สนุก สนาน สำราญใจ ไร้ทุกข์ สุขตลอด

อย่างนี้เขาเรียกว่าติดดินครับ

ผมไปภูเก็ตคราวนี้ด้วยความตั้งใจ  แต่ผมเป็นคนมีกรรมที่ยังใช้ไม่หมดในชีวิตจึงมีงานซ้อนๆเข้ามาเสมอ  ตั้งใจจะไป 25 กลับมาจากอิตาลีลูกน้องบอกต้องไปบรรยายที่ปัตตานีวันที่ 26

แล้วเราจะไปภูเก็ตอย่างไร  เสาะหาหนทางแล้วต้องนั่งเครื่องมา กทม.ก่อนแล้วค่อยบินไปภูเก็ต  ไปได้วันเดียวก็มีอันต้องไปลำพูนอีก

จึงต้องบินแต่เช้ามืดกลับก่อนใคร  ไปลำพูน  แล้วใครจะตื่นมากอดกับผม  แต่ผมได้คุณอรและคุณเอกช่วยเหลือรับส่งตลอด

ผมดีใจได้ไปนอนหลับเกาะเฮ  กี่ชั่วโมงไม่รู้หันไปดูหนูมะปรางนอนอยู่เตียงผ้าใบข้างๆ  แต่ได้ถ่ายรูปมาฝากครับ