ปริศนาธรรม
เชิญชมภาพสุนัขที่ดิฉันไปพบหลังจากเลิกสอนยามดึกที่ มจธ. ค่ะ
ตำแหน่งที่เจ้าหมาน้อยตัวนี้อยู่นั้นสูงสัก ๑.๕ - ๒ เมตรจากระดับพื้น (ที่มีรถยนต์จอดอยู่) ส่วนความกว้างของกำแพงที่นั่งอยู่ก็สัก ๑๕-๒๐ ซม. ค่ะ
ตอนเห็นแวบแรก ดิฉันยิ้มทันทีแบบไม่รู้ัตัว รีบเอากล้องมาถ่ายภาพ ^ ^
ไม่รู้ว่าเจ้าหมาน้อย ลงไม่ได้ หรือ ไม่อยากลง
ทำให้คิดถึงคนที่ตะกายขึ้นที่สูงอยากเป็นโน่นเป็นนี่นะคะ ไม่รู้ตัวว่าตัวเองหลงทางไปถึงทางตันแบบนี้หรือเปล่า ติดกับดักตัวเอง...
แต่ก็แล้วแต่มุมมอง.. ใช่ไหมคะ
สวัสดีครับ อาจารย์กมลวัลย์
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีครับ
ถ้าจินตนาการต่อว่าเจ้าหมาน้อยนั่งอยู่ที่ภูชี้ฟ้า (เปรียบเหมือนจิตใจของคนที่ได้รับการพัฒนา) เจ้าหมาน้อยก็จะสามารถมองอะไรๆได้ไกล กว้าง และลึก
เข้าท่าจริงๆครับ ได้หลายมุมตริงๆ ชอบครับ กลับเอาไปคิดเองที่บ้าน
พี่คิดแทน หมาน้อยว่า
มันสามารถขึ้นไปอยู่ที่สูงๆกว่า คนอื่นแล้ว ลมเย็นดี ทัศนวิสัยก็ดี เป็นชัยภูมิที่เหมาะมาก จึงไม่อยากลงค่ะ ถ้าจะลง ลงได้อยู่แล้วค่ะ แต่สบาบๆแล้ว ไม่ลงดีกว่า จนกว่าจะหิว
มันกำลังรู้สึกเท่ห์ค่ะศิษย์พี่รอง หรือไม่ก็อาจจะนึกว่าตัวเองเป็นพระเอกในเรื่อง Underdog ก็ได้ค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.วสวัตดีมาร
อาจารย์เข้าเรื่องการเมืองเลยนะคะ คิดคล้ายๆ กันค่ะ ^ ^ ยิ่งสูงยิ่งหนาวค่ะ
สวัสดีค่ะน้องกบ (ข้ามสีทันดร)
คิดแบบนี้พี่ก็คิดเหมือนกันค่ะ เป็นไปได้ว่าตำแหน่งที่นั่งอยู่ทำให้เห็นอะไรได้กว้างไกลกว่าตัวอื่นๆ และแสดงความเป็นเจ้าของสถานที่ด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะพี่บางทราย
มองได้หลายมุมจริงๆ ค่ะ แต่ที่เห็นครั้งแรกน่ะขำเลย เพราะที่ตั้งเยอะ ไหงไปอยู่ตรงนั้น.. จะว่าโดนใครไล่ไปอยู่ตรงนั้นก็ไม่น่าใช่ค่ะ แต่เขานั่งสง่างามดีนะคะ ตอนโดนถ่ายภาพก็หันมามองเรานิดหน่อย แล้วก็หันกลับไปแบบไม่สนใจน่ะค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะุคุณพี่ศศินันท์
อาจจะเป็นอย่างที่คุณพี่ว่าก็ได้ค่ะ ว่าชัยภูมิดี วันนั้นลมกลางคืนก็เย็นๆ สบายๆ เหมาะสำหรับนั่งรับลมดีค่ะ แต่ตัวเองไม่เคยเลี้ยงหมา เลยไม่เคยรู้ว่าหมาทั่วไปมีพฤติกรรมแบบนี้หรือเปล่าค่ะ ชอบอยู่บนที่สูง แบบต้องโดดลงพื้นเพราะคงกลับตัวเดินบนกำแพงกลับไม่ได้แล้วค่ะ ^ ^ แปลกดี เลยนำมาลงให้ดูกันค่ะ
สวัสดีจ้าน้องเล็กซูซาน
เจ้าหมาน้อยตัวนี้มันตลกดี พี่ว่า ที่ตั้งเยอะ.. สงสัยจะทำตัวเป็นพระเอกจริงๆ แหละ..แต่ท่านั่งของเขากับตำแหน่งที่นั่งทำให้พี่นึกถึงแมวมากกว่าหมาน่ะ แปลกดี ^ ^
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาให้ความเห็นนะคะ
สวัสดียามเที่ยงแดดเปรี้ยงแต่เมื่อเช้ามีหมอกครับ
สวัสดีค่ะ ศิษย์พี่รอง
มะปรางกำลังคิดว่า ตัวเองติดกับดักตัวเองรึเปล่า น่าคิดๆ
แต่ที่แน่ๆ หากลองมองอีกมุม อยู่ในที่สูง น้องหมาอาจจะกำลังมองเห็นอะไรที่อยู่ไกลออกไป มันเลยชอบที่จะนั่งในที่สูง ไงค่ะ :)
เหมือนหลายๆอย่างในบ้านเราจัง
นักการเมืองขึ้นมาแล้วก็ไม่อยากลง
คมช.มาแล้วก็ไม่รู้จะลงอย่างไร
ใครๆช่วยคิดที
สวัสดีค่ะคุณ นม.
ดิฉันเห็นเจ้าหมาน้อยนี้ครั้งแรกก็คิดไปเรื่อยเหมือนกันค่ะ ทำให้ได้คิดหลายแง่หลายมุม และเกิดปัญญาว่ามันเป็นไปได้ทั้งนั้น เท่าที่ดูเจ้าหมาน้อยก็เป็นสุขดี ไม่กระวนกระวาย เดี๋ยวก็คงจะกระโดดลงมาเองนั่นแหละ ^ ^
ตอนนี้ค่ำแล้ว อากาศคงเย็นลงแล้วนะคะ อากาศประเภทนี้ชวนเป็นหวัดจริงๆ นะคะ ขอบคุณที่แวะมาให้ข้อคิดเห็นนะคะ
สวัสดีค่ะน้องเล็กมะปรางเปรี้ยว
พี่ก็เคยคิดรูปแบบนี้เหมือนกัน เป็นไปได้เลยว่าติดกับดักตัวเอง.. ตอนเดินไปก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่ามีที่ไปได้ไกลกว่าตรงที่อื่น แต่มองไม่เห็นว่าสุดทางเป็นอย่างไรน่ะ อิอิ
สวัสดีค่ะคุณลุงเอก
ถ้าเปรียบเทียบเป็นการเมืองละก็ สงสัยดิฉันคิดไม่ออกค่ะ ซับซ้อนกันเหลือเกิน ตัวแปรก็เยอะ คิดอย่าง ทำอย่าง พูดอย่าง ออกข่าวอีกอย่าง .. คนดูได้แต่มึนไม่รู้จะเชื่อใครหรืออะไรดีแล้วค่ะ.. ^ ^ สมกับเป็นการเมืองยุคปีสองพันจริงๆ นะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาให้ข้อคิดเห็นกันนะคะ ^ ^
อุปสรรคแค่ไหนไม่เคยหวั่น
หนทางยากแค่ไหนฉันจะสู้
เมื่อได้พบสิ่งที่สูงสุดแห่งฝันแล้ว
ฉันมองไปรอบ ๆ ข้าง
รอบกายไม่มีแม้แต่มิตร
ฉันจะเหลืออะไร
.........
.........
.........
สวัสดีค่ะอาจารย์ เป็นภาพที่น่ารักมากค่ะ พี่ชอบดูเวลาสัตว์เขาทำอะไรแปลกๆในสายตาของเรา(เขาอาจคิดว่าธรรมดา) แถมอาจารย์ยังมีข้อคิดฝากให้อีก
ไม่ว่าเขาจะลงไม่ได้ หรือ ไม่อยากลง ในที่สุดก็ต้องลง ไม่มีสภาพใดที่จะคงอยู่เช่นนั้นได้โดยไม่เปลี่ยนแปลง แล้วแต่เหตุปัจจัยอันมาจากกรรมที่ทำไว้นะคะ ว่าจะทำให้ลงได้ด้วยดี หรือลงแบบถูกเขาผลักขับไล่ให้ลง เอ๊ะ นี่กำลังพูดถึงน้องหมาตัวนี้อยู่หรือเปล่านะ ^_^
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะพี่อึ่งอ๊อบ
ถ้าไปถึงจุดสูงสุดแล้วมองรอบตัวไม่เห็นใครก็คงไม่แปลก ^ ^
หากบรรลุแล้ว ก็จะพ้นแล้วซึ่งการยึดในสิ่งต่างๆ มิตรก็จะไม่มี ศัตรูก็จะไม่มี.. เพราะปฏิบัติธรรมเป็นการเดินทางจากมี สู่ไม่มี...
สิ่งที่เหลืออยู่..ก็คงเป็นแต่ความสงบในดวงจิตของตัวเองเ่ท่านั้น...
เอ...สรุปแล้ว..เรากำลังพูดถึงเจ้าน้องหมาิอยู่หรือเปล่าเนี่ย อิอิ
สวัสดีค่ะพี่นุช
พี่สรุปได้ถูกใจมากเลยค่ะ ยังไง๊ยังไงก็ต้องลง ^ ^ จะลงอีท่าไหนเท่านั้นเอง จะถูกคนอื่นไล่ตกแป๊กแบบไม่มีแผ่นดิน(ที่ยืน)อยู่ หรือจะมีคนเชิญลง เอาบันไดมารับ แล้วลงแต่โดยดี หรือจะโดดลงโดยดุษฎี กันน๊า..
อยู่ในสภาพเดิมไม่ได้นี้แหละที่ท่านเรียกว่า ทุกข์... แต่ทำไมเขายังไม่รู้ตัวน๊อ.... ^ ^
สงสังเหมือนกันว่าเราพูดถึงน้องหมาหรือเปล่า...อิอิ
สวัสดีค่ะคุณปู่หลง
ไม่มีคำว่าช้าค่ะ มาได้เสมอและยินดีต้อนรับค่ะ ^ ^
บรรยายภาพได้ลึกซึ้งดีจังเลยค่ะ
เคยเป็นคนที่คิดอยากไปในที่ต่างๆ เพราะคิดว่าตัวเองจะได้พักผ่อน และเป็นอิสระจากชีิวิตประจำวัน ... แต่ก็พบว่า..ไปไหนก็หนีความคิดตัวเองไม่พ้น เพราะฉะนั้น"ขณะใดเป็นอิสระจากความนึกคิด ขณะนั้นชีวิตกำลังพักผ่อนอย่างแท้จริง" (เหมือนที่คุณปู่หลงบอกเลย ^ ^ )
ขอบคุณค่ะ
เรื่องของหมา..ยังไม่ลง
เรื่องของคน...วางไม่ลง
สวัสดีค่ะคุณเอกชน
หมาน้อยตัวนี้ ป่านนี้ลงและขึ้นใหม่แล้วก็ลงใหม่ไปหลายรอบแล้วค่ะ วันนี้เพิ่งไปมจธ. มา แต่ไม่พบค่ะ
เรื่องของคน ถ้ายังถืออยู่ก็จะหนักหน่อยนะคะ ถ้าวางลง ก็จะเบาลงเยอะเลยค่ะ
ลองอ่าน หนักไหม... หรือ อริยสัจ 4 ... หลวงพ่อชา สุภทโท ... (วิสาขบูชา : วันประกาศอิสรภาพของมนุษย์
ขอบคุณที่แวะมา ลปรร นะคะ