วันเด็กแต่ละปี ใครมีความรักความห่วงใยเหลือ ขอบริจาคหน่อยเถอะ ผมจะเอาไปฝากหลานๆ ผมมีหลานเยอะ เจ้าหนูไผ่ เจ้าหนูแดน ดิน น้องฟาง น้องฟ้า หนูสบาย น้องโอ๊ต น้องมินส์น้องเอมมี กับลีน่า ที่ทุบกระปุ๊กออมสินช่วยG2K.ไงละครับ ข่าวล่ามาเร็ว เมื่อเช้านี้น้องฟางร้อนในไปหาหมอ แม่แป๊ดเพิ่งแจ้งข่าวว่าตอนนี้หายแล้ว กำลังหม่ำข้าว ขนม ชดเชยเป็นการใหญ่

ช่วงปีใหม่ส่งไข่นกกระจอกเทศไปให้หลานทางไปรษณีย์ เจ้าลูกชายโทนแจ้งข่าวว่าได้รับแล้ว แต่..”ไข่แตก” เราคงบรรจุหีบห่อไม่ดี ไปถึงปลายทางไข่แยกชิ้นส่วน ทั้งๆที่ไข่นกกระจอกเทศถ้าวางที่พื้นดินคนขึ้นไปยืนได้ มันแข็งแรงถึงปานนั้น ความปลื้มใจของหลาน เปลี่ยนเป็นความเสียดายไปอย่างไม่น่าเล๊ย!!..

แต่แล้วพลังความรักมหาศาลก็ได้ผลิบานในครอบครัวน้อยๆแห่งนี้  คุณตาคุณยายประจงจัดเอาเปลือกไข่มาเชื่อมกันด้วยกาวตราช้างผสมกาวใจ เปลือกไข่หนาพอที่จะให้เนื้อกาวเข้าไปประสานได้ ต่อติดไข่เป็นรูปทรงกลมดั่งเดิม

ผมเองก็ไม่เห็นไข่ที่ว่านี้นะครับ พ่อของเด็กเล่าให้ฟังว่า..กลับมาถึงบ้าน ลูกๆเอาไข่ที่คุณตาคุณยายช่วยกันปะกาวมาอวด ทุกคนน้ำตาซึม เกิดความประทับใจขึ้นมาใหม่ ซึ่งน่าจะมากกว่าตอนที่รับไข่จากบุรุษไปรษณีย์เสียอีก นี่แหละหนาที่เขาว่ากัน..เปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาส..ไข่นกกระจอกเทศ เปลี่ยนเป็นไข่คุณตาคุณยายในบัดดล  อานุภาพความรักในครอบครัวเป็นโอสถวิเศษ ..ที่ไม่ต้องวิงวอน ร้องขอ มองหา แต่เราสร้างขึ้นมาได้ด้วยหัวใจแห่งรัก

วันนี้ ชาวคณะแซ่เฮชวนกันไปเลี้ยงขนมเด็กๆที่หมู่บ้าน เขาอยากให้ผมไปด้วย แต่ติดการบ้านบางประการ จึงขอให้เขาถ่ายภาพมาให้ชม แล้วก็ไม่ผิดหวัง ผมได้เห็นเด็กในท้องทุ่ง ในหมู่บ้านต่างก็มีความสุข ซึ่งไม่แตกต่างกันเท่าไหร่นักหรอกในความรู้สึกของเด็กๆทั่วโลก ..เด็กๆไม่มากเรื่องเหมือนผู้ใหญ่ อะไรก็ได้ ง่ายๆ สนุกๆ ประทับใจได้ทั้งนั้น เด็กเสียอีกที่รู้วิธีรับความสุขได้ดีกว่าผู้ใหญ่

มีคนถามว่า..เห็นคำขวัญวันเด็กแล้วคิดอย่างไร ผมเฉยๆกับคำขวัญที่มันเป็นเพียงพิธีการเหล่านี้มานานแล้ว  ปีหนึ่งมาอ้อนเด็กทีหนึ่ง หลังจากนั้น364วัน ก็ทอดทิ้งเด็กอย่างใจจืดใจดำ หนำซ้ำยังโทษที่เด็กอีกว่าไม่ดี 1-2-3-4 คำขวัญวันเด็กผมจึงแตกต่างคนอื่น 

..ขอโทษ  ขอโทษ ..ลูกหลานเอ๋ย

ที่พวกเรารักหนูน้อยไป

..จริงใจกับพวกหนูน้อยไป

..ดูแลเอาใจใส่หนูน้อยไป

..รับผิดชอบต่อหนูน้อยไป