เมื่อเช้านี้  เดินทางออกจากบ้านมาโรงเรียนด้วยอารมณ์ไม่สดชื่นเท่าไร  สาเหตุจากการทำงานมากหน้าจนเกินไป  ปัญหาของครูอ้อยก็คืองานมากเกินไป.....

เมื่อเปิดวิทยุฟัง  จำไม่ได้แล้วรายการอะไร  แต่เป็นวิทยุแห่งประเทศไทย  สัมภาษณ์ผู้ที่เคยสิ้นหวัง   เคยมีความทุกข์แบบแสนสาหัส   แต่รอดพ้นจากความทุกข์อย่างแสนสาหัสมาได้เพราะเข้าใจชีวิต  รู้จักค้นหาความสุขอย่างแท้จริงของตนเอง  

เธอเคยลำบาก  ยากจน  พบกับความสูญเสียคนที่ตนเองรัก  การศึกษาน้อย  ต้องทำงานหนัก  เพื่อให้อยู่ในสังคมนี้ได้ 

ด้วยเป็นคนรู้จักคิด  ค้นหาหนทางความสุขของตนเองด้วยการ......ให้ 

ถึงแม้เธอจะยากจน  แต่เธอก็รู้จักการให้  และให้ได้  สิ่งที่เธอได้ให้  ก็คือ  ให้แรงกายที่มีอยู่  ไม่ต้องไปหาซื้อ  กับใจที่มีความปรารถนาจะให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ 

เธอได้ข่าวที่ไหนในประเทศไทยได้รับความทุกข์จากภัยอันตรายต่างๆจากธรรมชาติ  เธอจะรีบไปช่วย 

เธอเล่าว่า  เมื่อคราวที่โคลนถล่มที่จังหวัดอุตรดิตถ์  เธอก็ไปช่วยขนโคลนออกจากบ้านของชาวบ้าน  เธอเข้าไปช่วยเหลือ ก่อนที่ทางราชการจะเข้าไปถึง  เธอรวมตัวกับเพื่อนๆ ในที่ทำงานที่มีความคิดเหมือนกัน  ทำงานเพื่อช่วยเหลือพี่น้องชาวไทย 

เธอเล่าว่า  แม้แต่ช่วยเหลือ  ให้กำลังใจ  เธอก็เคย  ยกตัวอย่างตัวเองที่เคยลำบากอย่างไม่อายให้ฟัง 

เธอชอบคำกล่าวว่า.....ปัญหาย่อมมีทางออก  เมื่อหาทางออกไม่พบ  ให้ย้อนกลับไปที่ทางที่ปัญหาเข้ามา  หากปัญหาเกิดขึ้นมาจากสาเหตุของตนเอง  ตนเองก็ต้องแก้ปัญหาที่ตนเอง  ......

พอฟังมาถึงตรงนี้  จึงคิดถึงตัวครูอ้อยเอง  ที่รู้ปัญหาที่เกิดขึ้น ก็คือ  การทำงานมากเกินไป  ดังนั้น  ครูอ้อยต้องย้อนกลับไปที่งาน  และหด ถอย พัก เสียบ้าง  ปัญหานี้อาจจะหมดไป 

ครูอ้อยต้องรู้จักการพักผ่อน  ทั้งกายและใจ  ครูอ้อยรู้สึกว่า  ใจของครูอ้อย  ทะยานอยากไม่รู้จบสิ้น 

ครูอ้อยรู้ตัวเองดีว่า  เวลาใดควรตื่น เวลาใดควรนอน  เวลาใดควรเฉย  เวลาใดควรตื่นตระหนก 

จังหวะชีวิตของคนไม่เหมือนกัน  จะมารอกัน  ไปพร้อมๆกันก็ไม่ได้เช่นกัน 

ครูอ้อยเห็นด้วยที่คนเราต้องรู้จักตน  รู้จักปัญหาของตน  หาวิถีทางแก้ปัญหาของตน   เมื่อไม่พบ  ก็ให้ย้อนกลับไปที่หนทางที่ปัญหานั้นมันเข้ามา 

ครูอ้อยได้ยินในโทรทัศน์พูด.....จน เครียด กินเหล้า   นั่นเป็นการประชดตนเอง  ไม่ได้เป็นหนทางแก้ไข  ความจนไปได้เลย 

เมื่อจน  ต้อง ขยัน อดออม  รู้จักการหาเงิน  รักษาสุขภาพ  ก็จะมีแรงกาย แรงใจ  ต่อสู้ชีวิตต่อไป 

ไม่ใช่ ยิ่งจน ก็ยิ่ง กินเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยวเตร่  เล่นการพนัน  แล้วเมื่อไรล่ะปัญหาความจนจะหมดไป  รังแต่จะพอกพูนมากยิ่งขึ้นด้วยซ้ำ

อย่ามัวรอคนอื่นมาช่วย  อย่ามัวรอวาสนานำพา  ไม่มีใคร หรืออะไรจะมาช่วยเราได้  นอกจากตัวเราเอง  หากตัวเอง ยังช่วยตัวเองไม่ได้  หาทางออกให้ตัวเองไม่ได้  ก็อย่าหวังว่า  ใครอื่นจะมาอดทน  ช่วยเหลือ  ตลอดเวลาได้