คิดว่าต้องบอกเพื่อนแล้วว่า จะตัดสัมพันธ์กับที่โอที แต่สัมพันธภาพระหว่างเพื่อนยังคงเดิม

แม่คะ

 

            มีเรื่องหนึ่งที่หนูลืมเล่าให้แม่ฟัง เรื่องมีอยู่ว่า โทรศัพท์บ้านเราใช้ไม่ได้ หนูก็แจ้งไป โชคดีที่เพื่อนทำงานชุมสาย เพื่อนเลยไม่ได้บอกช่างให้ ก็ไม่เดือดร้อนอะไรมาก เพราะโทรศัพท์บ้านก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว แต่นานเป็นอาทิตย์ โทรศัพท์ก็ยังใช้ไม่ได้ หนูเลยต้องตาม พอโทรศัพท์ใช้ได้ สัญญาน ADSL ก็ไม่พอ ก็บอกเพื่อนไปว่า โทรศัพท์ใช้ไม่ได้ไม่เป็นไร แต่เนตใช้ไม่ได้นี่ไม่ได้เลยนะ ลงแดงแน่ๆ เพื่อนก็รับปากค่ะ

        

              แต่ไม่ได้รับการแก้ไขสักที หนูต้องเสีย 3 บาท โทรไปทวงทุกวัน จนเวลาผ่านไปเกือบ 2 อาทิตย์ หนูเลยโทรหาเพื่อน บอกว่า ช่วยยกเลิกการใช้บริการให้ที เพื่อนบอกว่า ใจเย็นๆ ขอเวลาวันนี้อีกวัน รับรองได้รับการแก้ไขแน่นอน ก็ยอมเพื่อนไป

 

             ใกล้เที่ยง ช่างจากตัวจังหวัดโทรมาหา น้ำเสียงหงุดหงิดมาก ถามโน่นถามนี่ ถามเรื่องโมเดม ใครจะไปนั่งสังเกตว่าไฟมันนิ่งหรือมันกระพริบ หนูไม่ได้บอกเขาแบบนี้หรอกนะคะ หนูบอกแค่ว่าไม่ได้สังเกต ช่างดูจะโมโหค่ะ บอกว่า ไม่รู้เรื่อง ถามคนที่บ้านก็ไม่รู้เรื่อง วันหลังให้โทรมาแจ้งที่จังหวัด อย่าไปแจ้งที่สาขา หนูพยายามระงับอารมณ์แล้วตอบด้วยเสียงอันอ่อนหวานว่า เรื่องน่ะไม่อยากรู้ อยากรู้แค่ว่า วันนี้จะมาซ่อมให้หรือเปล่า ไม่ได้ใช้มา 10 กว่าวันแล้ว นี่ไม่นับรวมเมื่อตอนที่โทรศัพท์ใช้ไม่ได้นะ  ถ้าคิดเป็นเงินก็มากกว่าค่าบริการประจำเดือนแล้ว ช่างก็รับปากว่าจะมาให้ละกัน แต่ก็ไม่ได้มาค่ะ

 

             เรื่องการบริการของ tot เป็นปัญหามานาน มีปัญหาที่ไร ไม่ได้รับการแก้ไขทันท่วงที แรกๆที่ใช้ ADSL ก็มีปัญหาเรื่องสัญญานบ่อยครั้งมาก บอกยกเลิก เพื่อนก็ขอไว้อย่ายกเลิก จะแก้ไขให้ เรื่องของเรื่องก็คือเกรงใจเพื่อนนั่นเอง เลยต้องยอมก้มหน้าก้มตาใช้เรื่อยมา มีเพื่อนทำงานโทรศัพท์นึกว่าจะได้ใช้บริการที่ดี กลับได้รับการบริการที่เชื่องช้า คิดว่าต้องบอกเพื่อนแล้วว่า จะตัดสัมพันธ์กับที่โอที แต่สัมพันธภาพระหว่างเพื่อนยังคงเดิม

เล่นเอาไมเกรนมาอยู่ด้วยเลยค่ะวันนี้ นอนดีกว่า อย่าลืมเก็บดาวให้ทันก่อนพระอาทิตย์ขึ้นนะจ๊ะ

 

รักแม่

ลูก

7 มีนาคม 2551 : 21.48 น.