พ่อ-แม่ ชุมชน อปท. สถาบันอุดมศึกษและ สทศ. จะต้องวิเคราะห์ปัญหา และสาเหตุของปัญหา ในเรื่องเด็กฆ่าตัวตายในช่วงการสอบเอนทรานซ์ กันอย่างจริงจัง และต้องร่วมกันหาทางออกในปีต่อไป อย่าปล่อยให้เกิดการตายแบบยกครัวอีกเลย

 

       อ่านข่าว วันศุกร์ที่ 16 พฤษภาคม 2551 นายจิราวัฒน์ เลิศกุลอุยไพศาล  นักเรียนชั้น ม. 6 โรงเรียนนาเชือกพิทยาสรรค์  ได้สมัครสอบตรงเข้ามหาวิทยาลัยและได้รับคัดเลือกแล้ว แต่นักเรียนยื่นสละสิทธิ์และได้ยื่นสมัครในระบบเอนทรานซ์กลาง โดยเลือก ม.เกษตรศาสตร์ ปรากฏว่าช่วงคะแนนที่ตนเองทำได้ อยู่ในช่วงที่มีสิทธิ์ได้รับการคัดเลือก แต่ไม่ปรากฏชื่อว่าได้รับการคัดเลือก ติดต่อใครก็ไม่ได้ ไม่รวดเร็วทันใจ ในที่สุดก็ตัดสินใจ “ยิงตัวตาย”

 

ข่าววันนี้(19 พ.ค.2551)  ปรากฏข่าว นักเรียน ม.6 โรงเรียนสิงห์บุรี  น.ส.สุขชญา แก้วสมชาติ   ผูกคอตาย ด้วยสาเหตุคือเครียดไม่มีทุนเรียนต่อ หรือไม่มีเงินค่าลงทะเบียน 25,000 บาท โดยพ่อแม่เสนอว่า ค่อยสอบใหม่ ปีหน้า (ได้รับคัดเลือกเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยศิลปากร)

       อ่านทั้ง 2 ข่าว แล้วเศร้าครับ  กรณีนี้ ไม่ใช่เด็กเท่านั้นที่เสียชีวิต พ่อ-แม่  ปู่ ย่า ตา ยาย ผมคิดว่า “ตายทั้งเป็นแบบยกครอบครัว”  ถ้าเป็นครอบครัวเรา เราจะทำอย่างไร  ผม ภรรยา และญาติ คงตายทั้งเป็นแบบยกตระกูล เช่นกัน

 

       สาเหตุของเรื่องนี้ อยู่ที่ไหน  อาจเป็นเพราะ

1)    เด็กขาดความสามารถในการเผชิญปัญหา ขาดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ แก้ปัญหาชีวิตไม่ได้

2)    ไม่มีองค์กรที่สามารถปรึกษาได้แบบเร่งด่วน เมื่อมีความเครียดในชีวิต (หรือถ้ามี เด็กก็ไม่ทราบ)

3)    ระบบแนะแนวในโรงเรียน “ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง”  เด็กไม่รู้ว่า มีทุนการศึกษา/มีกองทุนกู้ยืมเพื่อการศึกษา  ไม่รู้ว่า ในมหาวิทยาลัยมีทุนการศึกษาที่มากพอเกือบทุกมหาวิทยาลัย

4)    ระบบเฝ้าระวังในหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต โดยพ่อ แม่ ชุมชน หรือท้องถิ่น ไม่มีประสิทธิภาพ

5)    มหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในฐานะหน่วยรับ(รวมทั้ง สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ สทศ.) ไม่มีการการวิเคราะห์ความเสี่ยง ปัจจัยเสี่ยง  ประเด็นวิกฤติ ที่อาจเกิดขึ้นในช่วงการสอบคัดเลือก เราจะได้ร่วมกันป้องกัน หรือเฝ้าระวังกันอย่างเป็นระบบ(มหาวิทยาลัยควรบอกด้วยซ้ำว่า  สำหรับนักเรียนที่สอบเข้าเรียนได้ หรือไม่ได้ หรือมีข้อสงสัยใด  สำหรับมหาวิทยาลัย.... ให้ติดต่อที่คณาจารย์/เจ้าหน้าที่ ดังรายชื่อต่อไปนี้คือ...)

 

 

ผมอยากให้ พ่อ-แม่  ชุมชน  องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

สถาบันอุดมศึกษา  สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ หันมามองปัญหาเรื่องนี้กันอย่างจริงจัง วิเคราะห์ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในแต่ละปี แล้วกำหนดบทบาทว่า ในช่วงประกาศผลการสอบเช่นนี้ หรือช่วงเปิดเทอมใหม่ เช่นนี้ ปัญหาอะไรอาจเกิดขึ้นได้บ้าง  และมีทางออกอย่างไรได้บ้าง  หลังจากนั้น ทุกฝ่ายก็ต้องคอยระวัง

 

       ขอให้ใช้ 2 กรณีนี้ เป็นบทเรียนสำหรับทุกคน  ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายเถิด อย่าให้เกิดขึ้นอีกเลย  สำหรับจังหวัดนนทบุรีแล้ว เรื่องนี้เป็นแรงบันดาลใจและจะเป็นกรณีศึกษาที่สำคัญ ที่ผมจะนำไปหารือกับเครือข่ายผู้ปกครอง ผมจะพยายามหาทางสัมมนาเพื่อพูดคุยเรื่องเหล่านี้กับผู้ปกครองและโรงเรียนทั้งจังหวัด(ถ้าผมมีโอกาส)  ผมอยากเห็นสังคมแบบเอื้ออาทร  อย่างเช่นปัญหา ขาดเงินลงทะเบียนเรียน เพียง 25,000 บาท ผมเชื่อว่า เพียงแค่ชาวนนทบุรี ร่วมกันทำบุญวันเกิดคนละ 100 บาท ต่อปี ก็จะมีทุนให้เด็กนักเรียน-ลูกหลานชาวนนท์ได้เรียน ประมาณ 80 ล้านบาท ต่อปีแล้ว   ทุกคนในสังคม ต้องมีแนวคิด เรื่อง “ลูกตัวเอง”   ”ลูกห้องเรียน”   “ลูกในซอย”  “ลูกในชุมชน” เราดูแลลูกเราได้ดีเพียงคนเดียว แต่ลูกชาวบ้านไปไม่รอด  อย่าวังเลยว่าลูกเราจะอยู่รอดในสังคม