ส่งน้องอ้ายจังที่พะเยา

ต้องขออภัยมิตรรักแฟนๆทั้งหลายที่เขียนบันทึกนี้ไม่สนุกสนานเหมือนเดิม ซ่าไม่ออกครับ อิอิ

                                        

           จากสวนป่ามาคืนก่อนพร้อม อ. แป๋วคนสวย   หมอเบิร์ดคนสวย  และน้องอ้ายจัง    แวะส่ง อ.แป๋วที่ขอนแก่น  ถึงพิษณุโลก  ประมาณตีสามเศษ  ไม่มีใครยอมนอน  หมอเบิร์ดคนสวยก็จอง Notebook  อ่านอนุทิน  อ่านบล็อก  แซวชาวบ้านเล่น


           คนชอบวิ่ง  ก็ปั่นจักรยานออกไปซื้อน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋หน้าบ้านมากินกัน  น้องอ้ายจัดกระเป๋ารอก่อนไปสวนป่าแล้ว  แค่อาบน้ำก็เดินทางต่อได้  มีแม่นุซึ่งเพิ่งกลับจากแม่ฮ่องสอนตามไปส่งด้วย  ไม่ไปได้ไง  ลูกแหง่เชียวนะ  อิอิ

 


           ไปถึงพะเยาประมาณ 9 โมงเศษ  หมอเบิร์ดคนสวยนัดผู้ปกครองมารับที่มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา    ( แหมๆๆๆ  ว่าจะไปส่งเองซะหน่อย  เน๊าะน้าอึ่งอ๊อบเน๊าะ )  เลยอยู่รอสวัสดี  ฝากเนื้อฝากตัวคุณพ่อกับคุณแม่หน่อย  555555

 

 


           รายงานตัวเข้าหอพักเสร็จก็เข้าตัวเมืองพะเยาไปทานข้าวกลางวันและหาซื้อของเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย  แต่หอบกันแทบไม่ไหว  ขณะบันทึกก็กำลังเดินทางกลับพิษณุโลก  เขียนต่อไม่ไหวครับ  น้ำตามันร่วง   พ่อ  แม่  ลุก  คนชอบวิ่งอาการจะหนักที่สุด  แต่คงดูไม่ออกหรอก เพราะฟอร์มดี  เลยบอกโก๊ะจิจังช่วยเขียนต่อให้

 


           ต้องขออภัยมิตรรักแฟนๆทั้งหลายที่เขียนบันทึกนี้ไม่สนุกสนานเหมือนเดิม  ซ่าไม่ออกครับ  อิอิ

           ก่อนจะขึ้นบันทึกนี้  เหมือนสวรรค์บันดาล  เจอทีมครูอึ่ง  อุ๊ยจั๋นตา  ครูอาลัม  และน้าอึ่งอ๊อบที่ปั๊มน้ำมันที่เด่นชัย   เจอที่ไหนไม่เจอ  เจอกันหน้าส้วม  ก๊ากส์ๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

           ตั้งแต่ได้รางวัลชนะเลิศถ่ายรูปที่สวนป่ามา  น้าอึ่งอ๊อบคงไม่ขยันถ่ายแล้วนะครับ  55555

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เฮฮาศาสตร์สองแคว

คำสำคัญ (Tags)#เฮฮาศาสตร์5

หมายเลขบันทึก: 183281, เขียน: 19 May 2008 @ 19:22 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 19:04 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 32, อ่าน: คลิก


ความเห็น (32)

คุณหมอคะ...

  • คุณหมอเป็นโรคพ่อติดลูกแน่ๆ เลยค่ะ
  • โรคต่อมาคือ โรคชีพจรลงเท้าขึ้นเหนือ ค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

  • ตามมาอ่าน  มาเป็นคนแรกของคุณหมอครับ อิ อิ อิ
  • ถึงสระบุรีแล้วครับ
  • ท่านมีหมอเบิร์ด  ผมก็มี หมอเจ๊ นั่งอยู่ข้างๆครับ

สวัสดีเจ้าค่ะ ลุงหมอ

กำลังจะเขียน ไฉนเขียนตักหน้าน้องจิไปได้ อิอิ ไม่ต้องเสียใจค่ะ เป็นกำลังใจให้ ทั้งเพื่อนรัก ทั้งลุงหมอเลย เดี๋ยวน้องจิเขียนเพิ่มให้อีกนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ

เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอชอบวิ่ง

ขอบพระคุณมากๆ ถึงมากที่สุดค่ะที่ หมอใจดีกรุณาให้ติดรถทั้งไปทั้งกลับค่ะ ระหว่างนั่งรถได้เรียนรู้เรื่องกระบวนกรจากคุณหมอเยอะเลยค่ะ แต่ตัวเองจะนำมาใช้ได้มากน้อยแค่ไหน ก็เป็นสิ่งที่ต้องพยายามและเรียนรู้กันต่อไปค่ะ

ดีใจที่คุณหมอเดินทางเรียบร้อย และส่งน้องอ้ายเข้าหอพักได้ตามกำหนดการณ์ ... ต่อไปคงมีเรื่องราวการเดินทางไปเยี่ยมลูกสาวคนสวยบ่อยๆ แน่ๆ ... อิอิ

ขออนุญาตแซวน้องเบิร์ดคนสวยนะค่ะว่า...เมื่อถึงพิษณุโลกแล้วไม่ยอมนอน...เพราะนอนหลับในรถตลอดทางแล้ว...อิอิ

ขอบคุณมากค่ะ

  • บันทึกนี้น้ำตาซึมครับ
  • เพิ่งรู้ว่าน้องอ้าย เข้าเรียนระดับ มหาวิทยาลัยแล้ว
  • อึ๋ยย..แสดงว่าผมก็แก่ขึ้นแล้วเหรอครับเนี่ย
  • 55555555555
เขียนเมื่อ 

ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพกันทุกคนนะครับ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ คุณหมอ พี่นิดดีใจกับนิสิตใหม่ มน.ด้วยนะคะ
  • อ้ายจิจัง ต้องการข้อมูลประกอบการเรียนการสอน บอกพี่นิดและแก่นจังได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจแก่นจังหรอก เนาะแก่นจังเนาะ อิอิ
  • อ้ายจิจัง จะเป็นผู้ใหญ่แล้ว ฉายแววตา เด็ดเดี่ยวให้พี่นิดเห็น อ้ายจิจังสามารถสานฝันของตัวเองได้อย่างดีแน่นอน

เข้าใจความรู้สึกของคนชอบวิ่งและครอบครัวได้ดีเพราะมันเกิดกับผมมาแล้วตอนไปส่งลูกสาวเข้า ม.วลัยลักษณ์ เข้าไปตามเส้นทางเข้ามหาวิทยาลัยเห็นฝูงวัวเดินอยู่ข้างทาง ลูกตูจะไปรอดไหมเนี่ย...รอบมหาวิทยาลัยก็ไม่เห็นมีอะไรมีแต่ป่าและเขา เสียดายว่าตอนนั้นไม่ได้ถ่ายภาพต้นไม่สองข้างทางเอาไว้ พอลูกสาวจบต้นไม้เริ่มโตครึ้มแล้ว

ทำตลก ก๊ากส์ๆๆ อิอิ 555 ไปงั้นแต่ใจแป้ว แหงๆๆ อิอิ

เขียนเมื่อ 

แต่ยังอ่านสนุกอยู่นะคะ ไม่เหมือนกับที่ออกตัวค่ะ

เขียนเมื่อ 

ตามมาให้กำลังใจค่ะคุณหมอ..หว้าถึงบ้านโดยปลอดภัยค่ะ

ถึงบ้านแล้วค่ะ

ขำๆๆ

อยู่ในห้องน้ำก็ได้ยินเสียงดังฟังชัดเรียกหน้าห้องน้ำว่า

"น้าอึ่ง น้าอึ่งอ๊อบๆๆๆๆๆ"

สักครู่ก็ได้ยินเสียงตอบโต้ของน้าอึ่งอ๊อบกับเสียงหนุ่มหล่อ(ข้ามผนังห้องน้ำ)

และแล้ว...555 โลกกลมจั้ง

เจอกันหน้าส้วม

 

 

 

 

คุณหมอที่รัก

น้องอ้ายเป็นเด็กดี เข็มแข็งกว่าที่หมอคิด (อิอิ)

ให้น้องเติบโตและเผชิญโลกกว้าง

เพราะหนทางข้างหน้ายังยาวไกลสำหรับน้อง

อย่างไรน้าอึ่งอ๊อบก็อยู่ข้าง ๆ ไว้ให้หมอแนะแหน แก้หง่อมได้ ถ้าแม้ว่าจะคิดถึงเป็นคนสุดท้าย ก็ไม่ว่ากัน (ก๊าก)

เราไปเปิดเฮฮาศาสตร์สาขาพะเยา เชียงราย เชียงใหม่ดีกว่า สร้างทีม(ฮา)แบบเข็มแข็ง

แต่อย่าให้น้าอึ่งไปใกล้วงน้ำชา พัฒนาเรื่องจิตมากนะคะ เดี๋ยวจะเป็น น้าอึ่งอ๊อบ คนสวย (น้อยกว่าหมอเบิร์ดหน่อย)แซ่เฮ(ที่ไม่ค่อยเฮ) เพราะจะมีแต่ท่าเรียบเฉย แล้วรังสีอำมหิตอาจจะแวะมาเยือนอีก

เขียนเมื่อ 

P 1. ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี

ต้องขออภัยจริงๆที่ตอบช้า  เพราะไม่กล้าเข้ามาอ่านบันทึกหลังจากพยายามเขียนจนจบ  กลัวบันทึกจะเปียก

ครับ  เดินทางค่อนข้างมากครับ

แต่อยากไปเชียงใหม่แวะหาน้าอึ่งอ๊อบกับดาวลูกไก่  อิอิ

ฝากบอกคนขี้น้อยใจด้วยน้า  55555

 

 

 

เขียนเมื่อ 

P 2. Handy

ต้องขอโทษด้วยครับ  ที่สวนป่าไม่ค่อยได้คุยกับอาจารย์

ว่าจะขอโปรแกรมอาจารย์ก็ลืมจนได้  เที่ยวหน้าครับจะขอใหม่ 

คิดถึงๆๆๆๆๆๆ

เขียนเมื่อ 

P 3. โก๊ะจิจัง แซ่เฮ ^๐^!

ขอบใจโก๊ะจิจังมากที่ช่วยเขียนบันทึกให้กำลังใจอ้ายจัง  ลุงหมอเขียนไม่ไหวแล้ว  กลัวบันทึกจะเปียก  อิอิ

น้องอ้ายบอกว่า  โก๊ะจิจังโทรไปให้กำลังใจ   อ้ายจังดีใจน้ำตาร่วงอีกเหมือนกัน  55555

 

เขียนเมื่อ 

P 4. paew

คุยกับ อ. แป๋ว  สนุกมาก  จะบอกให้  อิอิ

คิดดูซิเธอ  คนชอบวิ่งโชคดีขนาดไหน  ได้นั่งคุยกับ อ. แป๋วทั้งไปและกลับ  อิอิ

 

เขียนเมื่อ 

P 5. นายสายลม อักษรสุนทรีย์

เพิ่งรู้ว่าสายลมน้องพี่ก็เป็นดาราเจ้าน้ำตาเหมือนกัน  อิอิ

 

เขียนเมื่อ 

P 6. วัชรา ทองหยอด

คราวหน้า  อยากเจอจริงๆ  ใช่ไหม  อาจารย์ขจิต  อิอิ

 

เขียนเมื่อ 

P 7. พี่นิด

ขอบคุณแทนน้องอ้ายจังครับ  ที่พี่นิดช่วยให้กำลังใจ  อิอิ

เขียนเมื่อ 

P 8. อัยการชาวเกาะ

แหมๆๆๆๆๆ รู้ทันๆๆๆๆๆ  ว่า  อิอิ  555555 ก๊ากส์ๆๆๆๆๆ  ไปงั้นเอง

เขียนไม่จบดี  เขียนต่อไม่ไหว  จะเข้ามาตอบก็ไม่ไหว  กลัวบันทึกเปียก  เลยมาตอบช้าหน่อย  อิอิ  55555  ก๊ากส์ๆๆๆ

 

 

เขียนเมื่อ 

P 9. Sasinanda

ขอบคุณมากครับที่มาให้กำลังใจ  อิอิ

เขียนเมื่อ 

P 10. อ.ลูกหว้า

ไปสวนป่า  ไม่ค่อยได้คุยกับ อ. ลูกหว้าเลย

เอาเก็บไว้คุยที่พิดโลกดีกว่า  5555555

 

เขียนเมื่อ 

P 11. จันทรรัตน์

แหมๆๆๆ  ลืมเอารูปขึ้นให้ดู

การพบกันครั้งยิ่งใหญ่ที่หน้าส้วม  เอาขึ้นให้แล้วนะครับ  อิอิ

 

 

  • ท่านพี่ใจหาย....เพราะติดลูกสาวแน่ๆเลย
  • .......
  • ลูกจะโตขึ้น...ถ้าพ่อแม่คอยเฝ้าระวังอยู่ห่างๆ.....และพร้อมจะวิ่งเข้าหาเพื่อปกป้องเมื่อต้องการนะค่ะพี่ขา......
  • .......
  • โทรศัพท์มีไว้ทำไมมี....โทรคุยให้บ่อยเข้าไว้....ใจหายก็จะดีขึ้นเองค่ะ.....G2K....มีไว้ทำไม.....ก็เข้าไปเจาะแจ๊ะหน่อยซิท่านพี่.....
  • พ่อลูกเข้ามาคุยกันในบล็อก.....สุขสันต์นะพี่.....ไม่เคยลองก็ใช่ว่าจะลองไม่ได้.....ลองคุยกันสนุกๆอย่างที่คุยกับพวกเราชาวเฮซิค่ะ....น้องอ้ายก็จะหายเหงา....ท่านพี่ก็จะหายเหงาค่ะ
  • .......
  • คุยในเรื่องที่ใจอยากคุยนะค่ะพี่ขา.....ทั้งพ่อทั้งลูกจะเข้มแข็งขึ้น.....พร้อมเผชิญโลกกว้างไปด้วยกันต่อไปค่ะ
  • .......
  • แวะมาเตือนว่า......อย่าลืมใจคุณณุ...คนที่อยู่ข้างกายด้วยนะค่ะ....ท่านพี่ใจหาย......คุณณุไม่ใจหายกว่าหรือค่ะ.....ก็ทั้งลูกทั้งพ่อ....ไม่อยู่ข้างกายนี่ค่ะ
เขียนเมื่อ 

P 12. น้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮ

อย่างไรน้าอึ่งอ๊อบก็อยู่ข้าง ๆ ไว้ให้หมอแนะแหน แก้หง่อมได้ ถ้าแม้ว่าจะคิดถึงเป็นคนสุดท้าย ก็ไม่ว่ากัน (ก๊าก)

 

หง่อม = แก่

ง่อม   =  เหงา

ไม่แน่ใจ  น้าอึ่งอ๊อบว่าคนชอบวิ่งแก่รึเปล่า ?

ขอบคุณมากๆที่ให้กำลังใจน้องอ้ายจัง  อิอิ

อ้อ  ขอบคุณที่ให้กำลังใจพ่อน้องอ้ายจังด้วย  555555

 

เขียนเมื่อ 
  • น่าสงสารคนไกลลูก
  • แต่ขำๆๆที่ไปพบกันที่ส้วม
  • มั่นใจว่าน้องอ้ายเข้มแข็ง
  • เท่าที่สัมภาษณ์และรับรู้ได้
  • ทีมคนฮา อิอิ
เขียนเมื่อ 

P 24. หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ

คนชอบวิ่งก็ยังอยู่ข้างกายแม่นุจ้า  กอดทุกคืนเลย  อิอิ

ขอบคุณมากที่ให้กำลังใจและให้สติ

หมอเจ๊เข้มแข็งและเก่งกว่าที่คิดเยอะเลย  ช่วยให้การอบรมครั้งนี้สมบูรณ์ขึ้นมาก  อิอิ

สบายใจแล้ว  ถึงมานั่ง  อิอิ  ตอบความเห็นได้  55555

 

เขียนเมื่อ 

P 26. ขจิต ฝอยทอง

อ. ขจิตเข้าใจถ่ายรูปคนโชคดี  มีคนสวยนั่งขนาบซ้ายขวาเลย  อิอิ

คิดถึงน่ะ

 

เขียนเมื่อ 
  • เอารูปนี้มาให้ดู
  • จะได้ไม่ร้องไห้ ฮ่าๆๆ
เขียนเมื่อ 

P 29. ขจิต ฝอยทอง

นั่นสินะ  น้องอ้ายจังเป็นพี่ใหญ่  ต้องเป็นตัวอย่างน้องๆ  อิอิ

 

เขียนเมื่อ 

คุณหมอ ครับ ตอนลูกสาวคนเดียวของผมไปเรียน high school ที่ NZ เธอไปคนเดียวด้วย โอยแม่มันร้องให้ไปสามวันสามคืน ลูกงี้เฉยเลย กล้าจริงๆ ตอนนี้กลับมาอยู่ ABAC ใกล้จบแล้วครับ  น้องอ้ายอยู่พะเยา หมอก็วิ่งไปได้นี่ อิอิ   (ไม่รู้ถึงเมื่อไหร่เน๊าะ) น้องอ้ายเก่งครับ

เขียนเมื่อ 

P 31. บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)

ทั้งพ่อทั้งแม่แอบร้องไห้กัน  เพราะต่างก็กลัวอีกคนใจเสีย  55555