ออ. ตั้งชื่อเรื่องเสร็จ ก็เริ่มไม่แน่ใจว่า ตั้งชื่อเรื่องถูกหรือเปล่า เพราะจริงๆ ไม่ใช่วันนี้หรอกที่เป็นคนหัวรั้น (ผมเองแหละ) แต่เป็นอย่างนี้มานานแล้ว ยิ่งเดือนเมษานี้ยิ่งเป็นมากขึ้นครับ ฮิฮิฮิ วันนี้ก็ยิ่งเอาใหญ่
จำได้เมื่อต้นเดือน มีคน (ผู้หลักผู้ใหญ่ แต่ไม่ใช่ในมหาวิทยาลัยเราเองนะครับ) มาบอกว่า งานไม่ต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แบบนี้ไม่ได้ ต้องอย่างนั้นอย่างนี้ ฮาฮา ไม่เถียงครับ แต่ไม่ตาม จะทำไม? สุดท้ายก็ผ่านงานนั้นมาได้ด้วยดีครับ แถมได้รับคำชมอีกหลายเวที (อัลฮัมดุลิลลาห์)
วันนี้อีกก็เหมือนกัน ขณะที่กำลังจัดอบรมอยู่ ท่านหนึ่งก็มาบอกให้สอนอย่างเรื่องนั้นเรื่องนี้ ผมก็อือๆ แล้วก็อือๆ แล้วก็บอกว่าสอนเรื่องนั้นไม่ทันหรอกครับ แล้วผมก็ดำเนินการไปตามที่ผมต้องการ
สองเรื่องนี้มีต้นเหตุแบบเดียวกันครับ คือ ก็ก่อนจะเริ่มงานวันนี้หรือวันนั้น ก็มีการคุยกันมาหลายรอบแล้ว ว่าจะเอาอย่างนี้นะ ต้องการแบบนี้นะ แล้วมาถึงวันนี้วันที่ผมเริ่มงานจริงๆ แล้ว มันก็ต้องเป็นเรื่องที่ผมต้องเดินตามแผนที่วางไว้สิครับ
อย่างวันนี้ สาเหตุมันเกิดจากการอบรมในรอบก่อน ผมไม่ได้มาเป็นวิทยากร เพราะติดภาระกิจ แล้วก็ได้อาจารย์อีกท่านหนึ่งเป็นวิทยากรแทน แล้วท่านก็สอนตามแนวท่านไป แล้วปรากฏว่า (สังสัยว่า) คนให้ทุนเห็นว่าดีมากแล้ว ซึ่งจริงๆ มันเป็นคนละแนวกับที่คุยกับผม แล้วที่ท่านเติมเนื้อหาดังกล่าวลงไปก็เพราะมันมีเวลาเลือกหลังจากที่ท่านสอนเนื้อหาหลักเสร็จแล้ว
แต่สำหรับผม ซึ่งเป็นนักเทคโนโลยีการศึกษา (แฮะแฮะ) โจทย์ที่ให้ ผมก็แปลงเป้าหมายไปเพื่อให้ไปสู่การปฏิบัติได้จริงของผู้เข้ารับการอบรม แล้วเรื่องแบบนี้ผมจัดอบรมได้เป็นวันๆ (ไม่เชื่อก็ลองเชิญไปดูสิครับ) รับรองได้ว่าเวลาไม่เหลือ แล้วจะให้ผมเอาเนื้อหาอื่นมาเพิ่มเติมทำไมละ
ผมก็รั้นตามผมแหละครับ แต่ผมเชื่อว่า คนเข้าอบรมพอใจกับเนื้อหาที่ได้ (แฮะแฮะ ไม่มากก็น้อย)
โจทย์เดิมที่ผมได้รับคือ ทำอย่างไรที่จะให้ครูอิสลามศึกษานำคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีมาใช้ในการจัดการเรียนการสอนได้ดีขึ้น โดยสิ่งที่ได้จากการนำเทคโนโลยีมาใช้จะต้องออกมาในรูปที่จับต้องได้โดยไม่ใช่ว่า จะให้เป็นระบบอีเลิร์นนิ่งหรืออะไรทำนองนั้น เพราะโรงเรียนส่วนใหญ่ยังไปไม่ถึงจุดนั้นหรอก
ผมก็ตอบโจทย์ท่านไปว่า งั้นก็เน้นเรื่องการสอนโดยสื่อกราฟิก ผลิตสื่อกราฟิกด้วยคอมพิวเตอร์ แล้วนำมาสู่การประยุกต์ใช้เพื่อการสอน แล้วผมก็เสนอว่า โดยใช้โปรแกรมพื้นฐานที่มีอยู่ในคอมฯ อยู่แล้ว ไม่ต้องเอาโปรแกรมอื่น เหตุผลเพราะพอครูกลับไปโรงเรียนจะใช้ความรู้ไม่ได้ เพราะหากโปรแกรมหรือติดตั้งโปรแกรมไม่ได้อีก
ดังนั้นโปรแกรมที่ใช้คือ เวิร์ด เอซีดีซี (แต่ปรากฏว่า เครื่องที่ผมใช้สอนก็ติดตั้งโปรแกรมนี้ไม่สมบูรณ์เลยสอนไม่ได้เสียอีก) ทั้งนั้นเอง
งานที่ออกมาคือ เป็นบทเรียนโปรแกรมครับ โดยเอากราฟฟิกที่หาได้จากอินเตอร์เน็ท โดยหาจากเว็บ google โดยรอบนี้ลองให้หาจากคำว่า masjid ครับได้รูปมาเยอะ แล้วต่างคนก็ต่างตกแต่งจนได้ผลงานสวยๆ กันหลายคน
สองเรื่องนี้แค่เบาะๆ ครับสำหรับความรั้นของข้าพเจ้าในรอบเดือน เล่ามากๆ กลัวคนจะเอาก้อนหินมาทุบหัวแบะ ฮาฮาฮา
ผมว่า ถึงผมจะรั้น ผมก็รั้นอย่างมีเหตุผลนะครับ (แถมยังเข้าข้างตัวเองอีกด้วยครับ ฮาฮาฮา)
ขอบคุณครับ อ.ขจิต
ฮาฮาฮา ถ้าเมื่อไรไฟดับนั่นแหละครับ ที่นายจารุวัจน์จะหมดฤทธิ์ ซ่าไม่ออก สอนๆ อยู่ก็ต้องเลิกสอนครับ
ขอบคุณครับ Tyranos
ผมจะพยายามหลีกเลี่ยงการสอนโปรแกรมอื่นๆ ที่ต้องติดตั้งนอกเหนือจากที่มีอยู่แล้ว เพราะต้องยอมรับนะครับว่า เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องง่ายสำหรับคนที่ใกล้ชิดเทคโนโลยีอย่างเรา แต่อีกหลายคนเขาจะไม่มีความมั่นใจเลยในการติดตั้งโปรแกรม ดังนั้นการสอนสำหรับหลักสูตรระยะสั้นๆ ผมจึงเน้นโปรแกรมที่เป็นพื้นฐานที่สุด ออ. ยกเว้นเขาระบุว่าอย่างเรียนโปรแกรมไหนครับ
มาเยี่ยม
มีบางวิชา ไฟดับยังสอนต่อได้นะ..ฮิฮิฮิ
ขอบคุณครับอาจารย์ umi ที่แวะมาเยี่ยม
มีบ้างครับบางวิชาที่สอนได้ แฮะแฮะ แต่ต้องเรียกว่า ผิดแผน
อาจารย์ ผมอยู่กับกลุ่มนี้มานาน ทำสื่อให้ก็เยอะ สุดท้ายก็ ซาเราะห์ๆๆๆๆๆๆ อยู่นั้นแหละ
ประเมินผล ก็ ใครจำได้มากที่สุด คนนั้นเยี่ยม
ระยะหลังเลยขี้เกียจ ...
ผมว่าอย่างที่อาจารย์ทำนั้นแหละดีที่สุด
เพียงแต่ว่า... มีกี่คนที่มีโอกาสใช้ เมื่อพวกเขากลับบ้าน
ขอบคุณครับอาจารย์ Ibm ครูปอเนาะ
การอบรมหนึ่งครั้งคงไม่สามารถเปลี่ยนอะไรได้มากนักหรอกครับ เพียงแต่อย่างน้อยได้จุดประกายความคิดเห็น ที่สำคัญต้องมีการติดตามและมีต้นแบบครับ