โทรศัพท์หาย....เสียดายจัง

วันนี้ นุ้ยขับรถมอเตอร์ไซต์จากบ้านที่กาฬสินธุ์ เพื่อกลับมาทำงานยังมหาสารคาม อากาศก็แสนร้อน เลยลัดเลาะตามเส้นทางลัดของอำเภอหนองกุงศรีไปยังอำเภอห้วยเม็ก

พอมาถึงบริเวณกลางดงระแนง ที่เป็นป่าไม้ทึบ มือก็ได้ล้วงกระเป๋าเพื่อหยิบโทรศัพท์ปรากฏว่า หาไม่เจอ  เอ๊ะ เราเอาไว้ที่กระเป๋าเสื้อนี่นา เราไม่ได้เก็บไว้ในกระเป๋าซะหน่อย นุ้ยเลยค้นซะยกใหญ่ในกลางดงอันโดดเดี่ยว แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า โทรศัพท์หาไม่เจอค่ะ  คงหล่นหายแน่ๆ

แต่แล้วนุ้ยก็เลี้ยวรถกลับเพื่อจะไปตามหา แต่ก็ขับไปได้แค่ 500 เมตรก็ต้องเลี้ยวกลับเพราะน้ำมันก็จะหมด ต้องไปเติมน้ำมันก่อน แต่ปั้มก็ไกลเหลือเกิน ถ้าเราวกกลับมาตามหาก็คงหาไม่เจอแน่นอน หายไปแล้วแน่ๆ เลยตัดใจซะ ถือซะว่าฟาดเคราะห์ 

พอถึงสารคาม ก็โทรศัพท์ตู้โทรเข้าเครื่องตัวเอง ปรากฏว่า"เข้าสู่บริการรับฝากหมายเลขโทรกลับ" และ "ไม่สามารถติด่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้"

ทีjเสียดายที่สุดคือ ซิมที่อยู่ในโทรศัพท์ทั้ง 2 ซิมหายด้วยนี่ซิคะ เซ็งสุดๆ เพราะเบอร์ของใครต่อใครอยู่ในนั้นหมด แล้วนุ้ยจะโทรหาญาติสนิทมิตรสหายได้ยังไง เสียดายเบอร์โทรมากๆเลยค่ะ

โทรศัพท์รุ่นที่หายก็คือ NOKIA N95 Nokia N95 cell phone

วันนี้ต้องไปหาซื้อโทรศัพท์กะซิมใหม่ซะแล้ว คงไม่ซื้อแพงแล้วล่ะค่ะ ขอแค่โทรออกและรับได้ก็พอแล้ว เวลาหายมาจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดมาก อิอิอิ