เพื่อนยามเหงา แววตาสื่อสารได้

การเลี้ยงสุนัข เราต้องให้เวลา ตอนเด็กๆเคยเลี้ยงแมวเป็นคอกๆ

ตอนนั้นรู้สึกเป็นภาระมาก ต้องคอยหาข้าวมาให้แมวคอกนี้ แต่เราก็เพลินดี

ยังจำความรู้สึกวัยเด็กได้ดี

สำหรับสุนัข เราก็คิดว่ามันตัวโต เกินกำลัง จึงกลัวมีภาระอีก จึงไม่เคยคิดจะเลี้ยงจริงๆจังๆ

ไม่กล้าเลี้ยง กลัวว่าเขาจะไปทำร้ายคนข้างบ้าน

เมื่อเร็วๆนี้มีสุนัขจรจัดเข้ามาอาศัยในบ้าน เราจึงเอาอาหารไปวางไว้ให้กิน

สังเกตว่าเขาส่งสายตาขอบคุณมาให้ ทำให้เราสงสาร

แต่ก็กลัวไม่มีเวลาให้เขาเพราะเรายุ่งๆหลายเรื่อง

ในที่สุดจึงไม่รับไว้ที่บ้าน คุณสามีก็ตกลงเอาเขาไปปล่อย เสียดีกว่า เพราะลูกกลัวสุนัขและเกรงว่าสุนัขจะอดตาย เพราะเราไม่ค่อยมีเวลาดูแล

อันที่จริง เราชอบปลูกต้นไม้มากกว่า เวลาเราเอาใจใส่ ต้นไม้ก็งอกงามดี

คนที่ชอบเลี้ยงสุนัขเขาคงเอาไว้เพื่อนแก้เหงา ไม่รู้ใช่หรือเปล่าวี

ให้ดอกสวยงาม แต่เราไม่เห็นแววตาของดอกไม้ ไม่เหมือนสุนัข ที่แสดงความรู้สึกได้ ใช่ไหม๊คะ คนที่ชอบเลี้ยงสุนัข ส่วนดิฉันสงสัยจะชอบต้นไม้มากกว่า

ให้ความเห็นด้วยคะ่ ขอบคุณคะ