มอบบทกวีนี้แด่ผู้ที่ ความหวังยังเต้น ติ๊กๆๆในหัวใจครับ
ณ ปลายสุดขอบฟ้าแห่งความหวัง
ช่างห่างไกลเหลือเกิน
หากวัดจากจุดเริ่มต้นของการเดินทาง
หลายคนจึงท้อ
และขุดหลุมฝังตัวเอง
กับปัจจุบันที่เป็นอยู่
และพอใจอยู่กับ
บอนไซแห่งชีวิต
ที่แคระแกร็น
เป็นเพียงไม้ประดับ
……………………………..
ณ ปลายสุดขอบฟ้าแห่งความหวัง
แม้เต็มไปด้วยขวากหนาม
จงฝ่าฟันไป
แม้จะมีหุบเขาสูงตระหง่านขวางกั้น
จงปีนขึ้นไป
แม้จะมีหุบเหวขวางหน้า
จงหาทางข้ามไปให้จงได้
และแม้จะไกลเพียงใด
จงก้าวเดินไปให้ถึง
ณ ปลายสุดขอบฟ้าแห่งความหวังนั้น
...........................................................
โดย อ.อาลัม
22 มีนาคม 2551
ถือว่าเป็นความหวังต้องก้าวไปให้ได้ ถึงแม้ปลายทางนั้นจะมีหุบเหว หรือมีอุปสรรคเพียงใด ต้องข้ามไปให้ถึงจุดหมายนั้น....
สวัสดีครับ
หากใจไม่ท้อ...ความหวังก็เป็นจริงได้ค่ะ..
เป็นกำลังใจให้กับผู้ที่มีไฟฝัน..เสมอค่ะ..
ขอบคุณค่ะ..
แวะมาเอากำลังใจครับ
แวะมาอ่านครับ ความหวังจะได้เพิ่มพูน อิสลามไม่ท้อและไม่ถอย เพียงก้าวเร็วหรือช้าเท่านั้น
อัลฮัมดุลิลละฮฺ สำหรับบทกลอน...ผมมีแนวความคิดหลังจากอ่านงานของอาจารย์ และอาจารย์ของเราหลายท่าน คือว่า...ถ้าหากพอมีเวลาผมมองว่า เราน่าจะร่วมกันถักทอบทกลอน บทกวี เพื่อการดะวะฮฺอีกรูปแบบหนึ่งนะครับ อาจจะเป็นการรวมเล่มจากอาจารย์มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา เพราะพลังทางปัญญาที่อัลลอฮฺให้แก่อาจารย์ของเรา มันมีค่ามากครับ วัลลอฮฺอะลัม อาจารย์มีความเห็นว่าอย่างไรครับ