การได้ไปเฮฮาศาสตร์ครั้งที่ 5 คราวนี้นั้น ผมมีเรื่องที่อยากเขียนเล่ามากมายหลายเรื่องเหลือเกินครับ มากจนไม่รู้จะเริ่มต้นที่จุดไหนดี แต่รู้ว่าคงต้องเริ่มต้นสักจุดหนึ่งแล้วทยอยเขียนไปเรื่อยๆ เพราะถ้าไม่เริ่มต้นเขียนในเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้ว ก็คงไม่ได้เขียนสักเรื่องเดียว

เรื่องแรกสุดที่ทำให้ผม "คิด" และสะกิดใจในตอนแรกสุดที่ได้สัมผัสสวนป่ามหาชีวาลัยของพ่อครูบาสุทธินันท์คือตอนที่พ่อครูบานำคณะซึ่งประกอบด้วย ลุงเอก คุณ Conductor คุณซูซาน และผม เดินชมสวนป่า

สวนส่วนแรกที่พ่อครูบาพาไปชมคือส่วนที่พ่อครูปลูกไม้ใหญ่ทดลองไม่ว่าไม้เนื้อแข็งหรือไม้เนื้ออ่อนต่างๆ

ทันทีที่ผมเดินเข้าไปในสวน ความรู้สึกแรกของผมคือ "สวนนี้โปร่งจริง" ใช่แล้วครับ ผมรู้สึกว่าสวนโปร่งกว่าสวนที่ผมคุ้นเคย แต่ผมทราบจากคุณ Conductor ว่าถ้าดูจากแผนที่ดาวเทียมแล้ว นอกเหนือจากสวนป่าไปแล้ว จะเห็นว่าพื้นที่บริเวณนั้นโล้นไปหมดแล้ว สวนป่าของพ่อครูบาแม้จะดูโปร่งในสายตาผม แต่คือโอเอซีสของพื้นที่บริเวณนั้นจริงๆ

ผมรู้สึกว่าสวนโปร่ง เพราะผมเกิดและโตที่จังหวัดชุมพร จังหวัดที่ฝนตกเป็นอันดับสองของประเทศไทย เป็นหลานของ "ชาวสวน" ทั้งฝั่งคุณพ่อและคุณแม่ โดยเฉพาะฝั่งคุณแม่นี่มาจากอำเภอหลังสวน ชื่ออำเภอก็บอกแล้วว่ามีแต่สวน

ผมเดินเข้าออกสวนผลไม้ที่ชุมพรตั้งแต่เด็กจนอายุสิบแปดก่อนจะมาเรียนที่ ม.สงขลานครินทร์ การเดินไปในสวนคือการเดินเข้าไปใน "ถิ่นเก่า" ของผมนั่นเอง

สวนที่ชุมพรจะครื้มไปหมด ถ้าเดินเข้าสวนโอกาสที่จะได้เห็นแสงแดดชัดๆ นั้นแทบจะไม่มีซึ่งเป็นเรื่องปกติของ tropical rainforests โดยทั่วไป

สังเกตรูปจาก Wikipedia ที่ลิงก์ไว้นะครับ ขอบเขต tropical rainforests ไม่ครอบคลุมอีสาน ดังนั้นการเพาะปลูกที่อีสานไม่ได้สมบูรณ์เหมือน tropical rainforests ต้องใช้องค์ความรู้ในการประยุกต์พัฒนาเพื่อให้ได้ผลผลิตที่บริโภคได้

จากนั้นพ่อครูบาพาเดินไปเรื่อยๆ ดูต้นมะสังที่ท่านเอามะนาวมาต่อกิ่งไว้เพื่อให้สามารถต่อสู้กับความแห้งแล้งได้

จุดนี้เองที่ทำให้ผมสะดุดคิดอย่างมาก

"ผมมาดูมะนาวทำไมที่อีสาน?"

ที่ชุมพรเราไม่ต้องเอามะสังมาต่อมะนาว แค่โยนเม็ดมะนาวเดี๋ยวมันก็ขึ้นเป็นกอใหญ่

พ่อครูบาพาไปดูต้นพริกที่ขึ้นเองโดยธรรมชาติ และพาไปดูต้นพริกที่พ่อครูปลูกเอง โดยให้เห็นความแตกต่างระหว่างต้นพริกธรรมชาติกับต้นพริกปลูก ว่าต้นพริกธรรมชาตินั้นทนกว่าต้นพริกปลูกมากมายนัก

ผมถามพ่อครูไปหลายเรื่องเกี่ยวกับต้นพริก เพราะผมพยายามปลูกพริกที่แฟลตแล้วเพลี้ยขาวกินน้ำเลี้ยงจนตายหมดทุกที

ถามไปผมก็สะท้อนใจไป

"ผมมาดูสวนทำไมที่อีสาน?"

ผมเดินทางสองพันกว่ากิโลเมตรเพื่อมาเจอคำถามในใจที่ไม่อยากตอบ

ผมรู้จักประเทศไทยเมื่อผมไปอเมริกา

ผมรู้จักภาคใต้เมื่อผมไปอีสาน

ผมรู้จักชุมพรเมื่อผมไปบุรีรัมย์

ผมรู้จัก อ.หลังสวน เมื่อผมไป อ.สตึก

มนุษย์นี้โง่จริงๆ

ปู่ย่าตายายผมไม่เคยต้องซื้อพริกซื้อมะนาว สิ่งเหล่านี้ขึ้นตามธรรมชาติในดินที่อุดมสมบูรณ์มากของ tropical rainforests

และไม่ใช่แค่พริกและมะนาวเท่านั้น ปู่ย่าตายายผมไม่เคยต้องซื้อพืชผักอะไรกิน มันมีหมดอยู่ในสวนอยู่แล้ว โดยต้องการการดูแลน้อยมาก ตาผมจะซื้อก็เพียงข้าวกับปลาเพราะเป็นชาวสวนเต็มตัว ส่วนปู่ผมไม่ต้องซื้ออะไรเลยเพราะทำนาด้วย ถ้ามีก็คงซื้อปลาทะเลบ้าง

ตอนเด็กๆ เวลาไปหาปู่ย่าตายาย จะต้องหอบผลไม้กลับมาเต็มไปหมด ในขณะที่ข้าราชการผู้น้อยอย่างพ่อและแม่ผมแทบจะไม่สามารถหาอะไรไปฝากปู่ย่าตายายที่จะมีประโยชน์ต่อเขาได้เลย

ที่บ้านพ่อผมที่ชุมพรมีต้นพริกอยู่หนึ่งกอ กอใหญ่ด้วยทั้งๆ ที่ไม่เคยสนใจดูแลมัน บ้านผมไม่เคยต้องซื้อพริกกิน ก่อนกินข้าวพ่อผมเดินไปเด็ดพริกสดมากินมื้อละหลายสิบเม็ด ถ้าไม่มีพริกสด อาหารไม่อร่อย

เมนูเด็ดของบ้านผมคือ "ไข่เจียวใบพริก" โดยใช้ใบสดๆ ใส่ในไข่ตอนเจียว ใส่ทั้งพริกสดและใบ หอมอร่อยจนเหลือจะบรรยาย ถ้าต้นพริกไม่ใหญ่จริง จะเด็ดใบมาเจียวไข่เป็นว่าเล่นไม่ได้หรอกครับ

นักวิจัยจากต่างประเทศค้นพบประโยชน์มากมายของพริก ทำให้ผมรุ่นหลานผู้มีดีกรีปริญญาเอกจากอเมริกา ผู้จิบนม whole milk หนึ่งแก้วกับกาแฟเป็นอาหารเช้าจน LDL พุ่งกระฉูดก็ยังไม่รู้ตัว ใช้คอมพิวเตอร์ MacBook อ่านพบในเว็บไซต์ด้านสุขภาพจากเมืองอังกฤษ เลยคิดจะปลูกพริก!!

แต่น่าเศร้าที่ปลูกไม่ขึ้น!! ปลูกยังไงก็ไม่เคยได้กินพริกที่ปลูกเอง!!

ในขณะที่พริกในท้องตลาดเต็มไปด้วยยาฆ่าแมลงเกินกว่าจะกินมื้อละกำอย่างพ่อผมกินโดยไม่รู้สึกหวาดระแวง

ผมเคยเปิดเว็บไซต์สุขภาพในต่างประเทศพบสารสกัดจากพริกอัดเม็ด ไม่รู้ว่าบริษัทไหนนำเข้ามาบ้าง หากมีราคาก็แพงเกินกว่าที่จะซื้อมากินได้ ได้แต่ก้มหน้าก้มตาหาทางปลูกพริกต่อไป

แต่ความรู้ที่ร่ำเรียนจากเมืองฝรั่งไม่ได้ช่วยให้ปลูกพริกขึ้นได้เลย

ยืนมองต้นพริกที่โตเองตามธรรมชาติที่สวนป่าสะท้อนใจผมมาก

พ่อมีรายได้มากกว่าปู่ ผมมีรายได้มากกว่าพ่อ แต่พ่อรวยกว่าผม และปู่รวยกว่าพ่อ

จนถึงวันนี้ผมยังไม่มีคำตอบ "ผมไปดูต้นพริกทำไมที่อีสาน?"