ความผิดของใคร ช่วยกันอนุรักษ์

        สวัสดีครับ  วันนี้มีคำถามครับ ผักพื้นบ้านหายไปไหน สมัยก่อนผมจำได้ โดยเฉพาะผมเองเด็กบ้านนอกขนบท ประมาณสามสิบปีที่ผ่านมาผมจำความได้ว่าอาหารหลักของผมเป็นเมนูผักพื้นบ้านทั้งนั้น ไม่ว่ารับประทานสด เป็นเครื่องเคียงแกงจืด หรือว่าผสมในอาหารประเภทต่างๆ เช่นแกงเลียงยอดผัก อันได้แก่ มะละกอ ยอดลำเพ็ง ใบตำลึง หัวปลีก ผักเคียงมากมาย เช่น บัวบก ยอดจิก ยอดหมุย ลูกฉิ่ง หัวทือ ผักกูด ผักกาดนกเขา ผักที่กินใบ ผักเหมียง ผักหวานบ้าน ยอดมะระป่า ยอดฟักทอง  ดอกแค ถั่งพู ใบขะพลู  ชะอม ผักปอด ผักหริ่น อีกมากมายทั่งที่นึกไม่ออกและไม่รู้จักในแต่ละถิ่นแต่ละภูมิภาคแต่ละพืชแต่ละชนิดล้วนเป็นสมุนไพร มีสรรพคุณทางยาทั้งสิ้น

ตำลึง

ผักกูด

ผักกาดขาว

กะห่ำปลีม่วง

ถั่งพู

 ที่กล่าวถึงเรื่องนี้เพียงแต่อยากให้พวกเรา/ท่านได้หวนระลึกนึกถึงพืชผักพื้นบ้านและหันมาให้ควาสำคัญ ช่วยกันปลูกไว้บ้านละอย่าง 2 อย่างเพราะผักพวกนี้อายุการเก็บเกี่ยวนาน หรือบางชนิดกินได้ตลอกไป  ผมยังติดใจ   แล้วย้อนถามชาวบ้านว่าผักที่เรากินทุกวันนั้นมาจากไหน   คะน้าเอย บร็อดเคอรี กะหล่ำปลี มะเขือเทศ ถั่วลันเตา อีกเยอะแยะ เขาปลูกกันอย่างไร เขาดูแลรักษาแบบไหน ท่านบริโภคอะไรเข้าไปกี่ชนิด   ท่านรู้หรื่อเปล่า สารเคมีทั้งนั้น ทั้งปุ๋ย ฮอร์โมน ยาฆ่าแมลง และสารอาหารที่ได้รับบริสุทธิ์แค่ไหน ....แล้วผักพื้นบ้านละ ยาไม่ฉีด ปุ๋ยไม่ใส่ สารอาหารที่ได้จากธรรมชาติล้วนๆ ......นำมาฝากช่วยกันคิด ช่วยกันปลูกผักพื้นบ้าน   ที่ท่านชอบคนละ1-2 ชนิดแล้วปลูกฝังลูกหลานให้รู้รักษ์ผักพื้นบ้านทีพ่อแม่ปูย่าตายายเคยกินเคยชอบเอาไว้ด้วย ก่อนที่จะสูญหายไปจากโลกนี้    ขอบคุณมาก...สวัสดีครับ