การให้ทาน คือการให้ที่ไม่หวังผลตอบแทนโดยหมายให้ผู้ได้รับได้พ้นจากทุกข์ เมื่อตอนที่หนูให้เงินขอทานไปหนูคิดอย่างนั้นจริงๆ แต่พอมาถึงบ้าน ผีหงุดหงิดเข้าสิง หนูเลยทวงบุญคุณ หนูมักเป็นคนซ้ำเติมดวงชะตาเสมอๆค่ะ

แม่คะ

 

          วันนี้หนูไปงานอนุสาวรีย์ปราบฮ่อค่ะ หนูได้กล้วยไม้ลูกผสมมา 2 อย่าง เอื้องคำกิ่ว(โนบิเล่)  กับ ดอนมาลี (เอื้องปากนกแก้ว x เอื้องเงินหลวง)

           คำกิ่วที่บ้านมีเยอะค่ะ แต่ว่าอยากได้ลูกผสมหลากหลายสี สวยดี แต่ไม่รู้จะเลี้ยงรอดมั้ย ส่วนดอนมาลี มาถึงบ้านถึงได้ดูชัดๆเห็นว่า มากันคนละก้านเลย เอื้องเงิน ก้านหนึ่ง ปากนกแก้วก้านหนึ่ง เพราะว่าซื้อรีบๆเลยไม่ได้ดูให้ดี มักจะเป็นอย่างนี้เรื่อยมา แล้วไม่เคยจดจำ ที่สำคัญราคาแพงด้วยเลยนึกเสียดายแถมเสียรู้ด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้

          

           ก่อนหน้านั้น หนูให้เงินขอทานด้วย มีขอทานหลายคนเลย แต่หนูให้ผู้หญิงคนนี้คนเดียว เพราะมองดูแล้ว คิดไปถึงตัวเอง เลยเอาเงินหย่อนลงในขันให้ ทั้งๆที่หนูไม่อยากสนับสนุน หนูเคยเห็นผู้ชายแต่งตัวดี มาเดินเก็บเงินจากคนของทานด้วยค่ะ หนูมองเขาจนเขาต้องหลบ คุณสามีรีบดึงตัวหนูไปเพราะกลัวจะโดนทำร้าย 

 

           เดินมาอีกหน่อย เจอคุณยาย ทำพวงกุญแจขายอันละ 20 บาท ยายเขียนไว้ว่า ช่วยซื้อให้ยายเป็นการทำบุญ ก็อดไม่ได้ที่จะซื้อมา และนึกชื่นชมยายว่า ยายไม่ได้ขอเฉยๆยายมีสิ่งตอบแทนคืนให้ด้วย

 

            รู้สึกสบายใจที่วันนี้ได้เงินแก่ขอทานได้ช่วยคุณยายซื้อพวงกุญแจ แต่พอมาถึงบ้านเจอดอกไม้ที่ดูแปลกๆไม่เหมือนที่ดูจากที่ร้าน แถมเข้าบ้าน เห็นมีรอยเลือดยาวเป็นทาง

            แม่คะ พ่อบอกว่า พ่อโดนประตูมุ้งลวดบาดเท้า แต่ไม่ยอมให้ดูแผลเพราะพ่อเข้านอนแล้ว บอกว่าเลือดหยุดแล้วหนูก็ไม่เห็นมีรอยเลือดในห้องพ่อ เลยไม่ได้ขะยั้นขะยอพ่อ ปล่อยให้นอนต่อ

 

             หนูหงุดหงิดนิดหน่อย บ่นว่า วันนี้ไปทำบุญทำไมผลบุญไม่ตอบสนองบ้าง ให้ทานคนขอทานด้วย คุณสามีเลยบอกว่า ให้ไปอ่านมงคล 38 ประการ หนูเลยเจอว่า การให้ทานเป็นมงคลที่ 15 ค่ะ ให้ทานโดยไม่หวังผล

              การให้ทาน คือการให้ที่ไม่หวังผลตอบแทนโดยหมายให้ผู้ได้รับได้พ้นจากทุกข์ เมื่อตอนที่หนูให้เงินขอทานไปหนูคิดอย่างนั้นจริงๆ แต่พอมาถึงบ้าน ผีหงุดหงิดเข้าสิง หนูเลยทวงบุญคุณ แต่สุดท้ายหนูก็ต้องหันกลับมาซ้ำเติมดวงชะตาอีกเช่นเคย

              

             วันนี้หนูคงนอนไม่หลับ คงกังวลเรื่องพ่อ ไม่รู้เลือดหยุดจริงหรือเปล่า กว่าจะถึงพรุ่งนี้ แต่ก็ไม่กล้าเดินเข้าไปกวนพ่ออีก   หนูต้องยิ้มรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับพ่อและตัวเองทั้งที่ดีและเลวร้ายใช่ไหมคะ

 

ห่อเหี่ยวอีกแล้วค่ะแม่

ลูก

9 มีนาคม 2551 : 22.55 น.