ขออภัยที่ห่างหายไปนานครับ

เวลาที่มองดูใบไม้ผมมักจะอดพิศวงไม่ได้กับความแตกต่างหลากหลายของมัน ผมกำลังพูดถึงใบไม้จากต้นไม้ชนิดเดียวกันครับ ตัวอย่างเช่นใบมะม่วง ท่านเคยเห็นใบมะม่วงสองใบที่เหมือนกันทุกอย่างไหม ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง ขนาด หรือเส้นลายของใบ ผมเห็นว่านี่เป็น “มหัศจรรย์แห่งธรรมชาติ” ที่ยากที่จะเลียนแบบ ธรรมชาติเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สามารถสรรค์สร้างความแตกต่างที่ว่านี้ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด!

  

         ท่านเคยสังเกตไหมครับว่า ไม่ว่าใบมะม่วงแต่ละใบจะแตกต่างกันเพียงใด แต่เมื่อเรามองไปเห็นเราก็ยังรู้ได้ว่านี่เป็นใบมะม่วง ไม่ใช่ใบมะยม ไม่ใช่ใบมะขาม นี่คือความสวยงามของความหลากหลายนี้ ความแตกต่างดังกล่าวไม่ได้ทำลายอัตลักษณ์ (identity) ของการเป็นใบมะม่วง ไม่ว่ารูปร่างหน้าตาของมันจะเป็นอย่างไร เราก็ยังมองมันเป็นใบมะม่วงอยู่ดี

 

         ผมเชื่อถ้าเราสามารถนำมุมมองเช่นนี้มาใช้กับกรณีของคน คือเห็นคนแต่ละคนตามที่เขาเป็น เห็นไปโดยที่ใจยอมรับในความแตกต่าง เห็นความหลากหลายอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนกับที่เห็นใบไม้ โดยที่เมื่อมองลึกลงไปข้างในคนแต่ละคนแล้วก็พบได้ว่าภายใต้ความแตกต่างหลากหลายนั้น แท้จริงแล้วเรามี “ความเป็นมนุษย์” เหมือนๆ กันอยู่ในนั้น แล้วอะไรกันล่ะที่ทำให้เราได้ชื่อว่าเป็น “มนุษย์”

ผมคงต้องหยุดแค่นี้ เพื่อรอฟังสิ่งดีๆ จากทุกๆ ท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียน blog นี้ ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่ beyondKM ครับ