออ

อิอิ

.........................................................................