เรื่องจริงของนักศึกษาสาว
เรื่องที่ ๑... แฉ...เรื่องจริงของนักศึกษาสาว
แฉจากเรื่องจริงของนักศึกษาสาวของมหาวิทยาลัยรัฐบาลที่มีชื่อ ที่เธอต้องเผชิญกับเหตุการณ์อันโหดร้าย เธอยินดีนำมาเผยแพร่เพื่อเล่าสู่กันฟัง เพื่อให้คนอื่นๆจำไว้เป็นอุทาหรณ์
วันหนึ่งนักศึกษาสาวคนนี้เดินเข้าไปหาอาจารย์หนุ่มในห้องทำงาน พอไม่เห็นใครอยู่ หล่อนก็ปิดประตูแล้วเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างๆอาจารย์ สะบัดผมอย่างมีความหมาย แล้วจ้องตาอาจารย์หนุ่มหวานเชื่อม พร้อมอ้อนเสียงหวาน หนูยอมทำทุกอย่างที่อาจารย์ต้องการ
เพื่อแลกกับการสอบผ่านครั้งนี้" แล้วหล่อนก็หลิ่วตาให้
"หนูพูดจริงๆนะคะหนูยอม... ทุกอย่าง "
อาจารย์หนุ่มก้มลงมาใกล้ๆ แล้วถามเสียงนุ่ม "ทุกอย่างเลยหรือ "
"ค่ะ ทุกอย่างเลย " หล่อนตอบเสียงหวาน
"ถ้างั้น...................
ช่วย...............
...ตั้งใจเรียนหน่อยได้มั้ยยยยยย"

เรื่องที่ ๒...เครื่องซักผ้า

สามีภรรยาคู่ 1 อยู่กินกันอย่างมีความสุข และมีลูกตัวเล็ก ๆ ด้วยกัน 1 คน ทั้ง 2 รักกันมาก และเวลาที่ 2 คนนี้จะทำกิจกรรม พิเศษ กัน เขาก็จะบอกว่า ซักผ้าโดยเครื่อง โดยเป็นศัพย์ที่ไม่ให้ลูกรู้
วันหนึ่งทั้ง 2 ได้มีปากเสียงกัน และทะเลาะกันอีกต่างหาก
คืนนั้น ทั้ง 2 เลยไม่ได้ ซักผ้ากันเลย
วันรุ่งขึ้น สามีมานั่งคิด ว่าจะทำยังไงไปง้อเมียดีพอตกเย็น สามีก็เลยบอกลูกว่า "ลูกรัก ช่วยไปถามแม่ให้หน่อยวันนี้จะซักผ้าไหม "
ลูกวิ่งไปหาแม่และก็บอกแม่ ตามที่พ่อ บอกมา แม่ก็เลยบอกว่า "เครื่องซักผ้าเสียใช้งานไม่ได้"
เข้าวันที่ 2 สามีก็อยากจะ ซักผ้า เลยบอกให้ลูกไปถามแม่อีกที ว่าเครื่องซักผ้า ซ่อมเสร็จยัง
ลูกวิ่งไปถาม แม่ก็บอกว่า เครื่องซักผ้าเสีย ยังไม่ได้เอาไปซ่อม ลูกก็วิ่งมาบอกพ่ออีก
พอวันที่ 3 แม่คงเห็นใจพอเลย ฝากบอกให้ลูกไปบอกพ่อว่า
ลูกจ๋า ไปบอกพ่อทีว่าเรื่องซักผ้า ซ่อมเสร็จแล้ว พร้อมซัก
ลูกวิ่งไปบอก "พ่อ....พ่อครับ แม่ฝากบอกว่าเครื่องซักผ้าซ่อมเสร็จแล้ว พร้อมซัก"
พ่อก็บอกว่า "เอ็งไปบอกแม่เอ็งนะ ว่า พ่อซักมือตั้งแต่เมื่อวาน ละ"
เรื่องที่๓...จอมขี้เกียจ
ชายคนหนึ่งเป็นคนขี้เกียจมากที่สุดจนผองเพื่อนสุดจะระอา สมชายเพิ่งย้ายมาใหม่ไม่รู้เรื่องนี้
วันหนึ่งสมชายไปเที่ยวบ้านเพื่อนจอมขี้เกียจพบว่าบ้านรกมาก ทุกอย่างไม่มีการเก็บมานาน
สมชายจึงถามจอมขี้เกียจว่า " ทำไมนายไม่แต่งงานซะล่ะ จะได้มีเพื่อนอยู่และช่วยกันทำความสะอาดบ้านให้ดูดีกว่านี้ "
คำตอบที่ได้รับคือ "ข้าขี้เกียจว่ะ"
สมชายเลยอาสาว่า " เออ!ข้ามีเพื่อนผู้หญิงเยอะเลย จะแนะนำให้เอ็งได้รู้จักสักคน ดีไหมล่ะ"
คำตอบก็เหมือนเดิมคือ "ข้าขี้เกียจว่ะ"
สมชายก็ยังยืนยันเจตนาเดิมว่า " เหอะน่าข้าจะเลือกคนดีๆ ให้เอ็งไม่ต้องจีบก็ได้ว่ะ"
คราวนี้จอมขี้เกียจ ตอบด้วยเสียงงัวเงียว่า " เออ! เอาคนที่ท้องแล้วนะ ข้าขี้เกียจว่ะ"
เรื่องที่๔...หนูจะไปฟ้องพ่อ
อาจารย์จรณินท์ อาจารย์ชายผู้สอนชีววิทยาในวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ถามนักศึกษาสาวคนหนึ่งว่า
" ณิชมน เธอลองระบุชื่ออวัยวะของ มนุษย์ส่วนหนึ่ง ซึ่งเมื่ออยู่ในสภาวะที่เหมาะสม จะขยายตัวเป็น 6 เท่า บอกมาด้วยว่าอยู่ในสภาวะไหน"
ณิชมน หน้าแดง อึ้งไปพักใหญ่ ลุกขึ้นยืน ตอบว่า
" อาจารย์ ! ทำไมอาจารย์ถึงถามหนูอย่างนี้ หนูจะไปฟ้องพ่อ"
"เอ๊ะ ...ทำไมคิดอะไรอย่างนั้นล่ะ" อาจารย์จรณินท์ว่า
"เอ้า ธมลวรรณ เธอตอบซิ"
"ม่านตาของคนค่ะ ในสภาวะที่มีแสงน้อย" ธมลวรรณ ตอบ
"ถูกต้อง" อาจารย์จรณินท์ว่า "ณิชมน ฟังนะ อาจารย์มีเรื่องสาม ประการ ที่จะบอกเธอ
ประการแรก เธอไม่ได้อ่านหนังสือตามที่อาจารย์สั่ง
ประการที่สอง เธอมีใจสกปรก
ประการที่สาม..... สักวันหนึ่งเธอจะประสบความผิดหวังอย่างแรง"
เรื่องที่๕...ไม่ใช่ค่ะ
ชายคนนึงนั่งดื่มเหล้าอยู่ในบาร์ ทันใดนั้น เขาก็เห็นสาวสวยนางหนึ่งนั่งข้างๆ เขา
"หวัดดีครับ" เขาทักทาย "คุณชื่ออะไรครับ?"
"หวัดดีค่ะ" หญิงสาวหัวเราะคิกคัก "ชั้นชื่อสเตซี่ย์ค่ะ แล้วคุณล่ะคะชื่ออะไร?"
"ผมชื่อจิมครับ"
"จิมคะ คืนนี้ คุณอยากไปบ้านชั้นมั้ยคะ เอ่อ เดี๋ยวนี้เลยน่ะค่ะ?"
"ไปครับ ไป เราไปกันเลยดีกว่าครับ" จิมตอบ
ว่าแล้วสเตซี่ย์ก็พาจิมไปบ้านของเธอ
แล้วพาเขาเข้าไปในห้องนอน จิมนั่งบนเตียงและก็เหลือบไปเห็น รูปชายคนนึงวางอยู่บนโต๊ะ
"สเตซี่ย์ มีรูปผู้ชายวางอยู่บนโต๊ะของคุณนี่ครับ" เขาพูด
"อ๋อ ค่ะ ทำไมเหรอคะ?" สเตซี่ย์ถาม
"รูปพี่ชายคุณเหรอครับ?"
"ไม่ใช่หรอกค่ะ จิม!" สเตซี่ย์หัวเราะคิกคัก
จิมตกใจ เขาคิดว่าจะต้องเป็นรูปสามีของสเตซี่ย์แน่ ๆ
ในที่สุดเขาก็ถามเธอว่า "รูปสามีคุณเหรอครับ?"
สเตซี่ย์หัวเราะคิกคักมากกว่าเดิม แล้วตอบว่า "ไม่ใช่หรอกค่ะ"
จิมโล่งใจ "ถ้าอย่างงั้น จะต้องเป็นรูปแฟนแน่ๆ เลย!"
สเตซี่ย์หัวเราะคิกคักถูกใจ แล้วกระซิบที่ข้างหูของจิม เธอบอกเขาว่า
"ไม่ใช่ค่ะ"
"เอ ถ้าอย่างงั้น รูปใครเหรอครับ?" จิมถาม
สเตซี่ย์ตอบว่า "อ๋อ นั่นรูปชั้นตอนก่อนที่จะผ่าตัดมาน่ะค่ะ"
สวัสดีครับ


สวัสดีค่ะ พี่ใหญ่
โชคดีของนักศึกษาสาวนะคะ..เจอ อ. ที่ค่อนข้างมีจรรยาบรรณในวิชาชีพของตนเอง ส่วน..สเตย์ซี่ นี่..นึกภาพแล้ว..สยองค๊า จิม คงยังสบายดีเนาะ
สวัสดีค่ะนายช่างใหญ่
ก่อนจะเข้ามาอ่าบันทึกวันอาทิตย์ของนายช่างใหญ่ ต้องเตรียมตัวให้ดี กินข้าว ดื่มน้ำให้เรียบร้อย ปิดโทรศัพทืด้วย มิฉะนั้น จะต้องถึงกับสำลักคักแค้น กันแน่ๆ และถ้าใครโทรเข้ามาตอนนี้ ก้ต้องโมโห ที่เราเอาแต่หัวเราะๆ รับโทรศัพท์ไม่ไหว
โฮ้ยยยยย พี่เรา .....มีอารมณ์ขัน เหมือนไก่เลย...ฮ่า ฮ่า ฮ่า
สวัสดีคะพี่ใหญ่นายช่าง บ้านสเตซี่ย์เครื่องซักผ้าก็เสียยังไม่ได้ซ่อมมมมมมม ... อิ อิ
สวัสดีครับ นายช่างใหญ่
สวัสดีครับป้าแดง
ทุกวันเลยหรือครับ....เดี๋ยวคนเล่าต้องฟิตร่างกายก่อนครับ...เพื่อหาข้อมูล
สงสัยต้องเขียนบันทึกเรื่องการซ่อมเครื่องซักผ้าซะแล้ว...อิอิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีน้องอู๋เหอ...
พี่บ่าวว่าน่ากลัวทั้วสองเรื่องนั้นแหละ...สาขนพอง...อิอิ
โชคดีนะน้อง
สวัสดีครับคุณตันติราพันธ์
ขาดทุนครับ...ไก่จะขันเฉพาะหัวเช้าเท่านั้น...หวันมุ้งมิ้งไม่ขันครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอ.หมู
เหมือนบ้านป้าแดงเลย...รุ่นนี้ช่างคงงง!!! ลืมวงจรหมดแล้วละครับ...อิอิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณเกษตรยะลา
แสดงว่าเครื่องซักผ้ายังไม่เสีย และยังจำวงจรได้อยู่...เพราะมีการทดสอบความจำอยู่เสมอ...อิอิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับคุณยงยุทธ
เก็บวงจรไว้ให้ดีครับ...หากเสียจะซ่อมได้ครับ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ
สวัสดีครับอาจารย์ขจิต...
อารมณ์คนเล่าต้องนิ่งหน้าตาจริงจังครับ...ไม่งั้นแปลงเนื้อหาเขาหมด...มีคนเขาว่า....จะมาโทษวงจรไม่ได้นะครับ...อิอิ
โชคดีครับผม
ละก็
เอิ้ก ๆๆ
สวัสดีครับน้องกาแควแลสมาชิกตัวน้อย
วางแก้วก่อนอ่านนะครับ...อิอิ
ขอบคุณครับ
ไม่ยักรู้ว่า นายช่างใหญ่ มีมุกเด็ดอย่างนี้ ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
สวัสดีครับคุณสิทธิรักษ์
โอ้ย...อาทิตย์ไหนลืม...มีการโทรมาตามครับ...
ขอบคุณครับ
แวะมาทักทายค่ะ...ก่อนอื่นก้อต้องขอชมการตกแต่งสีบล็อกก่อนว่าหวานซะน้ำตาลยังอาย(ไม่น่าเชื่อ...แต่ก้อต้องเชื่อ..อิอิ)เข้ามาแย้วออกไปไม่ถูกเยย...555..ขำซะ..อุจจาระแตกอุจจาระแตน...(ขออภัยไม่รู้จะใช้คำไหนอธิบายค่ะ..หุหุ..) คลายเครียดหลังเลิกงานดีค่ะ...แย้วจะมาแอบหัวเราะคนเดียวอีกนะค่ะ (แย้วก้อยังคิดที่จะครูพักลักจำไปเล่าให้เพื่อนฟังด้วยขอบอกพร้อมขออนุญาต)ขอบคุณข้อมูลฮาฮา...ค่ะ
สวัสดีครับคุณกัสจัง
พิมพ์ ๒ รอบก็ยังผิด...เฮ้อแก่แล้วมั้ง
ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ครับ...อาทิตย์สุขสันต์
ดีที่หายเครียดครับ...เพราะทำงานมาทั้งวันเครียดมากแล้ว
ขอบคุณครับ