วันนี้มาถึงที่ทำงานตั้งแต่เช้าตามปกติค่ะ    เนื่องจากเมื่อวานแม่นีโอลางานจึงมีเอกสารวางอยู่บนโต๊ะค่อนข้างมาก ระหว่างจัดเอกสารไป สายตาก็เหลือบไปเห็นโปสการ์ดดอกทานตะวันสวยสดวางอยู่บนโต๊ะ   หยุดจัดเอกสารทันทีค่ะคุณขา คนรักโปสการ์ดอย่างแม่นีโอขอหยิบโปสการ์ดขึ้นมาก่อน ฮ่าๆ

            เป็นโปสการ์ดจากใครคนหนึ่งซึ่งยังไม่เคยพบหน้า....แต่เหมือนรู้จักกันเป็นอย่างดี ใครเคยมีความรู้สึกอย่างนี้บ้าง

             แม่นีโอว่า....แฟนๆ G2K น่าจะคุ้นเคยกับเธอเป็นอย่างดี  "คุณนารี"  เป็นผู้ส่งโปสการ์ดใบน้อยใบนี้เอง..... เรารู้จักกันผ่าน G2K นี่หล่ะค่ะคุณขา  แม่นีโอรู้สึกได้ถึงมิตรภาพระหว่างทางที่ได้หยุดแวะจาก blog ต่างๆ ที่มาเติมเต็มสารพัดเรื่องราวแก่เรา

            G2K ทำให้แม่นีโอได้พบมิตรภาพดีๆ จากหลากหลายผู้คนที่ทั้งได้รู้จักกันบ้างไม่รู้จักกันบ้าง แต่เรารู้สึกได้ถึงความเป็นเพื่อนกัน

            ความจริงแล้วแม่นีโอเป็นประเภทที่ไม่ค่อยชอบเทคโนโลยีสักเท่าไหร่ และไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมาเขียนบล็อกหรอกนะ...แต่ตอนนี้ "บล็อก"เป็นเหมือนจุดแวะระหว่างทางที่เราเหนื่อยล้าจากการทำงาน เราก็มาแวะมาเขียนบล็อก แวะไปหาความรู้จากบล็อกของคนอื่นๆ และที่สำคัญเราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้จากบล็อกนี่หล่ะ....จริงมั๊ย

              บุคคลสำคัญที่แม่นีโอยกให้เป็นท่านอาจารย์ที่กรุณามาสอนแม่นีโอทำบล็อกถึงโต๊ะเลยทีเดียว ไม่ใช่คนอื่นคนไกล ข้าน้อยขอคารวะ พี่ชิว ซึ่งเป็นนักคิดนักเขียนที่มีแฟนๆติดตามผลงานมากมาย....ขอขอบคุณจากใจอีกครั้งค่ะ