อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณครูเอ

·      เห็นชื่อบันทึก..เหงา แล้วก็ต้องบอกว่า...คนไม่มีราก เป็นบ่อยค่ะ บางทีเหงาทั้งที่อยู่ท่ามกลางผู้คนและเพื่อนฝูงด้วยค่ะ

·      ไม่ปลอบนะคะ มีคนปลอบเยอะแล้ววววว....อิ อิ อิ ...

·      ร้อยคำพันคำ ไม่สามารถทำให้เรารู้สึกได้ตามนั้นหรอกค่ะ

·      ....ถ้าเราไม่ ทำใจ ยอมรับ เรียนรู้ กับมัน

·      แวะนำข้อความที่ตัวเองชอบมาให้ค่ะ

·      ก็เพราะมนุษย์ทุกคนเปรียบเช่นนักรบในสมรภูมิชีวิต เราจึง

·      ...ต้องผ่านความเจ็บปวด ความหวาดกลัว ความเดียวดาย

·      ...และต้องผ่านความเปราะบางที่จะรับรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองและสรรพสิ่ง 

·      ...จึงจะเป็นนักรบอย่างแท้จริง

ครูเอคะ เราเป็นนักรบค่ะ ต้องรบ แพ้หรือชนะ ก็ได้รบแล้วนี่นา...^_^