บันทึกการเดินทางบันทึกนี้ของผม อาจจะแตกต่างจากบันทึกก่อน ๆ เพราะบันทึกนี้เป็น "บันทึกธรรม" ที่ผมได้ฟังในรถของเพื่อนเอกขณะเดินทางจากเชียงใหม่มุ่งหน้าสู่เมืองปาย เป็นธรรมะดี ๆ จากท่านหลวงพ่อปัญญานันทะภิกขุครับ...
หลังจากที่ได้ฟังมนต์ขลังจากบทเพลงล้านนาจากรถเพื่อนเอกมาหลายวัน มาวันนี้แตกต่างครับ เพราะวันนี้ได้มีโอกาสได้ฟังธรรมะดี ๆ ของท่านหลวงพ่อปัญญา ซึ่งเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องตนเป็นที่พึ่งแห่งตนครับ...
ทันทีที่ผมได้ยินเสียงของท่านหลวงพ่อปัญญา ผมก็รีบพูดกับเพื่อนเอกด้วยความภาคภูมิใจทันทีว่า ผมเป็นคนบ้านเดียวกับท่านหลวงพ่อปัญญาครับ ท่านอยู่อำเภอเมืองพัทลุง ส่วนผมอยู่อำเภอปากพะยูนครับ...
ธรรมะที่ผมได้ฟังในวันนั้นล้วนเป็นสัจธรรมที่สามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้ทั้งสิ้น มีหลาย ๆ ตอนที่ผมจำได้ขึ้นใจ และยังนำมาถ่ายทอดต่อให้เพื่อน ๆ อีกหลาย ๆ คนฟัง...
...มีหลาย ๆ คนเข้าไปหาหลวงพ่อ แล้วขอให้หลวงพ่อเปลี่ยนชื่อให้ หลวงพ่อก็ถามว่า โยมใช้ชื่อนี้มานานหรือยัง แล้วชื่อนี้ไม่ใช่หรือที่ทำให้โยมเรียนจบ มีงานมีการดี ๆ ทำ ถ้าชื่อนี้ไม่ดีจริง โยมคงไม่มีชีวิตประสบความสำเร็จมาจนถึงทุกวันนี้หรอก...
...เรื่องของลายมือก็เหมือนกัน ชีวิตของคนเราจะดีหรือเลวคงไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ลายมือ เพราะคนที่ลายมือดี ๆ แต่ทำความผิด ทำความเลว ก็ติดคุกติดตารางอยู่ก็มีอยู่ตั้งเยอะตั้งแยะ...
...คนเรานี่ก็แปลก ชอบสักยันต์เป็นภาษาเขมร สักแล้วก็อ่านกันไม่ออกแปลความหมายก็ไม่ได้ ถ้าสักเป็นภาษาไทยก็ว่าไปอย่าง เช่นสักว่า "จะเป็นคนดี" จะได้เอาไว้อ่านเตือนใจตนเองให้ทำความดี ทำตัวเป็นคนดี อีกอย่างประเทศเขมรเขาก็รบราฆ่าฟันกันอยู่ตลอด ถ้ายันต์เขาดีจริงประเทศเขาก็ต้องเจริญและพัฒนาไปมากกว่านี้แล้ว...
...วัดในบ้านเรานี่ก็แปลกในโบสถ์มีเซียมซีไว้ให้ชาวบ้านเขาเสี่ยงทายเวลามีปัญหา แล้วทำไมพระในวัดไม่สอนธรรมะให้ชาวบ้านเขานำไปใช้ในการแก้ปัญหาชีวิต ปล่อยให้ชาวบ้านเขางมงายอยู่กับการเสี่ยงเซียมซีอยู่ได้...
...และยังมีอีกหลาย ๆ ตอนจากซีดีธรรมะแผ่นนั้นที่ทำให้ผมได้ข้อคิดดี ๆ มาใช้ในการดำเนินชีวิตของผมครับ...
ผมว่า...ชีวิตของเราจะดีหรือเลวมันอยู่ที่ตัวเราไม่ใช่ปัจจัยอย่างอื่น ถ้าเรามีปัญหาแล้วไม่แก้ที่ตัวเรา มัวโทษแต่สิ่งอื่น ชีวิตของเราก็คงต้องจมอยู่กับปัญหานั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีที่สิ้นสุดครับ...
เห็นมั้ยครับว่าเริ่มต้นการเดินทางสู่เมืองปายของผมในครั้งนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เริ่มต้นด้วยสิ่งดี ๆ ในวันดี ๆ กับการเดินทางดี ๆ ครั้งนี้ของผมครับ...
...ยังมีเรื่องราวดี ๆ อีกมากมายที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางของผม รอติดตามในบันทึกต่อไปนะครับ...
ค่ะมาติดตามด้วยแล้วค่ะ
ครับ...พี่ศศินันท์
...
ขอบคุณมาก ๆ ครับ ที่ติดตามอ่านอย่างต่อเนื่อง...
ขอบคุณอีกครั้งครับ...
การฟังธรรมะในรถก็เพลินไปอีกแบบ นั่งขับไป คิดตาม ก็ทำให้ใจเบา ตัวเบาครับ
ซีดีของท่านปัญญานันทะภิกขุทำให้ผมได้คิด ได้ทบทวนไปด้วย
ดีใจครับที่ชอบฟังด้วยครับ...
และทึ่งไม่คิดว่า ดิเรกจะจำเรื่องราวบรรยายได้ดีขนาดนี้..
สบายดีนะครับ คุณดิเรก
หลวงพ่อท่านให้การศึกษาดีครับ ไม่ให้ผู้คนงมงานยึดติด
สวัสดีค่ะ
เชื่อค่ะว่าเป็นการเดินทางที่ไม่ธรรมดา ชอบการสอนของท่านปัญญาฯมากค่ะ ขอบคุณที่เอามาฝากค่ะ
สวัสดีครับ
มาซึมซับแง่คิดดีๆด้วยคนครับ
เห็นด้วยกับคุณดิเรก...ชีวิตของเราจะดีหรือเลวมันอยู่ที่ตัวเราไม่ใช่ปัจจัยอย่างอื่น ถ้าเรามีปัญหาแล้วไม่แก้ที่ตัวเรา มัวโทษแต่สิ่งอื่น ชีวิตของเราก็คงต้องจมอยู่กับปัญหานั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีที่สิ้นสุดครับ...
โรคส่องกระจกมองสิวฝ้าของคนอื่นนี่เป็นกันเยอะจริงๆครับ 555
ผมมางานแต่งงานของเพื่อนที่เชียงใหม่ว่าจะโทร.ชวนคุณเอกไปปฏิบัติธรรมด้วยกันพรุ่งนี้ไม่รู้ว่าว่างไหม
ครับ...เพื่อนเอก
...
รับฟังแต่สิ่งที่ดี ๆ ทำให้ใจเราคิดดี การกระทำของเราจะได้ดีตามไปด้วยครับ...
ผมชอบจำคำสอนดี ๆ ครับ จำไว้ใช้กับตัวเราเอง และมีโอกาสก็จะบอกต่อกับคนรอบ ๆ ตัวเราครับ...
ขอบคุณมากครับเพื่อน...
ครับ...พี่สิทธิรักษ์
...
ผมสบายดีครับ...
หลวงพ่อปัญญามักสอนเสมอว่าให้คนเราใช้ปัญญาในการแก้ปัญหา ไม่ใช่ยึดติดกับเครื่องรางของขลังครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณ alinluxana
...
ผมถือว่าการเดินทางครั้งนี้ผมได้อะไรมากกว่าการเดินทางเพื่อท่องเที่ยวพักผ่อนธรรมดาครับ...
ผมก็ชอบคำสอนของท่านครับ ท่านสอนแบบตรงไปตรงมาและฟังง่าย ๆ แต่ความหมายลึกซึ้งครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ผมก็ชอบฟังท่านปัญญาเทศน์ครับ เสียงของท่านเป็นธรรมชาติ เมื่อเข้าอบรมอัยการจังหวัด ผมนั่งพนมมือฟังท่านเทศน์สองชั่วโมงเศษ ท่านเจ้าอาวาสถามผมว่า อาตมาเห็นโยมนั่งไหว้ตลอด ท่านก็สงสัยว่าผมเป็นคนใต้หรือเปล่าเพราะบ้านเราเวลาฟังเทศน์มักนั่งพนมมือ ผมเรียนท่านว่าผมเป็นคนใต้ที่บ้านผมฟังเทศน์อย่างนี้
ผมชอบที่ท่านเทศน์ครั้งหนึ่งที่คนถามว่าทำไมทำดีแล้วไม่ได้ดี แต่คนที่ทำไม่ดีกลับมีโชคมีลาภ ท่านก็อธิบายเรื่องการทำความดี และเทศน์ว่า โยมทำความดีก็จะได้ความดีตอบแทน หรือว่าทำความดีแล้วโยมอยากได้พัดลม อิอิ
ครับ...คุณกบ
...
แง่คิดดี ๆ สามารถนำมาใช้ในชีวิตของเราได้ เราจะได้ดำเนินชีวิตของเราไปในแนวทางที่ถูกต้องครับ...
ผมว่าเดือนนี้น่าจะเป็นเดือนแห่งความรักมากกว่าเดือนที่แล้ว เพราะมีหลายคู่แต่งงานกันเดือนนี้ ผมก็ได้การ์ดหลายใบเลยครับเดือนนี้...
ขอให้มีความก้าวหน้าในการปฏิบัติธรรมนะครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...ท่านอัยการชาวเกาะ
...
คำสอนของท่านหลวงพ่อปัญญา เป็นอมตะวาจาที่ฟังกี่ครั้งก็ซาบซึ้งทุกครั้ง...
คำสอนที่ดูเรียบง่ายแต่ได้แง่คิดดี ๆ เสมอ...
ถ้ามีโอกาสผมก็อยากไปร่วมเป็นชาวเกาะ ในเฮฮาศาสตร์ที่ภูเก็ตครับ แต่ไม่แน่ใจว่าเวลาจะลงตัวหรือเปล่า...
ยังงัย ๆ ก็เป็นกำลังใจให้ชาวเฮฮาศาสตร์ทุกคนครับ...
ขอบคุณมากครับ...
เป็นการเริ่มต้นการเดินทาง..ที่เป็นมงคลชีวิตมากเลยค่ะ.อิอิ
มีคนดีเป็นมิตร..ถือเป็นมงคลแก่ชีวิตมากๆเหมือนการเปิดประตูไปสู่สิ่งที่ดีๆ..และงดงามของชีวิตทีเดียว..
และตัวเองก็รู้สึกมีความสุขค่ะ...ที่ชีวิตเจอแต่กัลยาณมิตรที่ดี..ที่ทำให้ชีวิตมีความสงบ เย็น..
ขอบคุณนะคะ..สำหรับข้อคิดดีๆ..ของคนดี..ดี..
"มิตรภาพนี้..งดงามจริงๆค่ะ.."
ครับ...คุณครูแอ๊ว
...
กัลยาณมิตรดี ๆ มักจะนำแต่สิ่งดี ๆ มาหาเราเสมอ...
ในชีวิตของเราได้มีโอกาสเจอกัลยาณมิตรดี ๆ ถือเป็นเรื่องที่ดีมาก ๆ ครับ...
และที่สำคัญเรื่องดี ๆ เหล่านี้ควรค่ายิ่งแก่การแบ่งปันครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่นำมาให้เราได้อ่านค่ะ
เห็นด้วยอย่างยิ่งกับMr. Direct ค่ะ ชีวิตของเราจะดีหรือไม่ขึ้นอยู่กับตัวเราและการกระทำของเรา
ธรรมะมีอยู่ทุกที่ทุกเวลาจริงๆค่ะอยู่ที่เราจะเลือกที่จะรับรู้หรือสัมผัสหรือเปล่าเท่านั้นเองค่ะ
ถ้าคนเราคิดเหมือนกันโลกนี้คงสงบสุขกว่านี้จริงมั้ยคะ ถึงต้องมีธรรมะมาเป็นเครื่องขัดเกลาจิตใจและเตือนสติมนุษย์อย่างเรา
และอีกสิ่งหนึ่งที่เราปฏิเสธไม่ได้คือเหตุผลของคนคนหนึ่งอาจไม่ใช่เหตุผลของใครอีกหลายๆคนเช่นกันค่ะ
ครับ...น้องลูกปลา
ธรรมะมีอยู่รอบ ๆ ตัวเรา อยู่ที่เราจะพิจารณาและเห็นจริงในสิ่งเหล่านั้นหรือเปล่า...
เห็นด้วยครับว่า เหตุผลของคน ๆ หนึ่งอาจจะไม่ใช่เหตุผลของคนอีกคน...
แต่ทุก ๆ เหตุผลควรอยู่บนพื้นฐานของความถูกต้องและชอบธรรมครับ...
ขอบคุณมากครับ...
รออ่าน "วาวี" อีกสักบันทึกนะครับท่าน!!!
แน่นอนเพื่อน...
ประเด็นดี ๆ ที่วาวีน่าสนใจมาก ๆ...
รออ่านนะเพื่อน...
ขอบคุณครับ...
อ่านบันทึกล่าสุดของดิเรก เลยได้มีโอกาสย้อนมาซึมซับเรื่องราวเก่าๆที่บันทึกนี้ครับ
ยังคิดถึงบรรยากาศเดิมๆนะครับ :)
ครับ...เพื่อนเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
ใช่ครับเพื่อน...
ย้อนกลับมาอ่านบันทึกทีไรก็ยังประทับใจกับบรรยากาศเหมือนเดิม...
ขอบคุณครับเพื่อน...