ป่าไม้สดเขียวอีกครั้งเมื่อเจอน้ำฝนน้ำค้าง แต่ชีวิตคนเราหวนคืนสดใสเหมือนวัยเด็กหนุ่มสาวอีกนั้นยากแท้...
ชีวิตของคนเราเป็นอยู่ด้วยอาหาร กองทัพเดินได้ด้วยท้อง อาหารเช้านี้มีอะไรบ้างครับสำหรับคุณ ยามเช้าผมออกไปหาอาหารเหมือนกันแต่คำนึงถึงอาหารของเด็ก ๆ ก่อนว่าพวกเขากินอะไรได้บ้าง แน่เลย
โจ๊ก...ไม่ใส่เครื่องปรุง...ขณะยืนรอตามคิว ...มากอดทำไม...ไม่รู้หรือทำอะไรอยู่...เสียงคนขายดุลูกชายวัยประถมต้นที่เข้ามาหยอกแม่ด้านหลัง...ความไร้เดียงสาของเด็กก็น่ารักไปอีกแบบนะครับ เป็นความรักความเข้าใจที่ลูกน้อยมีต่อแม่ แต่แม่จะเข้าใจอารมณ์ของลูกน้อยคนนี้หรือเปล่าผมไม่แน่ใจ...
พอเดินกลับมาเห็นความสดเขียวของใบมะม่วงอ่อน ๆ ถูกน้ำค้างยามเช้าสดชื่นดีจริงและได้มุมคิดว่า...ป่าไม้สดเขียวอีกครั้งเมื่อเจอน้ำฝนน้ำค้าง แต่ชีวิตคนเราหวนคืนสดใสเหมือนวัยเด็กหนุ่มสาวอีกนั้นยากแท้...ฮา ๆ เอิก ๆ...
แม่กำลังยุ่งค่ะ ไม่ได้ตั้งใจดุลูกหรอกค่ะ แต่ลูกอาจจะ เสียเส้นหน่อย ก็เขาเด็กนี่ นะคะ นึกอยากกอดก็กอดเลย
สวัสดีครับ คุณ
Sasinanda
จริงอย่างที่คุณว่า...ฮา ๆ เอิก ๆ
เพราะแม่กำลังขายโจ๊กอยู่ครับ
ขอบคุณครับ