"พ้มว่าแล้ว ต้องสวัสดีปีใหม่ ใครใคร ก็สวัสดีแต่ปีใหม่ ไม่เห็นมีใครสวัสดี ผมเลย ....."

วันแรกของการเริ่มงานในปีใหม่ ปี 2551 หลังจากที่หยุดติดต่อกันมา 4 วัน

หยุดสี่วัน ก็ดูเหมือนไม่ใช่วันหยุดเลย

วันที่ 29 ที่ทำงานป้าแดง มีการแข่งขันกีฬาสี

วันที่ 30-31 ก็ไปทำบุญ ตะลอนพาน้องเที่ยว แบบเพลียเพลีย

วันที่ 1 ก็นอนซมทั้งวัน เพราะอากาศที่หนาวอย่างกะทันหันทำเอาปวดหัวครั่นเนื้อครั่นตัว ปรับตัวไม่ทัน

วันนี้ก็กะว่าจะนอนแต่หัวค่ำ แต่ก็ยังวนเวียนอยู่ใน gotoknow

 

วันนี้คิดว่าจะไปทำงานไม่ไหวเสียแล้ว แต่ก็พอได้น๊า ลาอีกวันคงน่าเกลียด  มีอาการหนาวสั่นอีกครั้ง ก็ตอนบ่ายๆ ต้องกินพาราเซทตามอน 4 เม็ด จึงรู้สึกดี พอที่จะประชุมทีมงานได้

 

วันนี้เดินไปไหนมาไหน ผู้คนก็ สวัสดีปีใหม่กัน

มีน้องอยู่คนหนึ่ง ถูกเขายกตำแหน่ง ร้อยมุข ให้ เพราะมุขกระจัดกระจายเอาเสียเหลือเกิน เราคิดว่าเรา ก็ไม่ธรรมดาแล้วนะ เจอน้องคนนี้เป็นต้องหลบ ทำเอา เข็มขัดสั้นอยู่ บ่อยๆๆ

 

น้อง "สวัสดี..ครับพี่...."

ป้าแดง "สวัสดีปีใหม่จ๊ะ "

น้อง "พ้มว่าแล้ว ต้องสวัสดีปีใหม่ ใครใคร ก็สวัสดีแต่ปีใหม่ ไม่เห็นมีใครสวัสดี ผมเลย ....."

ป้าแดง