ไม่มีร่องรอยในอดีตเลย เมื่อก่อนนี้ มีอาคารเดียวที่คุณพ่อเรียน และมีสนามบอลกว้างมาก แล้วมันหายไปไหนหมดนี่......เป็นคำพูดของคุณพ่อ
อ้าว คุณพ่อ นี่เวลาก็ผ่านมาตั้งหลายสิบปีแล้ว อะไรก็เปลี่ยนไปหมดแล้วค่ะ นักเรียนมากขึ้น อาคารไม่พอเรียน เขาก็ต้องปลูกสร้างขึ้นมาใหม่สิคะ
ดีใจ และมีความสุข ที่เห็นคุณพ่อเดินสำรวจโรงเรียนของคุณพ่อที่เรียนมาตั้งแต่ยังเด็ก
รอเวลาที่หลานรักคนสุดท้องไปสอบแข่งขัน
คุณพ่อก็จะนั่งสมาธิบ้าง เดินไปมาบ้าง
ครูอ้อยหาที่นั่งที่มีปลั๊กเสียบก็พอใจแล้ว ลมเย็นโชยมาบ้างเพราะเรานั่งริมน้ำ......
หลังจากที่ครูอ้อยพาลูกสาวไปกราบไหว้สักการะ เจ้าพ่อพญาแล มิ่งขวัญของชาวชัยภูมิ มีผู้คนหลั่งไหลมากราบไหว้ ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ ครูอ้อยก็ยังเชื่อ และลูกก็คงไม่แตกต่างจากครูอ้อย





มาอรุณสวัสดิ์ครูอ้อยแต่เช้าค่ะ
เห็นแล้วนึกถึงเวลาที่ตัวเองกลับไปโรงเรียนเก่าตอนประถม เอ๊ะทำไมสนามเล็กลง จริงๆแล้วตอนนั้นเราตัวเล็กนั่นเอง
ลูกสาวครูอ้อย ยิ้มสวยเหมือนคุณแม่ค่ะ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นเลย
สวัสดีค่ะน้องอุ๊.... a l i n l u x a n a =)
รักษาสุขภาพนะคะ
อรุณสวัสดิ์ครับ ครูอ้อย
รู้สึกว่าอาิทิตย์ที่ผ่านมา ครูอ้อยได้ทำหน้าที่ของความเป็นแม่ได้อย่างน่าประทับใจยิ่งนัก
เมือวาน เป็น วันแม่ ของออสเตรเีลีย รอบๆ เมืองที่ผมอยู่ ก็เลยมีแต่คนเอาดอกไม้ช่อใหญ่ มาวางขาย เพือให้คนซื้อไปฝากแม่ และในเมืองก็คึกคัก เพราะว่า หลายคนพาพ่อแม่ออกไปทานข้างนอกบ้าน ดูแล้วอบอุ่นดี
ขออวยพรให้คุณแม่ท่านนี้ สุขภาพแข็งแรง และมีความสุขนะครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์หมอ น้องชายครูอ้อย ...recovery
สวัสดีค่ะท่าน ผอ...นายประจักษ์
สวัสดีค่ะเพื่อนรัก ...... ทนัน ภิวงศ์งาม
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้องสาว ..... ครูปู
ขอบคุณมากค่ะ ปาท่องโก๋ ยิ้มได้ ของชอบ
* ว้าว น่าทึ่ง ค่ะ และเข้าใจความรู้สึกคุณพ่อ
* น่าภูมิใจกับลูกสาวนะคะ ว่าแต่ลูกสาวครูพี่จริงๆหรือคะ
* ใช่คนเดียวกับที่ภาพ หน้าหลักบันทึก 3 สาวใบเถา หรือเปล่าคะ
* น่าชื่นชมรร. ด้วยเช่นกันค่ะ
* อาปู ก็เป็นอาจารย์สอนที่ชัยภูมิ แต่อยู่ อ. หนองบัวแดงค่ะ
* มีความสุขค่ะ
สวัสดีค่ะน้องปู .....poo
ขอบคุณค่ะ