ถึงพ่อค่ะ
พ่อ ณ ขณะนี้ อายุ 78 ปี
พ่อเป็นลูกคนเล็กของนายสถานีรถไฟที่อุดรฯ ชื่อปู่แก้วกับย่าแดงเป็นชาวนา ดิฉันไม่เคยเห็นท่านทั้งสอง เห็นแต่รูปถ่ายขาวดำเก่า ๆ ที่ติดอยู่ที่ฝาผนังบ้าน
พ่อมีพี่น้อง 4 คน พี่สาวคนโตของพ่อ ป้าทองสุข เธอแต่งงานอยู่กินกับพ่อค้าคนจีน มีพี่ชายคนที่สองเป็นนายสถานีรถไฟอยู่อุตรดิตถ์ และมีพี่ชายคนที่สามอายุห่างกัน 3 ปี ลุงชัย ทำงานเคยขับรถเมย์ขาว ขับรถ รสพ เหมือนกัน
พ่อเล่าให้ฟังว่า พ่อเรียนจบ ม.8 สมัย หนุ่ม ๆ ชีวิตครั้งหนึ่งพ่อเคยรับราชการเป็นครูทีโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรฯ ได้เงินเดือนสมัยนั้น 80 บาท และพ่อบอกพ่อเคยเป็นนายสิบทหาร(ช่าง) มีเพื่อนมากมาย ขณะนั้นเงินเดือนราชการไม่พอใช้ พ่อเลยลาออกไปทำงานเอกชน ขับรถรับจ้างขนส่งจากอุดรฯไปกรุงเทพฯ เขาให้ค่าจ้างมากกว่าราชการ คือ 100 บาท จนพ่อพบกับแม่ที่กรุงเทพฯ แล้วสร้างครอบครัวด้วยกัน อยู่แถวคลองมักสัน ตอนนั้นพ่อบอกพ่อเป็นพนักงานขับรถเมย์ขาว รถบริการของ ขสมก ระยะหนึ่ง สุดท้ายที่ดิฉันรับรู้ด้วยตัวเอง เมื่ออายุประมาณ 5 ขวบ พ่อขับรถรับส่งพัสดุภัณฑ์ (รสพ) ทำงานนี้มาหลายปี
พวกเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน พ่อแม่ลูกอีก 5 คน ขณะนั้นยังไม่มีน้องอีก 3 คน แม่กับน้องอยู่กรุงเทพฯ ดิฉัน กับพี่สาวอีกคน ชื่อ พิกุล เรา 2 คน พ่อมาฝากอยู่กับป้าทองสุขที่ห้วยสามพาด อ.กุมภาวาปี ที่อุดร ในช่วงนั้นเอง พี่สาวของดิฉันได้เสียชีวิตจากโรคที่ชื่อว่า "กาฬโรค" ซึ่งตอนนั้นดิฉันอายุ 7 ขวบ จนดิฉันเรียนจบชั้น ป 4 พวกเรามีบ้านในที่ดินของตัวเองและมาอยู่ร่วมกันพ่อแม่ลูกอีก 5 คน ตั้งแต่ปี 2512 เป็นต้นมา พ่อยังขับรถ รสพ จำได้ขณะนั้นดิฉันอยู่ชั้น มศ 2 พ่อออกจากงานขับรถรสพ พ่อว่างงานระยะหนึ่ง มีงานรับจ้างบ้าง เช่น ขับรถเทเลอร์ ขับรถขายน้ำปลา ทำอยู่ระยะหนึ่ง พ่อก็หยุดทำงานที่อื่น แล้วมาทำงานช่วยแม่ทำอาหารขายในโรงเรียนที่บ้าน
ปี 2522 ดิฉันจบ มศ 5 ออกจากบ้านมาเรียนพยาบาลที่ มข เรียนจบก็ทำงานต่อที่โรงพยาบาล มข ช่วงเรียนกลับบ้านบ้าง ช่วงเป็นวัยรุ่น บางครั้งมีเรื่องขัดแย้งกับพ่อ เวลาเมาพ่อจะเป็นคนชอบพูดเสียงดัง ดิฉันไม่ค่อยชอบ ดิฉันกับน้องสาวอีกคน เรา 2 คน รับราชการ ช่วยค่าใช้จ่ายของครอบครัว และช่วยกันดูแลสุขภาพของพ่อแม่ ตั้งแต่ตอนนั้นท่านอายุ พ่อ 50 ปี แม่ 40 ปี ส่วนน้องอีก 3 คน ทำงานรับจ้างของเอกชน
เรื่องสุขภาพของพ่อที่ดิฉันรับรู้ พ่อมีพฤติกรรมเสี่ยงหลายอย่าง กล่าวคือ
- พ่อเคยสูบบุหรี่จัด วันละ 2-3 ซอง เลิกสูบแล้ว กว่าจะหยุดได้ พ่ออายุเกือบ 60 ปี
- พ่อดื่มสุราจัดสังสรรค์กับเพื่อนรถร่วมบริการบ่อย ๆ รับประทานอาหารไม่เป็นเวลา ไม่ค่อยรับประทานผักและผลไม้ ชอบบริโภคเนื้อสัตว์ และเครื่องในสัตว์
- พ่อเลิกดื่มสุรา อายุเกือบ 65 ปี พ่อเลิกดื่มสุราไม่ค่อยได้ พอเลิกดื่มสุรา ก็มาดื่มเบียร์แทน หยุดจริง ๆ ก็เกือบ 75 ปี
ประวัติการรักษา
- พ่อเคยรักษาตัวในโรงพยาบาลหลายครั้ง
- มีแผลในกระเพาะอาหาร และรุนแรงถึงขั้นกระเพาะทะลุเข้ารักษาในโรงพยาบาล 1 ครั้ง
- เมื่อเริ่มสูงวัยเริ่มมีโรคเก๊าท์ ...ปวดข้อต่อต่างตามร่างกาย เท้าบวม มีแผลลุกลาม เป็นไฟลามทุ่ง ต้องนอนรักษาในโรงพยาบาลอีก 1 ครั้ง
- พ่อเคยได้รับอุบัติเหตุ 2 ครั้ง สมัยขับรถ รสพ 1 ครั้ง และปี 2542 หลังจากกลับจากเยี่ยมลูกที่ขอนแก่น รถคว่ำ บาดเจ็บทรวงอก กระดูกซี่โครงหัก นอนรักษาในโรงพยาบาลอีก 1 ครั้ง
- ครั้งล่าสุด ปีนี้ 2551 พ่อมีปัญหาความดันโลหิตสูง เท้าบวม กดบุ๋ม เหนื่อย หายใจหอบ มีไข้สูง แพทย์รับรักษาในโรงพยาบาล บอกพ่อปอดบวม น้ำท่วมปอด พ่อเริ่มมีภาวะไตวาย และเสี่ยงต่อหัวใจล้มเหลว ขณะนี้อาการทุเลากลับไปพักฟื้นที่บ้านที่อุดรแล้ว โดยทีมแพทย์พยาบาลให้คำแนะนำการปฏิบัติตัวเมื่อกลับไปอยู่บ้าน
สิ่งที่ลูก ๆ บอก (นอกเหนือจากที่แพทย์พยาบาลแนะนำ)
- ไม่ให้ทำงานอะไร ให้เลิกจักรสาน ให้เลิกรับจ้างงานซ่อมล้อรถที่บ้าน (มักมีคนมาให้ช่วยเหลือ)
- ให้พักผ่อนดูหนังดูละคร ฟังเพลง นั่งสมาธิ หายใจเข้าออกช้า ๆ ลึก ๆ ไม่ให้เครียด
- รับประทานยาตามแพทย์สั่ง และมาตรวจตามนัด
- หากมีอาการฉุกเฉิน ให้โทร 1669 ตามรถพยาบาลมารับ
ที่บ้านมีแม่ อายุ 68 ปี และเพื่อนบ้านคอยดูแล จัดอาหารจืดให้ พ่อสามารถดูแลตนเองได้พอสมควร คอยตวงน้ำปัสสาวะและจำกัดปริมาณน้ำดื่ม เลี่ยงผลไม้ที่มีเกลือแร่สูง เน้นรับประทานผัก และโปรตีนใช้เนื้อปลาแทนเนื้อสัตว์ใหญ่ ออกกำลังกายบ้างเล็กๆน้อยๆ
ดิฉันเป็นตัวแทนของลูก ๆ หลาน ๆ ทุกคน ขอแสดงความเป็นห่วงผ่านบล็อกแห่งนี้ค่ะ
เมื่อทราบข่าวอาการ ลูก ๆ หลาน ๆ ปีใหม่ สงกรานต์ มากันเพียบ พวกเราพี่น้อง 5 คน เพิ่มมีเขย 3 คน สะใภ้ 1 คน หลาน ๆ อีก 4 คน มาดูแลท่าน พาท่านไปเที่ยว พาท่านไปเยี่ยมพี่ชายซึ่งกำลังป่วยเช่นกัน ล่าสุดให้ช่างไปติดตั้งดาวเทียมให้ที่บ้านท่านจะได้มีรายการดูมาก ๆ สามารถเลือกรายการที่อยากดู
แม้ท่านจะมีโรคเรื้อรังรุมเร้า ขอให้ท่านดูแลตนเองไม่ให้สุขภาพทรุด พวกเราลูก ๆ หลาน ๆ ทุกคนอยากให้ท่านมีชีวิตอยู่กับโรคเรื้อรังเหล่านี้ให้ได้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ ดิฉันก็หวังเช่นนั้นค่ะ
ด้วยความห่วงใยท่านจากใจของลูก ๆ หลาน ๆ ทุกคน
สวัสดีค่ะ พี่กัญญา
มาให้กำลังใจคุณลูก ดูแลคุณพ่อ คุณแม่ ครับ
ได้ดูแล บุพการี ถือว่า ได้บุญ ครับ
แต่ยังไง ก็จะระวังตัวค่ะ และขออนุญาตนำไปใช้บอกต่อกับน้อง ๆ ให้เข้าใจบทบาทของการทำหน้าที่ดูแลบุพการีให้มากขึ้น ว่า เมื่อพ่อแม่ชรา แถมมีโรคประจำตัว ลูก ๆ หลาน ๆ ต้องปรับตัว ให้เวลากับผู้สูงวัยมากขึ้น หาเวลา หาโอกาส หาคนดูแล หารูปแบบการดูแลสุขภาพที่เหมาะสมให้กับท่านค่ะ
สวัสดีค่ะน้องรักษ์