ซาหวัด D ฮับ !
ชอบจริง ๆ เลยค่ะ กับชื่อบันทึกนี้น่ะ "เผลอเป็นไม่ได้ !" เรื่องอะไรน่ะเหรอคะ ? ตามมาสิคะถ้าอยากรู้..อิ..อิ..
ก็ ระหว่างวันที่ 25 - 27 พ.ค. 51 ที่ผ่านมาน่ะค่ะ สพท.สงขลา เขต 2 กำหนดจัดอบรม K.M. ให้กับโรงเรียนแกนนำในสังกัด ช่วงนี้เนี่ย OOHOOH ก็เลยไม่ได้ลง Blog แต่ไม่ใช่เพราะมัวไปยุ่งกะการจัดงานหร่อกนะคะ..เนี่ย ยังกลัว ๆ อยู่เลยค่ะ ไม่ได้ไปช่วยงานพี่ ๆ ซ๊ากเท่าหรั่ย กลัวจริงจริ๊ง..กลัวเค้าจาน้อยใจ แล้วก็..โกรธ ! เอาน่ะเด่ะ เด๋ว พอทีงานเราบ้าง เค้าไม่มาช่วยล่ะ OOHOOH ต้องตายนะแน่..
กลับมาที่การอบรม K.M. กันต่อนะคะ..พออบรมเสร็จ (รวบรัดค่ะ..รวบรัด) ลองมาเข้า G2K ดูอีกที โอ้โฮ ! มิตรสหายเพิ่มขึ้นมาเพียบบบบบบ เยี่ยงนี้แล้ว..OOHOOH จะอยู่เฉยได้เยี่ยงไร ต้องเข้ามาเจ๊าะแจ๊ะตามประสาล่ะค่ะ..ก่อนอื่น ก็ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ ๆ ทั้งหลายชาว สพท.สงขลา เขต 2 ทู๊กท่านครับกะผม ! (ดูท่าแล้ว ขยายผลในโรงเรียนช๊ากจาก้าวหน้ากว่าในเขตซะแระ)




วันก่อนนู๊น..เข้าไปอ่านใน Blog ของคุณ Angle Nurse แล้วอ่อน เอ๊ย ! อ่าน comment ของคุณมะปรางเปรี้ยว ที่มีต่อคุณ Angle Nurse น่ะค่ะ สรุปเอานะคะ (รวบรัดอีกแระ) คุณมะปรางเปรี้ยวบอกว่า การลง Blog ที่เขียนมาจากความรู้สึก + การให้ความรู้ ด้วยจะเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้ดีกว่าการที่เราไป Cop มาจากเว็บไซต์อื่น ๆ .....แหม่..พออ่านจบ OOHOOH รู้สึกโล่งใจทันทีเลยค่ะว่า ต่อไปภายเบื้องหน้า (ลิเก๊..ลิเก..เนาะ) เราเขียนอะไรก็ได้จากความรู้สึกเรา (แต่ต้องเป็นประโยชน์กะคนอื่นนี้ดนึง) จะได้ไม่ต้องเครียดว่าทุกครั้งที่ลง ต้องมีเนื้อหาวิชาการมากนัก เอาแค่พอประมาณ เฮนิด ฮาหน่อย แสดงความรู้สึก แสดงการเรียนรู้ แล้วมาแลกเปลี่ยนกัน อือ..ดูจะเข้าท่านะคะ..ถ้าเปรียบกับการที่เราจะลงแต่..วิชาการ..วิชาการ..และ..วิชาการล้วน ๆ ๆ เพราะลองคิดดูสิคะว่า..การที่เราอยู่กับระเบียบ..ไม่ว่าจาเรื่องเรียน..ทำงาน..เรื่องโน่น..เรื่องนี่ หรือเรื่องต่าง ๆ น่ะค่ะ ความรู้สึกเราก็ค่อนข้างจาเครียดอยู่แระ..ถ้าเราต้องมาเจอกันใน G2K ที่จะต้องมีแต่วิชาการซะทุกเรื่องโดยไม่มีเฮ ๆ ฮา ๆ แทรกบ้างแล้วเนี่ยะ ..OOHOOH ว่าเครียดนะแน่..คุณว่ามั้ย ?






เพราะฉะนั้นแล้วเนี่ยนะคะ การที่สมาชิกใหม่ชาว สพท.สงขลา เขต 2 จาลง G2K น่ะฮ่ะ ไม่ต้องเครียด ไม่ต้องซีเรียสกับสาระที่ค่อนข้างจาเต็มรูปแบบมากนักก็ได้ค่ะ..เพราะมีหลายคนเลยค่ะไม่ว่าจะคุณครู หรือพี่ ๆ ในเขต มักจะถามว่า ทำไม OOHOOH ถึงลง Blog เยอะจัง ? ของอย่างนี้อยู่ที่ความชอบด้วย บวกกับบางครั้งว่างจัดน่ะค่ะ..ม่ายช่ายว่าจาอยากให้สาระอะไรมากมายขนาดน้านนนนน...เยี่ยงนั้นแล้วไซร้..(อิ..อิ..) พี่ ๆ น้อง ชาว สพท.สงขลา เขต 2 ที่จ้อง ๆ มอง ๆ ว่าจาลงดีไม่ลงดีน่ะค่ะ..ลองดูสิคะ..แล้วคุณจะรู้ว่า..กำลังใจจากชาว G2K น่ะ..มีมากมายเจง..เจง..หวัดดีฮับ !
ไม่เครียดจริงๆๆด้วย ได้ไปงานตลาดนัดความรู้ที่ กทม ไหมครับ
สวัสดีครับ
เอ่อ มึนๆ
เดี๋ยวค่อยแวะมาอ่านใหม่ครับ ;)
มาชวนไป ถือปิ่นโตเป็นลูกศิษย์พระแล้วจะได้เป็น....
เรื่องที่มีสาระมากเกินไป อ่านแล้วหน้าย่น คิ้วขมวด พี่ไม่แวะหรอก พี่จะติดตามคุณกวีข้างถนน ดร.บัญชา ที่เขียน ขำได้ก็ดี แล้วก็วงการครูของเรา เช่น ครูพี่อ้อย ครูสุ ครูแอ๊ว ครูแอน ครูตุ๊กแก ครูข้างถนน ครูโย่ง ก็เราครูเหมือนกันนิ เวลาพี่เขียนบล็อกพี่ก็ไม่เน้นสาระมากนัก เบาๆก็พอ
สวัสดีน้องอู๋เหอ..
จริงด้วยแหละ...อย่าเครียดแรง
ขอบคุณครับ
ทำบันทึกได้น่ารักจังค่ะ
เห็นด้วยกะท่านรองศาสตราจารย์ธวัชชัยนะครับ