นานมาแล้ว....มีอาจารย์ผู้สอนวิชาฟิสิกส์มหา'ลัยราชภัฎแห่งหนึ่งของภาคเหนือ ได้ให้แนวคิด มุมมองชีวิตภายใต้เงื่อนไขของธรรมชาติกับลูกศิษย์คนนี้ ว่า...
คลื่นแห่งสัจธรรมของธรรมชาติเคลื่อนพลิ้วอยู่ทุกจังหวะเวลาด้วยความสอดคล้องผสมผสานอย่างกลมกลืนด้วยกระบวนการที่ซับซ้อนชั่วนิรันดร์ ตราบเท่าที่โซ่สัมพันธ์แห่งธรรมชาติยังมั่นคง แนบแน่นตามวิถีของมัน
มนุษย์ผู้ถือตัวเองว่าเป็น "ผู้รู้" เรียกตนเองว่า "คนเมือง" นับวันจิตวิญญาณจะถูกดูดซับเข้าหาจุดศูนย์กลางของวัตถุและการแสวงหาอันผิดเป้าหมาย เขาเหล่านั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจที่ทำลายกระบวนการแห่ง "สัจจะ" ของธรรมชาติให้สับสน ไร้ระเบียบ วันแล้ววันเล่า
หากแม้นธรรมชาติหยิบยื่นภัยพิบัติให้มนุษยชาติบ้างเป็นการตอบแทน ก็ขอให้ระลึกไว้เถิดว่านั่นเป็นการส่งสัญญานเตือนว่า ท่านกำลังคุกคามสัจธรรมแห่งเรา ที่ท่านดำรงอยู่ด้วยความเขลาของท่านเอง หากมิสำนึก ... คำเตือนครั้งต่อไปอาจใหญ่หลวงจนท่านไม่จำเป็นต้องสำนึกอีกต่อไป
ศิษย์คนนี้ยังเคารพรักอาจารย์เสมอค่ะ
ขอบคุณนะค่ะสำหรับกำลังใจ
ขอบคุณสำหรับแง่คิดๆดีช่วงภาวะโลกร้อนค่ะ