ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้หยิบยื่นน้ำใจไมตรีให้เสมอนะคะ

ว่าจะเขียนบันทึกตอนครบรอบ ๑ ปี มัวยุ่งๆ ก็ลืมจนได้ ดีว่าได้ไปอ่านบันทึกน้องกบ (ข้ามสีทันดร ) ก็เลยช้าไปนิดเดียว แต่ก็ถือว่าอนุโลมก็แล้วกันเพราะที่น ี่(อเมริกา) ยังเป็นวันที่ ๙ มีนาคมอยู่ แต่เมืองไทยเกือบเป็น ๑๐ มีนาคมไปแล้ว

เวลา ๑ ปีผ่านไป ได้เรียนรู้ ได้รู้จักเพื่อนใหม่มากมายในโกทูโนว์ และต้องบอกว่าผิดคาด เพราะตัวเองเข้ามาโกทูโนว์แบบนักวิชาการ/บริหาร แต่ตอนนี้หมวกสองใบนี้ไม่ค่อยได้ใส่เท่าไหร่ในโกทูโนว์ เพราะที่นี่กลายเป็นบ้าน (ที่ไม่ใช่ที่อยู่อาศัย แ่ต่มาอยู่บ่อย) ที่นี่ไม่ใช่ที่ทำงาน ^ ^

ทำให้มองเห็นสัจธรรมของการเปลี่ยนแปลงจริงๆ ไม่มีอะไรเป็นดั่งที่เราคิด ถึงแม้จะเป็นดั่งที่เราคิด สภาพนั้นก็จะไม่อยู่ตลอดไปอยู่ดี ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน

ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้หยิบยื่นน้ำใจไมตรีให้เสมอนะคะ

ยังค้างบันทึกอยู่อีกหลายเรื่อง ไม่ได้เขียนสักที แต่งานยังไม่เสร็จ ต้องขอตัวไปจัดการก่อนค่ะ ^ ^