ถ้าคุณแน่..อย่าแพ้ "แดจังกึม"


สายใยรักแห่งครอบครัว

ถ้าคุณแน่..อย่าแพ้...แดจังกึม...

กลับจากงานคลินิกเกษตรเคลื่อนที่ฯ ที่จังหวัดปทุมธานี ผมก็ออกพื้นที่อีก 2-3 วัน กลับมาก็ได้รับทราบว่าต้องไปรับเสด็จ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายา ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร      ในโครงการ สายใยรักแห่งครอบครัว ที่อำเภอโพธิ์ตาก

เราออกเดินทางกันตั้งแต่เช้าของวันที่ 7 พฤษภาคม เพื่อเตรียมงานให้ทันเวลาเย็น โดยมีทีมงานบางส่วนเดินทางล่วงหน้าไปก่อนหลายวัน..

ครัวสายใยรัก คือจุดที่ผมได้รับมอบหมายให้ดูแลช่วยแม่บ้านสายใยรัก เตรียมอาหารเพื่อเลี้ยงเกษตรกรผู้มาร่วมงาน

พอถึงจุดหมาย งานแรกที่ต้องทำคือยกกระสอบข้าวสารสิบกว่ากระสอบ..

 

จากนั้นก็ยกรังถึงบรรจุข้าวขึ้นนึ่งบนเตาแก๊ส เกือบสิบเตา

พอข้าวสุกก็ยกข้าวร้อน ๆ ไปให้แผนกบรรจุลงกล่องในโรงครัว

ยกกับข้าวจากแผนกปรุงให้ฝ่ายบรรจุ

แล้วยกกล่องที่บรรจุเสร็จแล้วกลับมาเก็บที่ห้องเสบียง(โดยมีคุณตุ้ม กับน้องเป้าเป็นผู้ดูแล)

เพื่อที่จะยกออกไปให้แผนกจ่ายเสบียงเมื่อมีเกษตรกรมาเบิก...(น้องอ้อม กับพี่ปุ๊...)

.....แล้วผมก็ ยกรังถึงบรรจุข้าวขึ้นนึ่งบนเตาแก๊ส พอข้าวสุกก็ยกข้าวร้อน ๆ ไปให้แผนกบรรจุลงกล่องในโรงครัว ยกกับข้าวจากแผนกปรุงให้ฝ่ายบรรจุ แล้วยกกล่องที่บรรจุเสร็จแล้วกลับมาเก็บที่ห้องเสบียง เพื่อที่จะยกออกไปให้แผนกจ่ายเสบียงเมื่อมีเกษตรกรมาเบิก...ยกน้ำใส่หม้อนึ่ง...ยกกล่องโฟมให้ฝ่ายบรรจุ....

แล้วผมก็ยกอีกรอบ แล้วก็อีกรอบ....แล้วก็อีกรอบ....ฯลฯ

*****************************************************

ผ่านไปครึ่งวัน..เริ่มมีแม่บ้านถามว่า..คุณมาจากไหน...?”เขาคงไม่เคยเห็น ลูกจ้างหัวใจเถ้าแก่.. แบบนี้บ่อยนัก หรืออาจจะงงกับชุดเครื่องแบบครึ่งท่อน (เสื้อกล้าม) ของผมก็เป็นได้...คำตอบก็คือ... ผมมาจากเกษตรครับ....

ผ่านไปถึงช่วงบ่าย...นอกจากคำถามที่แสดงความห่วงใยว่า.. ทานข้าวแล้วยัง.. ก็ยังมีคำถามเชิงหยอกเอินให้หายเหนื่อยกันทั้งคนถามและคนถูกถามว่า.... ขยันจัง...มีแฟนหรือยัง.. ซึ่งคำตอบคือ ลูก 2 คนแล้วครับ แล้วก็ยกหม้อข้าวร้อน ๆ ไปเทให้คนถามบรรจุกล่องต่อไป..

" รายงาน ๆ ๆ น้ำดื่มเรากำลังจะหมดครับ.."  

ผมถือถังน้ำเปล่าเดินเข้าไปหา  เลขาโรงครัว (พี่อ๋อเสื้อเหลือง)

แต่ถนนเริ่มถูกปิด..เพราะใกล้เวลาเสด็จ รถน้ำไม่สามารถเข้ามาส่งได้..โทรศัพท์มือถือถูกสั่งให้ปิด..ติดต่อขอความช่วยเหลือไม่ได้อีก.....

ประกาศ ๆๆๆ นี่คือน้ำดื่มถังสุดท้ายที่เรามี...ใครทานข้าวแล้วยังไม่ได้ทานน้ำ..ขอให้รีบมาทาน...

อากาศตอนบ่ายที่ร้อนระอุ..ยิ่งอยู่ใต้เต็นท์ยิ่งอบอ้าว...ยิ่งอยู่ใกล้เตาไฟตลอดเวลายิ่งร้อนทวีคูณ...พัดลมมีแค่ 3 ตัว คนที่อยู่กับเตาไฟหมดสิทธิ์ใช้เพราะลมจะพัดแก๊ส...

คนที่มารับข้าวกล่องเริมออกันแน่นเพราะข้าวเริ่มสุกไม่ทัน...ทุกคนงานล้นมือ..แล้วนั่น..น้องอ้อม..แผนกจ่ายข้าวกล่อง..เป็นลม...

ต้องหาทางไปเอาน้ำกินมาให้ได้...??? (พี่แอ๊ว...หัวหน้าแดจังกึม..)

โชคดีที่คนถือกุญแจรถเดินกลับมาที่โรงครัว...แต่ถนนเริ่มถูกปิด..ผมรีบวิ่งไปขอความร่วมมือเจ้าหน้าที่จราจร...แล้วก็ขอร้องให้เจ้าหน้าที่ อพปร.ที่มาทานข้าวแต่ไม่มีน้ำกินให้ช่วยขนถังน้ำ 18 ถังขึ้นรถ แล้วติดรถไปช่วยยกถังน้ำด้วย 2 นาย (ได้น้ำติดก้นถังพอรองท้องไปก่อน)

บนรถที่จอดตากแดดทั้งวัน.....ร้อนระอุทั้งอากาศ...เบาะ.....และพวงมาลัย.... ผมพึ่งนึกได้ว่าตัวเองอยู่ในชุดเสื้อกล้าม..เมื่อขับผ่านเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดเครื่องแบบเต็มยศหลายนาย...แต่ที่ทำได้ก็คือ...ขับตะบึงไปหาน้ำ...

ถึงจุดรับเสด็จจุดที่ 1 ถังน้ำดื่มที่มีน้ำแข็งแช่เย็น ๆวางเป็นระยะเต็มพื้นที่......ไม่มีเวลาสนใจมากนัก ได้น้ำจากเครื่องกรองน้ำของกรมทรัพยากรน้ำที่ต่อสาย ขึ้นมาใส่ถังในรถช่วยให้ไม่ต้องยกหนัก...เมื่อขับกลับถึงโรคครัวมีคนพูดว่า... ไชโย...เรารอดตายแล้ว..เรามีน้ำกินแล้ว..

ปล. ที่เล่ามาทั้งหมดไม่ได้คิดจะอวดอ้างหรือชมว่าตัวเองเก่ง ขยัน หรือดีเลิศ ทุกคนมีงาน...โดยเฉพาะกลุ่มแม่บ้านที่ ครัวสายใยรัก ที่เตรียมงานล่วงหน้าเหนื่อยมาก่อนผมตั้งหลายวัน เมื่อเช้าก็ตื่นมาเริ่มทำครัวตั้งแต่ ตี 3 .......ยังไม่ได้พักเลย...

กลุ่มหุงข้าวทั้งร้อนแดดและร้อนไฟในเตา

กลุ่มทำกับข้าวดีหน่อยที่มีทีมละ 3 คนแบ่งหน้าที่ชัดเจน พอผัดเสร็จพอมีเวลาพักช่วงสั้น ๆ (ได้ผิงไฟเป็นระยะ)

กลุ่มบรรจุลงกล่องอยู่ในห้องที่อากาศไม่ผ่าน ความร้อนอากาศเพิ่มขึ้น คนก็เยอะ ข้าวที่บรรจุก็ร้อน กับข้าวก็ร้อน รีบก็รีบ ไม่มีเวลาลุกออกมาหายใจหายคอ

กลุ่มขนเสบียงก็เดินทั้งวันจนเท้าบวม

กลุ่มจ่ายเสบียงก็เจอคลื่นมหาชนจนเป็นลมไป 1 คน

ผมจึงต้องคอยเป็นกำลังใจให้เขา ช่วยให้เขายืนหยัดทำงานต่อไปได้ด้วยความรู้สึกดี ๆ และเพื่อพิสูจน์ตัวเองว่า ยักษ์ในตัวเองยังตื่นอยู่หรือไม่

ถ้าคุณแน่..อย่าแพ้...แดจังกึม...

หลายคนที่มารับเสด็จอาจไม่ได้กินอาหารฝีมือพวกเรา..อาจต้องทนหิว คงต้องขออภัยที่พวกเราไม่สามารถให้บริการได้หมดทุกคน โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทหารที่โผล่มาจากราวป่าเมื่อท่านเสด็จกลับแล้ว(ด้วยความหิวโซ) แต่กับข้าวที่บรรจุเสร็จของเราหมด ได้ข้าวเพียงเล็กน้อย กับข้าวอีกนิดหน่อย ช้อนก็ไม่พอ     ใส่ถุงรวม ๆ กัน กับแววตาเห็นใจจากแม่บ้าน กลุ่มนี้น่าจะได้คนละ 2 กล่องด้วยซ้ำไป.. แม่บ้านกล่าวขณะขนของเข้าเก็บในโรงครัว.. พรุ่งนี่ค่อยมาจัดการต่อ..วันนี้เก็บเข้าข้างในก่อน เหนื่อยแล้ว...

ปล.2 ผมแปลงร่างคืนเป็นชุดเครื่องแบบสีกากีเพื่อเข้าแถวส่งเสด็จ และแปลงร่างเป็นเด็กโรงครัวอีกครั้งตอนเก็บของ….

 

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 181870เขียนเมื่อ 12 พฤษภาคม 2008 08:19 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 19:02 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (12)
  • Pขอบพระคุณอย่างสูงครับท่านอาจารย์
  • เห็นดอกไม้สวย ๆแล้วหายเหนื่อยเลยครับ

สวัสดีค่ะ

เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าแดจังกึม ทำงานสำเร็จได้ด้วยดี เพราะมียักษ์ใจดีนี่เอง  แล้วตกลงกินข้าวหรือยัง? ก่อนมายกของน่ะค่ะ

  • P สวัสดีครับ แหมถามเหมือนเพลงลูกทุ่งเลย กินข้าวรึยัง...กำลังเฮ็ดหยังอยู่น่อ..
  • นี่ พูดภาษาที่พี่อุ๊ไม่รู้มั่ง
  • ข้าวนะ กินแล้ว..แต่ไม่มีน้ำกินครับ 555
  • P พี่naree
  • นี่..มาอีกคน ต้องหาล่ามซะหน่อย
  • ว่าแต่ลืมอำไรครับ
  • ขอบคุณสำหรับคำอวยพร
  •  na ka

สวัสดีเจ้าค่ะ คุณอาปรีดา

หิวๆๆๆๆๆๆๆ เลยแวะมาหา คิคิ หิวๆๆๆๆ คิคิ คิดถึงค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^

  • Pน้องเกะกะจังหิวเหรอ...
  • เอานี่มีอาหารชั้นสูง แกงไข่มดแดงมาฝาก
  • อร่อยนา..
  • ตบท้ายด้วยนี่ มะม่วงน้ำดอกไม้เบอร์ 4 ทานให้อร่อยนะจ๊ะ.... ขอบใจที่แวะมาจ้า

ผมดูรูปแล้ว..รูปใส่เครื่องแบบ..หล่อสู้...รูปข้างล่างไม่ได้...เหมือนพระเอก..จาพนม..เลยครับ

  • P
  • 555+++ หล่อเหมือนจาพนมรึครับ...
  • ซ้าง.ก...อยู่ไส....
  • ขอบคุณที่ชมครับคุณครู 555+++ อีกที

สวัสดีค่ะ

* ให้รู้ซะบ้างว่าความสำเร็จของแดจังกึมมาจากฝ่ายพลาธิการ

* รูปหล่อข้างล่างเหมือนจะพนมเนอะ.....เหนื่อยไง

* ในที่สุดยักษ์ตัวใหญ่ก็ได้ทำงานแล้ว

* สุขสบายรับฤดูฝนนะคะ

  • ok. จา..พนม = จม..พนา
  • อย่างน้อยก็มีคำว่า..หล่อ 555
  • สบาย ๆ ครับครู
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี