พร้อมยังตัวเล็ก ..ครูจะพาเดิน เดินไปเรียนไป

เช้านี้เตรียมตะกร้าไป2ใบ ใบหนึ่งไว้ใส่ผักผลไม้ อีกใบไว้เก็บมะม่วงหล่นไปฝากหมูแม่ลูกอ่อน จุดแรกเดินไปตามเส้นทางที่มีผักผลไม้ โน่นมะม่วงอกร่องร่วง ใบไหนช้ำแยกไว้ ขืนไม่เก็บหนอนแมลงวันระบาด เราไปทำบุญเลี้ยงหมูให้อิ่มอร่อยดีกว่า ..เรียนวิชาเมตตากรุณาที่ง่ายและสนุก ดูสิแม่หมูกิน ส๊วบ ส๊วบ ยิ้มกว้างขอบคุณหนูด้วยละ

E44455   

เดินไปเจอเถาวัลย์พันเกี่ยวเลี้ยวลด เอากรรไกรตัดส่วนที่รุงรังออก นี่ก็ช่วยเหลือต้นไม้ให้รอดพ้นจากการถูกเครือไม้พัวพันและยึดโยงจนแทบหายใจไม่ออก มองไปจุดที่มาตัดไว้คราวที่แล้ว ต้นผักหวานบ้านกำลังแตกยอดใหม่ อันความกรุณาปราณีส่งผลให้เม็ดผักหวานบ้านงอกเอง อีกหน่อยเราก็ถอนแยกปลูกได้ เทวดามาเพาะไว้ให้.. คนทำดีเทพยดาเอาใจช่วยเสมอ หนูทำดี แล้วจะเป็นเด็กดี ของคุณครู และเป็นเด็กที่นางฟ้ารักด้วยนะ..

     

(แต่งยอดผักหวานบ้านให้แตกใหม่ เมล็ดผักหวานร่วงงอกเอง ถอนไปปลูก)

เอ้า! เด็กๆเดินต่อๆ..ตรงนี้โน้นรกจัง ไปช่วยกันตัดเถาวัลย์กันหน่อย ค่อยๆเดินนะ รกรื้อต้องระวัง ค่อยๆโน้มตัดดึงลงมา ฉับ ฉับ เห็นไหมโล่งสะอาดตา เอ๊ะ!..อะไรนั้นขาวๆ มาดูเร็ว..โอ้ยโย่..น้องจิเอ๊ย..ไข่ล้วนๆ..เราเจอรังไข่ไก่ต๊อกแล้ว ..อย่าไปเก็บนะเดี๋ยวมันย้ายที่ไข่อีก

   

(ไก่ต๊อกจะไข่ในที่รก ไข่รวมกันกองโต เจอที่เป็นร้อยฟอง ที่เห็นจะให้หมอเจ๊เก็บมาต้ม)

พ่อครูดูสิ ไข่มันเปี๊ยกฝน เดี๋ยวก็เน่าหมด

บ่เป็นหยังดอก..ช่วงกลางคืนเราจะแอบเอาร่มมากางให้

แล้วแบ่งไข่ไปสัก20%

ถ้าไข่มากอีก ก็มาแบ่งอีก

ทำอย่างนี้ไก่ต๊อกจะไม่หนีให้หารังยากอีก

หนูเห็นไหม นี่และที่มาของเคล็ดลับ ทุกอย่างมีเคล็ด

ถ้าเราค้นพบเคล็ดลับ ก็จะเป็นขั้นตอนของแง่มุมความรู้ใหม่

    

(ซ้ายมือมะกล่าตาหนู กินบ่ได้ ขวามือ เมล็ดผักอีลำ ยอด ฝัก เมล็ดกินได้)

พ่อครูดูอะไรนี่ เม็ดมันแดงปลั่ง แดง-ดำ อย่างกับเคลือบด้วยแล็กเกอร์

อ๋อ..เขาเรียกมะกล่ำตาหนู เอาไปเล่นได้ ไปใช้ในงานประดิษฐ์

ดัดแปลงเป็นลูกตาตุ๊กตาได้

เอ้า!..ช่วยกันเก็บหน่อยตัวเล็ก  

แต่ห้ามกินเด็ดขาดนะ..มีพิษเมาถึงตายเชียวแหละ

     

ครูขาตรงนี้มีรอยคุ้ยเขี่ยเป็นวางกว้าง

อ๋อ!..ร่องรอยพวกมาเก็บเห็ด พวกนี้เขี่ยใบไม้หาเห็ดแล้วไปเขี่ยมากลบที่เดิม

สะปอร์เห็ดโดดแดดไม่ออกดอก

พวกมักง่ายจะทำโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์

หนูเรียนก็เหมือนกัน ต้องเรียนให้รู้เท่ากาล สถานที่ เงื่อนไขและรหัสธรรมชาติ

 

พ่อครู ขอนไม้อะไรมาขวางทางเดินต้นเบ้อเร่อ

คงเป็นขอนที่เขาตัดไม้ผุลงก่อนที่มันจะล้มอันตราย

ขอนไม้นี้จะตรงกับภาษิตที่ว่า

ขอนล้มข้ามได้ แต่คนล้มอย่าข้าม

ทำไมละคะพ่อครู

ไม่รู้สิ พ่อครูรู้แต่เรื่องกอด

ไปถามคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้าน

ทำไมเขาถึงเอ่ยปริศนาเช่นนี้

    

วันนี้เรียนเท่านี้ก่อนนะตัวเล็ก

คุณแม่มารับแล้ว อย่าลืมกอดคุณแม่นะลูก

บอกว่าพ่อครูสอนเรื่อง เอื้ออาทรความรักด้วยการกอด

พ่อครูฝากกอดมาถึงคุณแม่ด้วย

หนูจึงควรกอด กอด และกอด

อ้อมอกคุณแม่อบอุ่นจัง มิน่าคุณพ่อชอบ..

  

หมายเหตุ :

บทเรียนที่ชิมได้  มะม่วง ผัก เห็ด ไข่

บทเรียนที่อุ้มได้   ลูกหมู

บทเรียนที่ปลูกได้  ผักหวานป่า

บทเรียนที่เล่นได้   เมล็ดมะกล่ำ เมล็ดอีลำ

บทเรียนที่ชมได้  ดอกกล้วยไม้ ดอกแก่นตะวัน

บทเรียนที่กอดได้  ผมเองละขอรับ  อิ อิ

Key Word:  "กอดช้าเท่าใด เสียโอกาสอบอุ่นใจเท่านั้น"