เพื่อน ๆ ร่วมงานก็ต่างแยกย้ายไปบ้างก็ลงไปทานข้าวด้านล่างริมเขา

โลกแห่งความคิดถึง..? ทำไมมาคิดถึงกันตอนนี้น่า  มีอะไรเป็นสาเหตุให้เราคิดถึงกันรึเปล่า...แล้วคุณละตอนนี้คิดถึงใครอยู่นะ  ฮิ ฮิ ฮิ

 

หลังกินข้าวเที่ยงแล้วผมเดินย่อยอาหารรับอากาศบริสุทธิ์ไปมาอยู่ภายในตึกหลายร้อยล้านที่ยาวเหยียดริมเชิงผาใกล้ยอดเขาเกาะยอ

สายฝนพรำ ๆบนสะพานป๋า

ก็มีแต่ผมเท่านั้นนะ ที่เดินฟังเสียงสายฝนอยู่  เพื่อน ๆ ร่วมงานก็ต่างแยกย้ายไปบ้างก็ลงไปทานข้าวด้านล่างริมเขา  ขณะนี้ฝนตกหนักมากเลยละ 

ข้างเขาแดงคือเมืองสงขลาหายไปแล้ว...

 วันนี้ติดกล้องตัวเล็กมาด้วยเลยทดลองกดภาพปลายฝนกำลังจะจาง ๆ ไปแล้วละ

ช่วงที่ฝนตกนะคิดถึงใครต่อใครคงโดนฝนบ้างละนะ  ฝนตกลงมาอย่างนี้เป็นไงบ้าง 

ดูบนภาพสิ  เมฆฝนดำมาอีกแล้วละ...

 แต่ที่แน่ ๆ ผมคิดถึงมากตอนนี้ก็คงเป็นเจ้ารถนะที่จอดสนิทไว้ใต้ต้นไม้  เกรงโดนเรียวไม้เวลาลมแรงและสายฝนตกหนักมันจะหักแล้วหล่นลงมาตีเจ้ารถ  เพราะที่จอดไว้นะไม่คิดว่าจะมีฝนเลยวันนี้..แล้วคุณละคิดถึงใครบ้างนะ  ฮิ ฮิ ฮิ