ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะเราอาจไม่เหลือเวลาสำหรับวันพรุ่งนี้

วันนี้ตื่นเช้าค่ะ

ไม่ได้อยู่เวร...บวกกับขี้เกียจลุกขึ้นจากที่นอนเลยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

อยู่ๆ ก็แวบคิดถึงเพื่อนสามีที่ประสบอุบัติเหตุทั้งครอบครัว.....

รู้สึกเศร้าและกลัวขึ้นมาทันที

วันนั้นเวลาประมาณบ่ายสาม กำลังเดินซื้อของที่โฮมโปร

เจ้าหน้าที่ที่ทำงานของสามีโทรมาแจ้งว่า

เพื่อนของสามีพร้อมครอบครัวประสบอุบัติเหตุ  พ่อ แม่ ลูกน้อยสองคน พร้อมพี่เลี้ยง

คนรายงานบอกด้วยนำเสียงสั่นเครือว่า เด็กน้อยพร้อมพี่เลี้ยงเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ

พ่อ แม่และลูกสาวคนเล็กที่คาดว่าอาการสาหัส 

เราทั้งคู่รีบไปโรงพยาบาลทันที ปรากฏว่าคนเจ็บยังมาไม่ถึง

เพราะมูลนิธิและรถพยาบาลต้องช่วยกันงัดร่างออกมาใช้เวลานานพอสมควร

เพื่อนๆ ที่ทราบข่าวรีบมาที่โรงพยาบาลเพราะคิดว่าน่าจะมาถึงโรงพยาบาลแล้ว

ไม่กี่อึดใจรถพยาบาลเปิดไซเรนดังสนั่น พาลทำให้ใจหวิวๆอย่างบอกไม่ถูก

รถพยาบาลนำหนูน้อยวัย 5 ขวบมาก่อน

ตลอดทางที่นำส่งพยาบาลและหมอบนรถพยาบาลปั๊มหัวใจให้เด็กมาตลอดทาง

มาถึง หมอที่รออยู่นับสิบ staff จากหลายฝ่ายพยายามจะช่วยหนูน้อยเต็มที่

แต่เด็กคงบาดเจ็บมากจนไม่อาจทนไหว เด็กน้อยวัย 5 ขวบเสียชีวิต ตามพี่ชายและพี่เลี้ยงไปอีกคน

หดหู่จริงๆค่ะ ส่วนพ่อและแม่ที่เป็นเพื่อนกันนั้นกระดูกหักหลายแห่ง รักษาตัวอยู่ ตอนนี้ปลอดภัยดีแล้ว

คงไม่ต้องบอกว่าพ่อและแม่จะรู้สึกอย่างไร...............

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก มากจนถ้ารู้มาก่อนคงอยากทำโน้นทำนี่ให้ก่อน

ถึงแม้จะไม่มีโอกาสจะต่อรองกับโชคชะตาเลยก็ตาม

กลับมามองตัวเองยอมรับว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ทำให้รู้สึกกลัว

 ไม่อยากให้เกิดกับใครๆอีกเลย........