หัวใจเจ้ากรรม
บางช่วงเวลาของชีวิต มีบ้างไหมค่ะ
ที่รู้สึกเหงา เศร้า ไม่มีใครเข้าใจ
และอยากอยู่คนเดียว
ไปในที่ที่ใครไม่รู้จัก
อยากอยู่กับตัวเองนิ่งๆ
จนได้ยินเสียงในหัวใจ
รู้นะว่าพรุ่งนี้ก็เป็นวันใหม่แล้ว
แต่ ..หัวใจเจ้ากรรม ..ยังไม่พร้อม
ไม่รู้ว่า กำลังใจ และเรี่ยวแรงหายไปไหน
หัวใจ..อ่อนไหวเหลือเกิน
สวัสดีค่ะ ครูเอ
หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส
หลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้น "เล็กนิดเดียว"
ยิ้มเข้าไว้นะค่ะ..^_^..
ฝากดาวกลมกลม ฝากสายลมไหวไหว
ฝากเมฆไกวไกว ฝากไว้ใกล้เธอ
ฝากจันทร์ใสใส ฝากสายรุ้งเบลอเบลอ
ฝากน้ำค้างเพ้อเพ้อ ฝากให้เธอชื่นชม
ฝากสายน้ำเอื่อยเอื่อย ฝากแสงแดดร่มร่ม
ฝากดวงใจกลมกลม ไว้ชื่นชมแด่เธอ..
-----^_^----
ครูเอจ๋า.....
แม้ว่าเราจะเพิ่งรู้จักกันและรู้จักกันผ่านG2K แต่ครูตุ๊กแกอยากบอกครูเอว่า เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ ถ้าครูเอเหงาหรือเศร้า เพื่อนคนนี้จะเป็นกำลังใจให้ครูเอเสมอจ่ะ
รักครูเอนะคะ สู้ๆค่ะ
บางเวลามัน เงีบยเหงาเหลือเกินค่ะ มองดูผู้คนในสังคมก็ท้อใจ เหนื่อยกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ และขอบคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจค่ะ
บางครั้ง เราต้องเข้มแข็ง เรากล้าเราเกร่ง เราสู้
ในบางที่ที่อ่อนแอ ก็อยากมีไหล่ของคนรักไว้ซบบ้างค่ะ
ขอบคุณค่ะ
หนูเหนื่อยจังเลย
หนูวิ่งหาอะไรก็ไม่รู้ อยู่เป็นนานสองนาน
สุดท้ายก็ เศร้า เพราะผิดหวัง หาไม่เจอ
เพราะหวังมากไปใช่ไหมค่ะ
มาบอกแบบป้าแดง ลอกคำตอบ ฮ่าๆๆๆ รอยร้าวในใจของนักสู้ ไม่ได้อยู่ที่การพ่ายแพ้ครับ แต่อยู่ที่ไม่ได้เริ่มต้นใหม่
กำลังคิดอยู่ว่า จะเริ่มต้นใหม่ค่ะ
เพียงแต่ยังไม่มีเรียวแรงจะลุกขึ้น
สวัสดีครับ
ใช่ครับ ความหวังเป็นเหมือนต้นไม้ที่เราปลูกไว้อย่างถนุถนอม
ย่อมโตหยั่งรากลึก
เช่นเดียวกับความผิดหวังและความเหงาครับ ที่เกิดขึ้นมา
โตและหยั่งรากลึกได้ เช่นกัน
ต้องกล้าที่จะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นครับ
กล้าที่จะพูดออกมา
เหมือนกับการถอนต้นนั้นทั้งต้นทั้งราก
แพ้อย่าง....รู้แพ้
ผิดหวังอย่างรู้สาเหตุที่แท้จริง
สิ่งนั้นจะเป็นบทเรียนที่ดีกับเราครับ
สุดท้าย
ความเหงาเป็นเรื่องแสนจะปรกติธรรมดาครับ
......................
ลองไปอ่านกลอนธรรมโลกสว่างนะครับ http://www.polpage.com/loksawang001.htm
โดยเฉพาะ
อักษรใจ
............
หากทุกข์ใจ ใช้อักษร กัลยาณมิตร
เป็นเพื่อนคิด เตือนจิตใจ ไม่ไหลหลง
จิตเตือนจิต สติมา พิจารณาปลง
ทุกข์ก็คง ลดลงได้ สุขกายใจ
อยากมีสุข ก็เขียนสุข ตัวหนาหนา
ติดข้างฝา ดูจดจำ ห้ามสงสัย
อยากเข้มแข็ง หรืออดทน ก็เขียนไว้
อยู่ที่ใจ ของเรา จะเฝ้าปลง
มองทุกวัน หมั่นทำใจ ให้ใสผ่อง
แล้วสิ่งนั้น จะสนอง ต้องประสงค์
กฏธรรมชาติ เป็นเช่นนี้ แสนเที่ยงตรง
จิตมั่นคง ปลงทุกข์ได้ สบายชีวา
..............
ผลบุญ
ด้วยความปรารถนาดี
อยู่ที่ใจ ของเรา จะเฝ้าปลง
มองทุกวัน หมั่นทำใจ ให้ใสผ่อง
แล้วสิ่งนั้น จะสนอง ต้องประสงค์
เห็นด้วยกับอาจารย์พลเดชค่ะ....สู้...สู้..ค่ะครูเอ
อยู่กับใจตัวเองสักพัก....จะเข้าใจตัวเองว่า....หาอะไร
ที่สำคัญ คือ อย่ากลัวที่จะยอมรับมัน.....รับมาเพื่อทำความเข้าใจให้ถ่องแท้.....เพื่อให้มันพูดกับเรา.....เดี๋ยวใจก็ดีเอง
อาการแบบนี้ ... ต้องไป "สวนดอก" อีกรอบครับ :)
อ่านแล้วรู้สึกว่า ทำไมเราคิดไม่ถึง...เรื่องแค่นี้เอง แค่ยอมรับ
น้อยคนนะค่ะ ที่จะยอมรับ และฟังความคิดเห็นของคนอื่น
โดยเฉพาะ การที่ยืนอยู่ด้วยตัวเองอยู่เพียงลำพังมานาน
ล้มก็ยังว่าไม่ล้ม เพราะไม่ยอมรับ
ขอบคุณค่ะ
ดีใจจังที่หมอเจ๊มาเยี่ยมค่ะ ครูเอคงเหนื่อย เพราะต้องคิดและสร้างด้วยตัวเอง ในขณะที่มองเห็นคนอื่นมีคู่คิด และหลงผิด คิดว่า ใช่
ไปแล้วไม่ ก็เจออาจารย์เลยค่ะ
เฮ้อ คุณหมอคงให้ยาไม่ครบค่ะ กลับมาแย่กว่าเดิม ฮึ
ตามมาให้กำลังใจครับ อย่าซึมเศร้า มองไปข้างหน้า แลเหลียวข้างหลัง แสงสว่างยังเรืองรอง ความมืดเคลื่อนคล้อยไป
ครอบครัว g2k ยังให้กำลังใจกันไม่ได้ขาด ไม่เชื่อลองดู
สวัสดีค่ะ ครูเอ
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณครูเอ
· เห็นชื่อบันทึก..เหงา แล้วก็ต้องบอกว่า...คนไม่มีราก เป็นบ่อยค่ะ บางทีเหงาทั้งที่อยู่ท่ามกลางผู้คนและเพื่อนฝูงด้วยค่ะ
· ไม่ปลอบนะคะ มีคนปลอบเยอะแล้ววววว....อิ อิ อิ ...
· ร้อยคำพันคำ ไม่สามารถทำให้เรารู้สึกได้ตามนั้นหรอกค่ะ
· ....ถ้าเราไม่ ทำใจ ยอมรับ เรียนรู้ กับมัน
· แวะนำข้อความที่ตัวเองชอบมาให้ค่ะ
· ก็เพราะมนุษย์ทุกคนเปรียบเช่นนักรบในสมรภูมิชีวิต เราจึง
· ...ต้องผ่านความเจ็บปวด ความหวาดกลัว ความเดียวดาย
· ...และต้องผ่านความเปราะบางที่จะรับรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองและสรรพสิ่ง
· ...จึงจะเป็นนักรบอย่างแท้จริง
ครูเอคะ เราเป็นนักรบค่ะ ต้องรบ แพ้หรือชนะ ก็ได้รบแล้วนี่นา...^_^
สวัสดีครับ
สบายดีไหมครับ
..........
สวัสดีค่ะน้องครูเอ
ในโลกนี้ไม่มีใครที่จะเข้าใจตัวของเราและใจของเราได้เท่ากับตัวเอง...
การอยากอยู่นิ่ง ๆ คงมาจากจิตใต้สำนึกของเราเองมังคะ ที่เริ่มจะบอกเราว่า กลับมาสู่ตัวเองได้แล้วนะ..
เพราะเราอาจจะหลงทางไปไหน ๆ มามากแล้ว
คิดโน่น คิดนี่ ฟังคนโน้น ฟังคนนี้
แต่ยังไม่ได้คิดในสิ่งที่ใจอยากคิดและก็ยังไม่ได้ฟังในสิ่งที่ใจอยากจะบอก
ลองนอนนิ่ง ๆ เป็นดักแด้สักวัน...
คิดในสิ่งที่ใจอยากคิด อยากเป็น และฟังในสิ่งที่ใจอยากบอก
แล้วใช้เหตุผลตรึกตรอง ตัดสินใจ สรุปความรู้สึก นึกคิดด้วยตัวเอง
.......ใจเราเท่านั้นที่จะเข้าใจเรา.........
ยิ้ม ๆๆๆ ค่ะ
บางทีความเหงาก็งดงาม และน่าค้นหาค่ะ
อ่อนไหว แต่อย่าอ่อนแอเป็นพอนะคะ
ขอเข้ามาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจนะคะ